ซินเดอเรลลากับมะหมาทั้ง 7

โดย...จตุรภัทร หาญจริง

เคยมีคนบอกว่า นางร้ายในจอ นอกจอแสนจะน่ารัก ใจบุญ และใจดี คำกล่าวนี้เห็นจะพิสูจน์ได้จริง ก็ในวันที่ได้พบเจอกับนางร้ายเสียงแจ๋น แก้มบุ๋ม พิมพ์นิภา จิตตธีรโรจน์ ขอบอกได้เลยว่า ในชีวิตจริง เธอไม่ได้ร้ายอย่างที่ใครๆ คิด แต่เธอคือซินเดอเรลลา โดยเฉพาะกับมะหมาของเธอทั้ง 7 ตัว

“ตอนนี้หนูมีน้องหมา 7 ตัวค่ะ ชื่อซูชิ พันธุ์มัลทีส (ป้า) วิสกี้ พันธุ์ปอมเมอเรเนียน (ลุง) คีเช่ พันธุ์ชิวาวา (สีแบล็กแทน) ชอง (เรยา) พันธุ์ชิวาวา สีขาวน้ำตาล (แฟนซี) อองแซง พันธุ์ชิวาวา สีขาวดำ (ได้รับรางวัลไทยแชมป์ ปี 2554) มอนถาด พันธุ์ชิวาวา สีช็อกแทน มิริน พันธุ์ชิวาวา สีช็อกแทนตัวเล็ก (หูไม่ได้ยิน)

สังเกตเห็นใช่มั้ยว่าหมาของหนูส่วนใหญ่เป็นพันธุ์ชิวาวา ความจริงแล้วเลี้ยงหมาเยอะมาก หลายพันธุ์มาก เริ่มตั้งแต่พันธุ์พุดเดิลเป็นพื้นฐาน จนไปถึงหมาใหญ่โกลเดน ไซบีเรียน ฮีสกี ก็เลี้ยง พอมาเจอชิวาวา (ไอ้เช่) เปลี่ยนความคิดไปเลยว่าทำไมชิวาวาน่ารักอย่างนี้ มันมีเสน่ห์มาก หลังจากนั้นแป๊บเดียว 2 ปี มีชิวาวาเพิ่มเป็น 5 ตัว ก็มันตัวเล็กน่ารักนี่นา

นิสัยของแต่ละตัวก็ไม่เหมือนกัน ต่างคนต่างมีบุคลิกของตัวเอง อย่างตัวที่หนูตั้งชื่อเล่นให้ว่า เรยา เพราะว่าต่อหน้าเราทำตัวอ่อนแอ ลับหลังเราไปไล่กัดคนอื่น ชอบทำตัวสร้างภาพ เป็นเด็กขี้อิจฉา ชื่อเรยาเลยเหมาะกับนางมากจริงๆ (หัวเราะ)

 

ส่วนตัวที่น่ารักขี้อ้อน เป็นลูกรักเลย คือ มอนถาด ปกติเขาจะตาโตมาก หัวโตๆ ตาโตๆ เวลาเรียกชื่อเขา ตาเขาจะเหลือครึ่งหนึ่ง เขาจะหรี่ตาเล็กๆ ทำปากเผยอๆ ข้างซ้ายนิดหนึ่ง แล้วก็แลบลิ้นนิด ปากเบี้ยวๆ ข้างหนึ่ง น่ารักมาก บอกให้เขาสาธุ เขาจะทำมือสาธุทั้งสองข้าง

ถ้าถามว่ามีตัวไหนขี้น้อยใจมั้ย หนูให้ความรักหมดทุกตัวนะ แต่มอนถาดนี่จะเป็นพิเศษ พอวางลง เขาก็จะโดนรุม มีตัวหนึ่งหูไม่ได้ยิน เป็นหมาพิเศษ เวลาทุกคนเล่น เธอก็จะยืนอยู่เฉยๆ

ส่วนการเลี้ยงดู แต่ละตัวก็มีปัญหาแตกต่างกันไป ตัวผู้มันจะยกขาฉี่ ส่วนตัวเมียก็จะมีประจำเดือน หนูชอบเลี้ยงทั้งสองเพศ เพราะว่าเพศเมียเราได้สนุกกับการแต่งตัวให้ ส่วนตัวผู้แต่งตัวยาก ไม่ค่อยมีเสื้อผ้าผู้ชายใส่

เวลาไปทำงานกลับมาแล้ว บ้านแทบแตก เพราะพี่เลี้ยงจะปล่อยให้มันมาวิ่งต้อนรับเราหน้าบ้าน หรือเวลาหนูไปต่างจังหวัด หนูจะนึกถึงตลอด แอบคิดว่าน่าจะพาตัวนั้นตัวนี้มาด้วยนะ เวลาเห็นคนอื่นพามาในกองถ่ายด้วย หนูก็จะคิดถึงหมาของตัวเอง ถึงขั้นตั้งสเตตัสในบีบีว่า “อยากกลับบ้าน คิดถึงหมา” อะไรประมาณนี้

ถามว่ามีเรื่องที่ทำให้เสียน้ำตาหรือเปล่า มีแต่ซึ้งอะ ซึ้งในสิ่งที่เขาทำให้ เช่น ไอ้เช่ หน้าตาแบบหมีควาย (หัวเราะ) มีอยู่วันหนึ่งพามันขึ้นไปนอนในห้องนอนด้วย หนูดูทีวีจนหลับไปเลย แต่มันก็มาคอยดูแลใกล้ๆ คอยนอนข้างๆ พอหนูตื่นขึ้นมา หนูก็เห็นมันมานอนเฝ้า ไม่ไปไหนเลย แล้วมันไม่ใส่เสื้อผ้า โดนแอร์ทั้งคืน มันก็เลยป่วย ดูแล้วมันซื่อสัตย์ดี เวลาหนูเศร้า นอยด์ หรือโมโห ทุกตัวจะวิ่งหนีหมด แต่ไอ้เช่จะไม่ไปไหนเลย โดนตีก็ยอม ทำให้ซึ้งใจมาก”

จากความรักหมา (ที่มากเป็นพิเศษ) จนนำมาสู่การทำธุรกิจเล็กๆ ที่เกี่ยวกับเสื้อผ้าและเครื่องประดับของหมา

“คือหนูเป็นคนที่ชอบซื้อเสื้อผ้าหมา ซื้อแอกเซสซอรีหมามาก คือบ้าก็บ้าไปเลย เลยคิดว่าทำไมไม่ลองทำไปเลย จะได้มีแบบที่เราชอบหรือแบบที่เราต้องการ ตอนแรกคิดว่าอยากตัดชุดคนกับหมาเหมือนกัน มันคงน่ารักเนอะ เวลาเราแต่งตัวยังต้องแต่งให้เข้ากัน หนูก็เลยรู้สึกว่า เวลาเราอุ้มหมาก็อยากให้หมาแต่งตัวเหมือนเรา เราชอบเวลาคนที่ทักว่า “อู๊ยแต่งตัวเหมือนกันเลย” (หัวเราะ) หนูมีความสุขนะ เหมือนเป็นแม่แล้วมีคนมาชมลูกเรา ซึ่งตอนนี้ก็ให้ช่างทำล็อตแรกออกมาแล้ว ส่วนร้านตัวเองก็คงรอสักพัก ถ้ามันโอเค ก็คงจะเปิด

สำหรับคนที่คิดอยากจะเลี้ยงหมา อยากให้ดูความพร้อมของตัวเองก่อนว่าเราพร้อมจะดูแลเขามั้ย อย่างชิวาวานอนห้องแอร์มากก็ไม่ได้ อย่างถ้าเขาท้อง บางทีคลอดเองไม่ได้ก็ต้องไปผ่า ก็ต้องเสียตังค์อีก

แล้วก็อย่าเลี้ยงตามแฟชั่น ที่เห็นตอนเล็กๆ แล้วน่ารักจังเลย แต่พอโตมาแล้วไม่เลี้ยงล่ะ สงสารเขานะ เขาก็เป็นสิ่งมีชีวิตเหมือนเรานะ”

 

&<2288;

&<2288;