
‘วันที่รู้สึกดีๆ’ สิบเรื่องสั้นโรแมนซ์สะท้านใจ
โดย...อินทรชัย พาณิชกุล ภาพ GPEN
โดย...อินทรชัย พาณิชกุล ภาพ GPEN
GPEN คือนามปากกาของนักเขียนการ์ตูนอิสระหนุ่มวัย 30 ต้นๆ ผู้ไม่เปิดเผยชื่อเสียงเรียงนาม ไม่นิยมปรากฏตัวต่อสาธารณชน แต่พึงพอใจในความสุขส่วนตัวอันแสนเรียบง่าย นั่นคือ การนั่งเงียบๆ เพียงลำพัง มีกระดาษกับปากกาเป็นเพื่อนคู่ใจ คิดและเขียนผลงานออกมาบรรณาการแด่แฟนๆ ที่รัก
“วันที่รู้สึกดีๆ” สิบเรื่องสั้นที่เก็บเกี่ยวเรื่องราวจากบางฉากบางมุมเล็กๆ รอบตัว จากสายตาอันละเอียดอ่อน ภายใต้ลายเส้นอ่อนไหว เรียบง่าย แต่ลึกซึ้งสะเทือนอารมณ์ หนังสือเล่มนี้เป็นการ์ตูนเล่มแรกของแผนก Comics สำนักพิมพ์สารคดี
“มันเริ่มจากความที่ชอบการ์ตูนมาก เลยลองวาดเป็นเรื่องสั้นๆ ลงบล็อกให้คนมาอ่านกันในอินเทอร์เน็ต ทำไปสักพักก็มีคนอ่านติดตามมากขึ้น ทำให้ยิ่งขยันเขียน ขยันวาด เหมือนเข้าเรียนมหาวิทยาลัยภาควิชาคอมมิกส์ยังไงอย่างนั้นเลยครับ คือวาดแล้วคนอ่านเป็นเหมือนครูมาตรวจมาติมาชม ยิ่งมีคอมเมนต์ เราก็ยิ่งอยากวาด เป็นลูกโซ่ไปจนเราได้เริ่มเรียนรู้ ‘วิธีเล่าเรื่อง’ จนวันนี้ก็ 5 ปีแล้ว และหนังสือเล่มนี้เป็นเหมือนทีสิสก่อนจบก็ว่าได้”
แรงบันดาลใจสำคัญในการทำงานมาจากนักเขียนการ์ตูนชื่อดังระดับโลก ฮาร์วีย์ เพคาร์ ที่นิยมหยิบเรื่องธรรมดาๆ ในชีวิตประจำวันมาเขียนเป็นการ์ตูน โดยไม่มีพล็อตอะไรซับซ้อน
“การเล่าเรื่องสำคัญที่สุด” และ “ใช้เส้นน้อยๆ จะเล่าเรื่องที่ซีเรียสมากๆ ได้ดี” สองแนวคิดนี้เป็นสิ่งที่ติดตัวมาตลอด ทั้งในแง่การวาด ตรงที่เส้นน้อยๆ จะเล่าได้มาก เพราะจะเปิดช่องให้คนอ่านจินตนาการอะไรต่อได้มากกว่าภาพที่ได้เห็น ในแง่การเขียนที่ว่า ถ้าเรารู้สึกจริงๆ กับเรื่องที่เราเล่า เรื่องนั้นแทบจะเล่าตัวมันออกมาได้เองเลย
อย่างไรก็ดี จากผลงานเรื่องสั้นสมัครเล่นอย่าง “วันที่สมหมายชอบที่สุด” และ “มองให้เห็น ฟังให้ได้ยิน” บัดนี้ได้ต่อยอดกลายมาเป็น “วันที่รู้สึกดีๆ” พ็อกเกตบุ๊กเล่มนี้ อันถือเป็นการ์ตูนเล่มแรกของสำนักพิมพ์สารคดี ซึ่งได้รับความนิยมจากแฟนๆ จนติดอันดับหนังสือขายดีนานติดต่อกันหลายสัปดาห์
“10 เรื่องสั้นในเล่มนี้ เกิดจากเราลองกลับไปจัดหมวดหมู่งานเก่าๆ ที่เขียนเก็บไว้ ‘รู้สึกดีๆ’ เป็นเรื่องสั้นที่เขียนจากเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาที่พบเห็นแล้วประทับใจ เป็นเหมือนสมุดบันทึก เหมือนขวดโหลเก็บความรู้สึกดีๆ ทั้งเรื่องที่พบเห็นมาในแต่ละวันที่ประทับใจ อะไรที่แอบคิดเล่นๆ แล้วอมยิ้ม หรือแม้แต่วาดจากหนังที่ดู เพลงที่ฟังแล้วเกิดความรู้สึกดีๆ เอามาแต่งเติมมานั่งวาดนั่งเขียนออกมา”
ไม่ว่าจะเรื่อง “วันเวลาที่ผ่านเลย” สุขใจในความทรงจำของคุณแม่ที่เฝ้ามองลูกสาวตั้งแต่แรกเกิดจนกระทั่งโบยบินไปสู่ประตูวิวาห์ “ที่ที่เราพบกัน” เขียนขึ้นเมื่อระหว่างการนั่งดูการแข่งขันกระโดดน้ำโอลิมปิกปี 2008 ของเงือกสาวจีนผู้เชื่อมั่นในอุดมคติ “แอบมอง” ความรู้สึกของชายหนุ่มผู้หลงรักสาวสวย ซึ่งเป็นน้องภรรยา จากแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ของผู้กำกับออสการ์ วูดดี อัลเลน “นัดครั้งแรก” บทสนทนาสุดโรแมนติกเคล้าไวน์เลิศรส จากฉากหวานจากภาพยนตร์เรื่อง Sideways หรือ “พิธีกรรม” เศร้าซึ้งตรึงใจ เมื่อชายหนุ่มตกงานได้ค้นพบสัจธรรมของชีวิตในพิธีศพตามประเพณีของญี่ปุ่น (จากผลงานออสการ์ สาขาต่างประเทศ เรื่อง Departures) ฯลฯ
หนังสือปกขาวสะอาดขนาดพอดีมือ เปิดไล่อ่านทีละหน้า ทีละประโยค ทีละบรรทัด ผู้อ่านจะสัมผัสได้ถึงความเรียบง่าย อ่อนหวาน เท่มีสไตล์ ด้วยลายเส้นน้อยๆ ไม่ยุ่งเหยิง แต่งแต้มสีสันสบายตา เนื้อหาสั้นกระชับ คมคาย สวยสดงดงาม แล้วเมื่ออ่านจบทั้งเล่มก็จะพบว่าหลากหลายเรื่องราว อาจประทับตรึงใจ ทำให้เราได้ฉุกคิด คล้อยตาม ฝันเพ้อต่อไปอีกไกลแสนไกลได้ไม่ยาก
“อยากให้เป็นหนังสือที่อ่านกันได้ทุกวัย และให้นักอ่านผู้ใหญ่กล้าหยิบมาอ่าน อยากให้คนวัยทำงานที่อาจเลิกอ่านการ์ตูนกันไปแล้ว หวนกลับมามองว่ามีการ์ตูนอีกแบบให้ลองอ่านนะ มีอะไรระหว่างหนังสือนิยายและหนังสือการ์ตูนที่ไม่ใช่แค่สำหรับวัยรุ่น แต่ผู้ใหญ่ก็น่าจะชอบน่าจะอ่านได้สนุกอะไรที่คิดต่อไปด้วยได้”
GPEN ออกตัวว่า แท้จริงแล้วเขาไม่ได้อยากทำตัวลึกลับอะไร แต่เพราะเชื่อว่าถ้าได้อ่านงานเขียนโดยไม่รู้จักตัวจริงของผู้เขียน จะเป็นการอ่านแบบที่น่าสนุกมากกว่า รู้จักงานก็เหมือนกับได้รู้จักตัวเขาควบคู่ไปด้วย อ่านให้จบแล้วแวะเข้ามาพูดคุย ติชมกันได้กันที่ http://www.facebook.com/GPEN.COMICBOOK
ไม่ต้องพูดพล่ามทำเพลงมาก เอาเป็นว่าลองอ่านกันดู แล้วจะรู้ว่าการ์ตูนไทยก้าวไปไกลกว่าที่คิด







