กฎเกณฑ์กรรมสาธุชนควรศึกษา (ตอน ๑)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

ปุจฉา : ขอพระอาจารย์ช่วยอธิบายว่า ทำไมคนทำดีจึงไม่ได้ดี ทำไมคนทำดีจึงยังไม่ได้รับผลบาป... ดังที่เห็นเป็นอยู่ในสังคม บ้านเมืองวุ่นวายแบ่งเป็นกลุ่มต่างๆ ทะเลาะวิวาท ใช้ความรู้ความสามารถเพื่อเบียดเบียนกัน และเพื่อเอาเปรียบแสวงหาประโยชน์เพื่อตนและพวกพ้อง ทำบาป ทำชั่วกันมากขึ้น แต่ไม่เห็นเป็นไปตามกรรมเหมือนกับที่กล่าวว่า ทำดีได้ดี ...ทำชั่วได้ชั่ว จึงใคร่ขอความรู้ในบริบทเรื่องกฎแห่งกรรม อันเป็นไปตามวิถีธรรมในพระพุทธศาสนาว่าเป็นอย่างไร จะได้นำมาประกอบการพิจารณาทำความเข้าใจ สร้างความรู้ให้กับตนเอง เพื่อความเข้าใจในเรื่องกฎแห่งกรรมในพระพุทธศาสนา...

วิสัชนา : ขอเจริญพรสาธุชนผู้มีความศรัทธาปสาทะในพระพุทธศาสนา ในปีพุทธศักราช ๒๕๕๕ พุทธศาสนิกชนชาวไทยได้ร่วมกันถวายมหาสักการบูชาพระคุณของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ อย่างยิ่งใหญ่ เนื่องด้วยความสืบอายุครบ ๒,๖๐๐ ปีของพระพุทธศาสนา แม้เราท่านจะมีอายุเพียงน้อยนิด หากเปรียบเทียบกับอายุพระพุทธศาสนาที่เดินทางมายาวไกล แต่คงเป็นความน้อยนิดที่มีคุณค่า หากรู้จักใช้ฐานะที่มีอยู่ชั่วขณะนั้นให้เกิดประโยชน์สูงสุด โดยเฉพาะการมีวาสนาที่ดีที่ได้เกิดมาพบพระพุทธศาสนา ได้ใช้ชีวิตอยู่ในห้วงหมายเหตุแห่งกาลเวลาที่ล้ออายุพระพุทธศาสนาใน ๒,๖๐๐ ปีอย่างมีคุณค่า ได้แก่ การได้มีโอกาสศึกษาพระธรรมคำสั่งสอนที่พระพุทธองค์ทรงแสดงไว้ดีแล้ว ไม่มัวแต่วุ่นวายอยู่กับเรื่องกาม กิน เกียรติ จนลืมนึกถึงคุณค่าแท้เพื่อการพัฒนาชีวิตไปสู่ความประเสริฐ ได้แก่ การพัฒนาจิตให้บริสุทธิ์ เพื่อความสงบอย่างแท้จริง สมดังพระพุทธพจน์ที่ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ไม่มีความสุขใดเสมอด้วยความสงบ...” คำสั่งสอนในพระพุทธศาสนาจึงมุ่งไปสู่ความสงบ เพื่อความสุขอย่างแท้จริง ซึ่งแสดงความสงบระงับสังขารนั่นแหละ จะนำไปสู่ความสุขอย่างยิ่ง เตสัง วู ปะสะโม สุโข

ความสุขในความหมายทางธรรม ซึ่งแตกต่างกับความสุขในความต้องการของทางโลก ซึ่งยังแอบอิงวัตถุเป็นสำคัญที่เรียกว่า สามิสสุข... เพราะความสุขในทางธรรมนั้นมุ่งสู่ความสุขที่เกิดจากภายใน เป็นความรู้สึกทางใจเป็นสำคัญที่เรียกว่า นิรามิสสุข... อันให้ความสงบเยือกเย็นเป็นลักษณะ แต่เกิดขึ้นได้ยากกับมนุษย์ที่ขาดพื้นฐานชีวิตอันอุดมมงคลด้วยธรรม เราจึงพบเห็นความต้องการของมนุษย์มุ่งไปสู่ความสุขที่ไร้ความสงบ ด้วยการหวังพึ่งพิงอามิสจากภายนอกที่แปรปรวนเปลี่ยนแปลงไปมาหาความแน่นอนไม่ได้... แต่ด้วยความไม่รู้... ด้วยความไม่เข้าใจ ที่เกิดจากอำนาจอวิชชาเป็นปัจจัย

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้