ลุ้นคินท็อป50...ลุยสวิงมาสเตอร์ส

จำไม่ได้แล้วว่าเคยเขียนถึง “บิ๊กอีซี่” เออร์นี เอลส์ ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

เพราะส่วนใหญ่มักจะสนใจกันแต่ “พญาเสือ” ไทเกอร์ วูดส์ อดีตมือ 1 โลก ชาวอเมริกัน ที่กำลังจะกลับมาทวงบัลลังก์ และ รอรี แม็คอิลรอย ดาวรุ่งจากไอร์แลนด์เหนือสุดฮอต แต่ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าวันนี้ขอเอาซะหน่อยก็แล้วกัน

เอลส์ ยอดโปรแอฟริกาใต้ วัย 42 เป็นอดีตมือ 1 โลก ที่มีวงสวิงนุ่มนวลสวยงามคนหนึ่งในระดับกอล์ฟโลกเลยทีเดียว แต่ทว่าผลงานช่วงหลังๆ มานี้ค่อนข้างเงียบ จนร่วงลงไปรั้งอันดับ 62 โลกในปัจจุบัน

หากใครได้ติดตามศึกพีจีเอ ทัวร์ “ทรานซิชันส์ แชมเปียนชิพ” ที่ฟลอริดา, สหรัฐ ซึ่งเพิ่งจบลงเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา โดยแชมป์ตกเป็นของ ลุค โดนัลด์ (อังกฤษ) หลังดวลเพลย์ออฟเอาชนะ 2 โปรเจ้าถิ่น จิม ฟิวริก กับ โรเบิร์ต การ์ริกัส และ เบซังมูน (เกาหลีใต้) พร้อมกับแย่งมือ 1 โลกคืนจาก รอรี แม็คอิลรอย (ไอร์แลนด์เหนือ) ซึ่งรายการนี้ เอลส์ เกือบจะได้แจมเพลย์ออฟด้วยอีกคนแล้ว แต่ดันเสีย 2 โบกีรวดใน 2 หลุมสุดท้าย หมดโอกาสซิวแชมป์ครั้งแรกนับแต่ทำได้ครั้งสุดท้ายใน “พีจีเอ แกรนด์สแลม ออฟ กอล์ฟ” ปลายปี 2010

แต่ที่สำคัญกว่านั้น คือ การเข้าไปติดท็อป 50 โลกให้ได้ทันเวลา (ควอลิฟายอัตโนมัติ) ก่อนที่ศึกแกรนด์สแลมแรกของฤดูกาล “เดอะ มาสเตอร์ส” จะเปิดฉากดวลวงสวิงกันวันที่ 58 เม.ย.นี้ และที่ เอลส์ อยากไปกว่านั้นก็น่าจะเป็นการคว้าแชมป์ศึกมาสเตอร์สให้ได้ เพราะเคยกวาดแชมป์แกรนด์สแลมมาแล้ว 3 สมัย ได้แก่ ยูเอส โอเพน 2 (ปี 1994, 1997) และ บริติช โอเพน 1 (2002) แต่ยังไม่เคยสัมผัสโทรฟีอีก 2 แกรนด์สแลมอย่าง เดอะ มาสเตอร์ส และ พีจีเอ แชมเปียนชิพ เลย

ผลงานดีที่สุดของบิ๊กอีซี่ใน เดอะ มาสเตอร์ส คือการคว้ารองแชมป์ 2 สมัย (ปี 2000, 2004) ส่วน พีจีเอ แชมเปียนชิพ จบด้วยอันดับ 3 (1995) และที่ 3 ร่วม (2007)

“ผมพูดมาตลอดการเล่นอาชีพของผมว่า เมื่อไหร่ก็ตามที่ลงเล่น ผมก็ต้องการที่จะชนะ และผมก็ทำได้ใกล้เคียงมาก แต่มาพลาดเสียเอง ผมผิดหวังและโกรธตัวเองมาก แต่ในใจรู้ดีว่าผมเล่นได้ดีแค่ไหน”เอลส์ โพสต์ผ่านเว็บไซต์ส่วนตัว (www.ernieels.com)

อย่างไรก็ตาม เขายังมีโอกาสแก้ตัวเพื่อพาตัวเองเข้าไปอยู่ใน 50 อันดับแรกของโลกให้ได้ โดยมีคิวลงแข่ง “อาร์โนลด์ พัลเมอร์ อินวิเตชันแนล” ที่ฟลอริดา สัปดาห์นี้ (22-25 มี.ค.) แล้วต่อด้วย ฮุสตัน โอเพน ที่เทกซัส สัปดาห์หน้า (29 มี.ค.-1 เม.ย.)

“หากผมหวังคว้าตั๋ว (ศึกมาสเตอร์ส) ให้ได้แน่ๆ ผมอาจจะต้องคว้าแชมป์ (อาร์โนลด์ พัลเมอร์ฯ หรือฮุสตันฯ) มาให้ได้ หรืออย่างน้อยที่สุดก็ต้องเฉียดๆ แชมป์เลยทีเดียว”

ยังไงขอเอาใจช่วยด้วยคน เพราะแอบชื่นชอบ เอลส์ เป็นการส่วนตัวมานานแล้ว และในศึกเมเจอร์แรกของปีนั้นไม่เคยขาด “บิ๊กอีซี่” เลย นับแต่ปี 1993 เป็นต้นมา