‘อันดับของไทย’ สำคัญไฉน?

โดย...วิฑูรย์ สิมะโชคดี ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม

สถาบันพัฒนาการบริหารจัดการระหว่างประเทศ (International Management Development Institute : IMD) หรือ “ไอเอ็มดี” แห่งสวิตเซอร์แลนด์ ได้เปิดเผยรายงานการจัดอันดับ “ขีดความสามารถในการแข่งขัน” ของประเทศต่างๆ 59 ประเทศทั่วโลก ประจำปี 2555 แล้ว

ผลปรากฏว่า ประเทศไทยมี “ขีดความสามารถในการแข่งขัน” ลดลงจากปีที่แล้ว คือ ลดลงจากเดิม 3 อันดับ ปี 2555 นี้ ถูกจัดอยู่อันดับที่ 30 จากอันดับที่ 27 ในปีที่แล้ว และลดลงจากอันดับที่ 26 ในปี 2553

รายงานสรุปว่า “ขีดความสามารถในการแข่งขันของไทย” ปรับลดลงทั้ง 4 ด้าน ซึ่งเป็น 4 ด้านหลัก ที่ใช้เพื่อการประเมินหรือจัดอันดับ อันได้แก่

1.ประสิทธิภาพด้านเศรษฐกิจ ลดลงมาอยู่ที่อันดับที่ 15 จากอันดับที่ 10 ในปี 2554

2.ประสิทธิภาพของรัฐบาล ลดลงมาอยู่ที่อันดับที่ 26 จากอันดับที่ 23 ในปีที่แล้ว

3.ประสิทธิภาพด้านธุรกิจ ลดลงมาอยู่อันดับที่ 23 จากอันดับที่ 19 ในปีที่แล้ว และ

4.โครงสร้างพื้นฐาน ลดลงมาอยู่ที่อันดับที่ 49 จากอันดับ 47 ในปีที่แล้ว

หลายประเทศในเอเชียก็มีอันดับลดลงเช่นเดียวกัน ยกเว้นฮ่องกง โดยปีนี้ยังคงครองอันดับที่ 1 ต่อเนื่องจากปีที่แล้ว ขณะที่ประเทศสหรัฐอเมริกาถูกเบียดลงมาอยู่อันดับที่ 2 จากที่ครองอันดับที่ 1 ร่วมกับฮ่องกงในปีที่แล้ว ส่วนประเทศสวิตเซอร์แลนด์เลื่อนขึ้นเป็นอันดับที่ 3 จากอันดับที่ 5 ในปีที่แล้ว

สำหรับประเทศในเอเชียที่อันดับลดลงต่อเนื่อง คือ ประเทศสิงคโปร์ซึ่งได้อันดับที่ 4 ในปีนี้ ลดลงจากอันดับที่ 3 ในปีก่อน และจากอันดับที่ 1 ในปี 2553 ประเทศมาเลเซียเลื่อนอันดับขึ้นเป็นอันดับที่ 14 จากอันดับที่ 16 ในปีที่แล้ว

ส่วนไต้หวันอยู่อันดับที่ 7 ในปีนี้ ลดจากอันดับที่ 6 ในปีก่อน ขณะที่จีนลดลงมาอยู่อันดับที่ 23 ในปีนี้ จากอันดับที่ 19 ในปีที่แล้ว

ประเทศญี่ปุ่นอยู่อันดับที่ 27 ในปีนี้ ลดลงจากอันดับที่ 26 ในปีก่อน และประเทศอินเดียอยู่อันดับที่ 35 ในปีนี้ ลดลงจากอันดับที่ 32 ในปีที่แล้ว

IMD ระบุถึงผลการจัดอันดับของประเทศไทยว่า ไทยเผชิญกับปัญหาท้าทายหลายเรื่องในปี 2555 เริ่มตั้งแต่การปฏิรูปกฎหมายและกฎระเบียบที่สนับสนุนการปรับโครงสร้างทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่องความล่าช้าทางด้านการพิจารณาทางเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ การต้องพึ่งพาการนำเข้าเทคโนโลยี การเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กลไกการผลิตเพื่อการเติบโตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม การนำนโยบายการรวมตัวเป็นหนึ่งเดียวของภูมิภาคสู่การปฏิบัติอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดผลสำเร็จ มาตการการสร้างความสงบสุขในจังหวัดทางภาคใต้ ความพร้อมในการเพิ่มศักยภาพให้เข้มแข็งมากขึ้น เพื่อการแก้ปัญหาคอร์รัปชัน และการเพิ่มการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ

การถูกปรับลดอันดับของ “ขีดความสามารถในการแข่งขัน” ของไทย ได้สะท้อนให้เห็นว่า การทำธุรกิจอุตสาหกรรมยังมีอุปสรรคที่ทำให้การแข่งขันของเราไม่พัฒนาเท่าที่ควร โดยประเด็นที่รัฐบาลต้องเร่งผลักดันเพื่อให้ภาคธุรกิจอุตสาหกรรมสามารถแข่งขันได้ในตลาดโลก ก็คือ เรื่องของกรอบและข้อตกลงการค้าที่มีการเจรจากับประเทศต่างๆ ที่ยังไม่ได้ข้อสรุปและค้างการพิจารณาอยู่กว่า 10 ฉบับ ที่ควรจะต้องเร่งผลักดันให้แล้วเสร็จภายใน 2–3 ปี เพื่อให้เอกชนปรับตัวได้ นอกจากยังจะต้องผลักดันและปรับปรุงแก้ไขกฎหมายในประเทศให้สอดคล้องกับข้อตกลงที่รัฐบาลได้ลงนามแล้วด้วย

ผู้บริหารหลายท่านมีความเชื่อว่า การถูกลดอันดับขีดความสามารถในการแข่งขัน เป็นผลจากประเทศไทยยังขาดการพัฒนา “ด้านนวัตกรรม” ในการผลิตสินค้าและอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการแข่งขันในปัจจุบัน ขณะที่ประเทศต่างๆ ได้เพิ่มงบประมาณในการวิจัยและพัฒนาทั้งภาครัฐและเอกชนในทุกๆ ปี สำหรับเรื่องของนวัตกรรม

วันนี้จึงมีเรื่องอีกไม่น้อยที่ทั้งภาครัฐราชการและภาคเอกชนจะต้องร่วมแรงร่วมใจกันทำแบบบูรณาการกัน เพื่อบ้านเมืองของเราจะได้พัฒนาอย่างยั่งยืนทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง และสิ่งแวดล้อม

วันนี้ ผลการจัดอันดับของ IMD แม้จะมีความสำคัญ แต่ผมว่าคงไม่สำคัญเท่ากับมาตรการส่งเสริมให้พวกเรามีคุณภาพชีวิตและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น (ก่อน) ครับผม!