คำถามที่ควรตอบ ของโยมสมานจากการเขียนธรรมส่องโลก(จบ)

ขอเชิญชวนสาธุชนผู้สนใจในการศึกษาธรรม ใช้โอกาสเวลาในชีวิตให้เกิดประโยชน์เพื่อต่อเติมบุญกุศลให้ตนเอง จนกว่าจะถึงที่สุด คือ ความสิ้นทุกข์

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส [email protected]

ปุจฉา : มีคำถามจากการสนทนากันในค่ำคืนของวันที่ ๑ มี.ค. ๒๕๕๓ ณ วัดป่าพุทธคยา จากโยมสมาน สุดโต แห่งหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ ว่า ท่านพระอาจารย์ทำได้อย่างไร กับการเขียน “ธรรมส่องโลก” ทุกวัน ตั้งแต่วันจันทร์วันศุกร์ (สัปดาห์ละ ๕ วัน) และเอาเวลาที่ไหนมาเขียน ซึ่งปกติโดยทั่วไปทำได้ยากมาก เพราะต้องเขียนตอบ (วิสัชนา) ตามที่มีผู้ถาม (ปุจฉา) เข้ามา ซึ่งจะต้องอ้างอิงข้อมูลในการตอบเชิงพิเคราะห์ และไม่สามารถตอบสั้นๆ หรือเขียนตามใจชอบได้...ท่านอาจารย์สามารถดำเนินการเขียนคอลัมน์มา ๒ ปีกว่าในหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ อย่างต่อเนื่องไม่ขาดตอนเลย...

วิสัชนา : อาตมาจึงต้องระมัดระวังต่อการเขียนตอบ และต้องอ้างอิงหลักฐาน หลักธรรมให้พอเหมาะ ไม่เสียเวลาเปล่ากับการเปิดอ่านธรรมส่องโลก และเมื่อ “ธรรมส่องโลก” เดินทางมาอย่างต่อเนื่อง ๒ ปีกว่า หรือเข้าปีที่ ๓ บรรดาผู้อ่าน แฟนๆ คอลัมน์ก็มีมากขึ้น จากหลักฐานการเขียนจดหมายเข้ามาแสดงความเห็น ตั้งคำถาม หรือร่วมแสดงความคิดเห็น จนบัดนี้ยังมีจดหมายคงค้างอยู่ ตอบไม่ทัน ต้องค่อยๆ ทยอยตอบไปเรื่อยๆ ตามลำดับ จึงทำให้เกิดแรงบันดาลใจ เกิดพลังใจให้อาตมามีฉันทะ วิริยะ มากขึ้น เพราะความรับผิดชอบต่อความรู้สึกของสาธุชนที่มีคำถามเข้ามา ในเชิงต้องการเรียนรู้ธรรมะ ค้นคว้า หาหลักความจริง เพื่อความมั่นคงแข็งแรง ของโครงสร้างชีวิต ซึ่งกลายเป็นหน้าที่ของอาตมาในฐานะครู ที่ต้องรับผิดชอบในการทำหน้าที่ การให้อย่างต่อเนื่อง และต้องให้อย่างถูกต้องด้วย จึงต้องจัดระบบตนเอง ในการจัดส่วนแบ่งเวลาของชีวิตในฐานะพระสงฆ์ โดยแบ่งเป็น ๒ ส่วนของการคิดและการกระทำ คือ ๑.เพื่อตนเอง ๒.เพื่อผู้อื่น

ในส่วนเพื่อตนเอง อาตมาก็ต้องประพฤติปฏิบัติ ซื่อสัตย์กับพระธรรมวินัย ฐานะแห่งความเป็นพระสงฆ์ ความเป็นครูอาจารย์ และความเป็นเจ้าอาวาส ต้องพัฒนาคุณภาพจิต กำหนดวิถีชีวิตให้ตรงธรรมอยู่ตลอดเวลา ซึ่งต้องเพียรปฏิบัติเจริญภาวนา ค้นคว้าศึกษาธรรมภายในเป็นปกติ ทั้งกลางวันและกลางคืน และแบ่งส่วนเวลาอ่านจดหมายญาติโยม แสดงธรรมผ่าน “คอลัมน์ธรรมส่องโลก” อย่างน้อย ๒๓ คำถามต่อสัปดาห์ ด้วยความพร้อมของข้อมูลจากการศึกษาปฏิบัติ จึงไม่ยากที่จะหยิบยกมาอ้างอิง อาตมาจึงมีห้องหนังสือ กระเป๋าหนังสือธรรมะติดตามตัวตลอดเวลา เรียกว่า นอนกินบนกองหนังสือ เผลอๆ นำหนังสือมาหนุนแทนหมอนบ่อยครั้ง จึงไม่เป็นอุปสรรคต่อการค้นคว้า วิสัชนาธรรมให้กับสาธุชน ผู้สนใจศึกษาธรรม

ประการสำคัญที่ทำให้อาตมาสามารถเขียนหนังสือตอบธรรมะมาโดยตลอด ก็ด้วยเห็นคุณค่า คุณประโยชน์ ที่เกิดขึ้นทั้งต่อตนเองและผู้อื่น ซึ่งตรงกับพระพุทธวจนะที่กล่าวไว้ว่า การให้ธรรมะนั้น ย่อมเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ให้และผู้รับ หมายความว่า นอกจากผู้อ่านได้ประโยชน์แล้ว อาตมาก็เพิ่มพูนความรู้ ความลุ่มลึก ความประณีตในธรรมมากยิ่งขึ้น จึงไม่เบื่อหน่าย ไม่เกียจคร้าน และมีความขยันต่อการขวนขวายค้นคว้า เพื่อเขียนบรรยายตอบธรรมะอยู่ตลอดเวลา และความเห็นคุณค่าในการให้ธรรมะ ว่ามีประโยชน์จริงๆ ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น ประการสำคัญที่สุด เป็นการดำรงไว้ซึ่งพุทธธรรมในพระพุทธศาสนา ไม่ให้ผิดเพี้ยนไป ไม่ให้มีใครมาบิดเบือนไปจากหลักธรรมแท้ในพระพุทธศาสนา ซึ่งในปัจจุบันมีความคิด ลัทธิแปลกปลอมมากมายเข้ามา แฝงเร้นอยู่ในคำสั่งสอน อันนำไปสู่การปฏิบัติที่ผิดเพี้ยนไปจากมติพุทธดั้งเดิม

ด้วยเหตุผลหลายประการดังกล่าว จึงแปรเปลี่ยนมาเป็นความรับผิดชอบต่อหน้าที่ ในงานเขียนธรรมะผ่านคอลัมน์ “ธรรมส่องโลก” ยาวนาน ๒ ปีกว่า ซึ่งสร้างความภาคภูมิใจให้อาตมา ที่ผลิตตำราธรรมะออกมาหลายสิบเล่มจาก “ธรรมส่องโลก” อันจะเป็นมรดกธรรม ที่อาตมาได้สร้างสรรค์ไว้ด้วยจิตวิญญาณ ที่เปี่ยมด้วยกุศลเจตนา ต่อการถวายความเคารพบูชาพระพุทธศาสนาด้วยชีวิต ซึ่งจะสะท้อนความเป็นจริงของชีวิตอาตมา มากกว่าคำพูดใดๆ ที่เสกสรรปั้นแต่งขึ้นมา กล่าวคือ “ผลงานเป็นเครื่องชี้วัดถึงคุณภาพ คุณค่าของบุคคล”

สำคัญอย่างยิ่ง อาตมามีความไม่ประมาท ตระหนักอยู่เสมอว่า “ชีวิตนั้นไม่มีนิมิต ไม่มีเครื่องหมาย ไม่มีสัญญาณใดๆ บ่งบอก ชีวิตนั้นเป็นของเล็กน้อย ความเกิดความดับ แค่เพียงชั่วขณะเดียว บุคคลทั้งหลายมีเวลาน้อยมาก จึงไม่ควรประมาท หากมีโอกาสทำความดีได้ ก็พึงขวนขวาย รีบเร่งกระทำ เสมือนนายมาลาการ รีบร้อยพวงมาลัย ขณะที่มีดอกไม้ บุคคลทั้งหลายควรเร่งขวนขวายทำการบุญกุศล ขณะมีโอกาสกระทำ เพราะขณะความถึงพร้อมที่จะได้กระทำความดีนั้น มิได้มีตลอดทุกสมัยของการเกิดมาในสัตว์ทั้งหลาย...จึงเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้อาตมามีกำลังฉันทะ กระทำความเพียรในทุกกิจได้อย่างไม่หวั่นไหว เพราะใครจะรู้ได้เล่าว่า จะมีวันพรุ่งนี้สำหรับเรา...”

จึงขอเชิญชวนสาธุชนผู้สนใจในการศึกษาธรรม ใช้โอกาสเวลาในชีวิตให้เกิดประโยชน์เพื่อต่อเติมบุญกุศลให้ตนเอง จนกว่าจะถึงที่สุด คือ ความสิ้นทุกข์ อย่าตั้งอยู่ในความประมาท และอย่าปรามาสธรรม แม้อาตมาก็คิดและทำเช่นนี้ จึงสามารถสืบสานงานการเขียนต่อไปได้ ไม่หนักหนาเลย และรีบเร่งอีกต่างหาก เป็นการประกอบกรรมฐานอย่างต่อเนื่อง ไม่ปล่อยเวลาให้ไหลไปอย่างไร้ประโยชน์ และประการสุดท้าย อาตมาคิดเสมอว่า หากเมื่อจากไปแล้ว หนังสือธรรมะที่เขียนไว้มากมาย จะเดินทางเผยแผ่ธรรมต่อไปแทนอาตมา เพื่อบูชาพระผู้มีพระภาคเจ้าต่อไป ตามอุดมการณ์ธรรมของอาตมา จึงขอสืบสานงานต่อไป และขออนุโมทนากับคำถามของโยมสมาน เห็นว่ามีประโยชน์จึงนำมาตอบใน “ธรรมส่องโลก”

ขอเจริญพร

**ส่งคำถามหรือ แสดงความเห็นในเรื่องต่างๆได้ที่ คอลัมน์ธรรมส่องโลก หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ อาคารบางกอกโพสต์ 136 ถนน ณ ระนอง แยกสุนทรโกษา คลองเตย กทม. 10110 โทรสาร 02-671-3132