พุทธศาสน์...วัฒนธรรมทางจิตวิญญาณที่ผันแปรในปากมังกร!? (๒)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

อาตมาได้เข้าพัก ณ วัดต้าฉิงซ่าน (XingShan) ด้วยการประสานงานของพระสงฆ์จากวัดเส้าหลิน จึงได้รับการต้อนรับจากเจ้าอาวาสและพระสงฆ์วัดฉิงซ่าน ที่ตั้งอยู่กลางเมืองซีอานอย่างดียิ่ง แม้จะเพิ่งพบปะกันเป็นครั้งแรก โดยผู้ประสานงานจากวัดเส้าหลินได้สาธยายเรื่องราวต่างๆ ของอาตมาที่มาประกอบศาสนกิจเจริญภาวนาโดยเฉพาะในหุบเขาซงซาน ให้พระสงฆ์จีนวัดฉิงซ่านฟัง ซึ่งเมื่อรู้ว่าอาตมาเป็นพระปฏิบัติ จึงได้ขอนิมนต์ในโอกาสต่อไป เพื่อการเจริญภาวนา ณ ภูเขาจุงหนานซ้าน ที่มีพระสงฆ์จีนจำนวนหลายร้อยรูปเจริญภาวนากันอยู่... อาตมาได้ให้ความสนใจในสถานที่ดังกล่าวและรับว่าโอกาสหน้าจะไปเยือน

จริงๆ แล้วเรื่องพุทธศาสนาในประเทศจีนเป็นเรื่องที่น่าศึกษาอย่างยิ่ง โดยเฉพาะเมื่อสืบสาวราวเรื่องมาจากสมัยปรมาจารย์ตั๊กม้อ วางรากฐานการเจริญภาวนา ณ หุบเขาซงซาน จนเป็นที่มาของการก่อตั้งศาสนาพุทธนิกายเซน หรือธยาน หรือฌานขึ้นในครั้งนั้น ซึ่งต่อมาผสมผสานกับการเคลื่อนไหวบริหารร่างกาย เพื่อการสร้างความสมดุล จึงกลายเป็นการฝึกวิชากำลังภายในตามแนววิถีของท่านปรมาจารย์ตั๊กม้อ ที่กล่าวกันว่าเคยเจริญภาวนาอยู่ในถ้ำบนภูเขาซงซานถึง ๙ ปี ปัจจุบันมีรูปปั้นของท่านอยู่ ว่ากันว่าท่านนั่งภาวนาจนเงาร่างฉายลงเป็นรูปรอยติดบนแผ่นหินผนังถ้ำ ซึ่งปัจจุบันได้แกะเอาแผ่นหินส่วนดังกล่าวไปไว้ที่วัดเส้าหลิน.... อาตมาเคยได้มีโอกาสเข้าไปดูแผ่นหินดังกล่าว ปรากฏมีร่องรอยเป็นรูปร่างทอดทับอยู่จริงๆ แต่ไม่มีรายละเอียดแสดงถึงหลักฐานว่าทำไม เมื่อไหร่ หรือเพราะอะไร จึงได้แกะเอาแผ่นศิลาดังกล่าวลงมา และใครเป็นผู้กระทำสมัยเจ้าอาวาสรูปไหน จึงไม่ค่อยมั่นใจนัก อาตมาเคยไปเจริญภาวนาอยู่ ๙ คืน ในถ้ำดังกล่าวนี้ ซึ่งมีตำแหน่งตั้งอยู่บนยอดภูเขาสูงชันมาก เป็นสถานที่ออกกำลังขา วิ่งขึ้นลงของพวกฝึกกังฟู กลางคืนอากาศหนาวพอสมควร เหมาะแก่การภาวนาเป็นอย่างยิ่ง

(อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้)