อยากจะเป็นนักบริหาร “อลิสซาเบธ สิทธิเจริญยศ”

โดย...พี่ชายที่แสนดี

ดาวของเราวันนี้ เธอชื่อ โรส-อลิสซาเบธ สิทธิเจริญยศ บางคนรู้จักเธอในชื่อ โรส เคพีเอ็น อายุ 22 ปี กำลังเรียนคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ มีพี่ชายชื่อ นิกกี้ และน้องสาว เรนนี่

วัยเด็กเธอเติบโตที่สวีเดน หน้าตายิ้มง่าย เป็นคนตรงๆ กลัวเสียงรถมอเตอร์ไซค์ แต่งตัวไม่เน้นแฟชั่น และรักการเรียนและการทำงาน “หลังจากจบเกรด 12 ที่ประเทศสวีเดน ก็มาต่อปริญญาตรีที่เอแบค เลือกเรียนบริหารธุรกิจเพราะอยากมีธุรกิจเป็นของตัวเองในอนาคต อนาคตคิดว่าอยากไปเรียนต่อโทที่ไหนสักประเทศ

ด้วยความที่มีพี่น้องและคุณแม่ โรสจะคุยได้ทุกเรื่อง ท่านเป็นเหมือน แม่ พี่ เพื่อน เป็นทุกอย่างในชีวิตค่ะ

ตอนเด็กๆ โรสขี้กลัว เช่น กลัวเสียงรถมอเตอร์ไซค์ดังๆ แม่เคยเล่าให้ฟังว่าจะร้องไห้อยู่กลางถนนไม่หลบรถด้วย เพราะมัวแต่ร้องไห้ ไม่ฟังใคร (หัวเราะ) แต่โรสก็ยิ้มง่ายและเป็นคนตรงๆ นะคะ แต่ถ้ารู้จักแรกๆ ก็มีฟอร์มหน่อย ไม่ค่อยไปคุยกับใครก่อน ใครรู้จักจริง จะบอกว่าโรส มุขเสี่ยวและพูดมาก

สิ่งที่จริงจังมากๆ คือ เรื่องเรียนเพราะเราหวังได้เกรดสูงๆ เวลาโรสจะมีสอบจะงดทุกอย่าง ขออ่านหนังสืออย่างเดียว เพราะเราทำงานในวงการไปด้วย เข้าเรียนก็น้อยกว่าเพื่อนอยู่แล้ว ยิ่งต้องตั้งใจใหญ่ แต่ถ้าเวลาผ่อนคลายละก็ ชอบเข้าฟิตเนสมากๆ ค่ะ 2-3 ครั้งต่อสัปดาห์ ชอบให้เหงื่อออกเยอะๆ รู้สึกมีความสุขและสุขภาพดีด้วยค่ะ นอกจากนั้นก็ยังชอบร้องเพลง วันไหนไม่ร้องเพลงเหมือนชีวิตขาดอะไรไป ส่วนถ้าไปเที่ยวพักผ่อน ก็จะไปกับครอบครัวในที่ธรรมชาติอย่างเขาใหญ่ค่ะ”

เห็นเป็นหญิงสาวอย่างนี้ แต่เธอก็ง่ายๆ อะไรก็ได้ ไม่เรื่องเยอะเรื่องแยะ ไม่เน้นแฟชั่นแบรนด์เนม เพราะอยากเอาเงินไปลงทุนกับสิ่งคุ้มค่ากว่าเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า แหม...หาได้ยากยิ่งจริงๆ ครับ

“ในส่วนของการเลือกเรียนบริหารธุรกิจ แต่ยังไม่ได้เลือกเมเจอร์ เพราะเล็งๆ ไฟแนนซ์ไว้ อยากได้ความรู้ตรงนี้มาดูแลงานของที่บ้านในอนาคต ดูแลเองอุ่นใจกว่าค่ะ ถ้าเลือกเมเจอร์นี้คงต้องตั้งใจมากๆ อาจจะต้องให้เวลากับการเรียนมากกว่าเดิมเป็น 2 เท่าเลยล่ะ ทุกวันนี้ก็มองว่าจะสร้างอนาคตค่ะ เพราะความรู้ทำให้เราพัฒนาด้านความคิดและจิตใจ ถ้าอยากมีอนาคตที่สดใสและเจริญต้องมีความรู้ เราต้องเรียนค่ะ

โรสทำงานไปด้วยเรียนด้วย เลยต้องจัดให้ดีๆ ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยทำให้เราจัดการชีวิตให้แบบที่เราต้องการ ด้วยตารางสอน และวิชามันบีบบังคับให้เราต้องทำเป็นช่วงเวลา ส่วนมากจะเข้าเรียนแต่ละเซ็กชันที่แตกต่างกับคนปกติ เพื่อนๆ ก็จะแปลกหน้าแปลกตาในแต่ละครั้ง ทำให้บางทีไม่ทันทำความรู้จักกับทุกๆ คน เลยไม่ได้มีเพื่อนสนิทเยอะเท่าไหร่ค่ะ แต่ก็สนุกทุกครั้งที่ได้เจอเพื่อนใหม่ ส่วนเวลาไม่เข้าใจหรือติดเรื่องอะไรจะรีบไปถามอาจารย์ตอนสอนเสร็จทันที ไม่งั้นหงุดหงิดทั้งวันเลยค่ะ กิจกรรมที่มหาวิทยาลัยก็จะคอยไปช่วยอยู่บ่อยๆอย่างเวลาเอแบคมีไปโปรโมต ก็จะไปช่วยร้องเพลงในงานค่ะ”

“มีไอดอล หรือไอคอนในใจเป็นใครครับ” ผมถามเธอ

“คุณแม่ท่านเป็นผู้หญิงที่เก่งและแกร่งมากๆ คุณแม่ทำงานหนักทุกวันอาจจะไม่ค่อยมีเวลาให้กับครอบครัว แต่โรสก็เข้าใจว่าเขาทำเพื่ออนาคตของลูกๆ ทุกคน ไม่มีใครในโลกนี้ ทำให้เรามากขนาดนี้แล้วค่ะ

ทุกวันนี้โรสแฮปปี้กับสิ่งที่เป็นอยู่ค่ะ สำหรับการเรียนอาจจะมีหลักสูตรที่เมืองไทย เราต้องรีบเร่งให้ทันระดับสากลอยู่บ้าง แต่ที่เรียนอยู่ก็สุดๆ นะคะ (หัวเราะ)

สิ่งที่อยากสะท้อนไปยังสังคมคือ โรสเชื่อว่าผู้อยู่เบื้องหลังการพัตนาประเทศชาติ จะต้องมีความรู้มากมายอยู่แล้ว ไม่งั้นเข้ามาเป็นผู้นำไม่ได้ ซึ่งในเมื่อทุกคนมีความรู้มากมาย แต่ทำไมประเทศจึงไม่ค่อยพัฒนาไปไหน นั้นก็คือ หลักจริยธรรมค่ะ คือการใช้ความรู้ไปช่วยประเทศชาติ ไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์ส่วนใดส่วนหนึ่ง หรือโกงกินนั้นเอง เด็กควรจะถูกปลูกฝังให้รู้จักผิดชอบชั่วดี เพื่อโตไปมีความรู้มากๆ ก็จะใช้ความรู้ไปพัฒนาเพื่อส่วนร่วมอย่างแท้จริง

ซื่อสัตย์สุจริตได้ประเทศชาติก็เจริญค่ะ