
ตอน ถึงเวลาหรือยัง (2)
วิฑูรย์ สิมะโชคดี ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม
การบังคับกันตลอดไปก็คงไม่ดี เราจึงต้องทำความเข้าใจเพื่อให้พนักงานทุกคนยอมรับว่า
“ที่ถูกที่ควรแล้ว จะต้องเป็นสิ่งที่ทำขึ้นด้วยตนเอง”ในการนี้ สิ่งสำคัญที่สุดของการเริ่มต้น
“การปรับปรุงด้วยตนเอง” จึงควรจะเริ่มจากการปรับปรุงในเรื่องเล็กๆ ที่ใกล้ตัวก่อน เพราะแม้ผลลัพธ์ที่ได้จะน้อยนิด แต่สำหรับผู้ที่ทำการปรับปรุงแล้ว ผลลัพธ์ที่ได้จะทำให้เขาทำงานได้ง่ายขึ้น สะดวกรวดเร็วขึ้น และสบายขึ้นการปรับปรุงในเรื่องใกล้ตัวที่ให้ผลลัพธ์เพียงเล็กน้อยเช่นนี้ ก็สมควรที่จะได้รับการยอมรับ ชมเชย และให้กำลังใจ เช่นเดียวกันกับผลลัพธ์ที่ได้จากการปรับปรุงในเรื่องใหญ่ๆ
เพราะการยอมรับ การชมเชย การอ้างอิง การนำไปปฏิบัติหรือกล่าวอ้างเป็นตัวอย่าง จะเป็นการทำให้พนักงานรู้ว่าสิ่งที่เขาทำไปได้มีผู้บริหารรับรู้และมีการตอบสนองในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
สิ่งที่พนักงานทำแล้วไม่ได้รับการตอบสนองใดๆ จากผู้บังคับบัญชา (โดยเฉพาะผู้บริหารระดับสูงขึ้นไป) ก็จะนำไปสู่การไม่ปรับปรุงใดๆ ต่อไปหรือนิ่งเฉยในที่สุด
ในหลายๆ องค์กร การปรับปรุงต่างๆ อาจจะเกิดจาก
“ข้อเสนอแนะ” ใน“ระบบข้อเสนอแนะ” (Suggestion System) ก็ได้การไม่ได้รับการตอบสนองใดๆ จากที่ได้มีการเสนอแนะ ก็คือ สาเหตุสำคัญที่ทำให้
“ระบบข้อเสนอแนะ” ถึงทางตัน ขาดคนสนใจเสนอแนะ และล้มเหลวในที่สุดดังนั้น การยอมรับในข้อเสนอแนะหรือผลการปรับปรุงของพนักงาน จึงไม่ควรเป็นเพียงการยอมรับเพียงแค่ลมปากเท่านั้น แต่ควรจะมีการแนะนำหรือประชาสัมพันธ์ให้เป็นข่าวในวารสารภายในองค์กร หรือนำไปประกาศกล่าวอ้างเป็นตัวอย่าง หรือรวบรวมข้อเสนอแนะต่างๆ ทำเป็นรูปเล่ม หรือให้โอกาสให้พนักงานทำการนำเสนอผลงานต่อหน้าผู้บริหาร หรือให้ผู้บริหารระดับสูงไปยังที่ทำงานของผู้เสนอแนะและพูดคุยชื่นชมโดยตรง สิ่งที่กล่าวมาข้างต้นนี้ จะทำให้
“การปรับปรุงให้ดีขึ้น” ขยายผลอย่างกว้างขวางในองค์กร และจะต่อเนื่องจนเป็นผลให้ “คุณภาพขององค์กร” โดยรวมดีขึ้นปัญหาของเราทุกวันนี้ จึงอยู่ที่คำถามว่า การปรับปรุงที่ได้ผล (ไม่ว่าจะเล็กน้อยหรือมากมายมหาศาล) ได้รับการยอมรับเสมอเหมือนกันหรือไม่ในองค์กรของเรา
เราเคยให้ความสำคัญ (ตอบสนอง) อย่างจริงจังกับ
“ผลลัพธ์ของการปรับปรุง” หรือไม่ และรู้หรือไม่ว่าเป็นผลงานของใครทั้งหมดทั้งปวงนี้ เพียงต้องการเน้นว่า จิตสำนึกของการปรับปรุงให้ดีขึ้น (ด้วยตนเอง)
จะเป็นต้นกำเนิดของ
“ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์” ที่มีความสำคัญยิ่งต่อทุกองค์กรด้วยเรื่องนี้จึงเป็นหน้าที่ของทั้งภาครัฐและภาคเอกชนจะต้องร่วมมือกันอย่างจริงจัง
เรื่องของ
“การปรับปรุงคุณภาพ” จึงต้องมีจุดเริ่มต้น (โดยไม่มีจุดสิ้นสุด) เฉกเช่นเดียวกับการแสดงถึงความรับผิดชอบต่อสังคม ด้วยการยึด “กระแสสีเขียว” เป็นจุดเริ่มต้นแล้วขยายผลอย่างต่อเนื่อง ครับผม!






