นักกายภาพสุดสวย ศิรินดา ผาบเต๋จ๊ะ

โดย...อณุศรา ทองอุไร ภาพ พรพิสุทธิ์ คิดขำ

ส่วนใหญ่แล้วสาวเหนือมักจะหน้าหวาน ผิวขาว ใบหน้ากลมมน รูปร่างสันทัด พูดจาช้าๆ เนิบๆ แต่ไม่ใช่กับเธอคนนี้ น้องการ์ตูน-ศิรินดา ผาบเต๋จ๊ะ เธอเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 4 อยู่ที่สำนักวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ สาขาวิชากายภาพบำบัด เธอฉีกกฎของความเป็นสาวเหนืออย่างที่เราๆ เข้าใจกันอย่างสิ้นเชิง เนื่องจากน้องการ์ตูน พูดจารัวเร็ว หน้าคม ผิวเข้ม รูปร่างสูงโปร่งถึง 174 เซนติเมตร นิสัยดูว่าจะห้าวเล็กๆ ไม่เหมือนสาวเหนือทั่วๆไป คุยกันครั้งแรกเข้าใจว่าเธอน่าจะเป็นสาวใต้ตาคมมากกว่า

เธอยืนยันแข็งขันว่า “หนูเป็นคนเชียงรายแต้ๆ เจ้า เกิดและโตที่ อ.เวียงป่าเป้า มาเรียนในเมืองตอนจบมัธยมต้น อยู่ จ.เชียงราย มาตลอดไม่เคยไปเรียนในกรุงเทพฯ เลยค่ะ” เธอยืนยันหนักแน่น

 

นักกายภาพคนสวย...

การ์ตูน เล่าว่า ใฝ่ฝันอยากเป็นพยาบาลมาตั้งแต่เด็กๆ พอตอนเรียนมัธยมปลายคุณครูแนะแนวพาไปดูงานที่โรงพยาบาลว่าพี่ๆ เขาทำงานกันอย่างไร เห็นพี่ๆ พยาบาลต้องช่วยผ่าตัด ต้องอยู่เวรค้างคืนบ่อยๆ ก็เลยชักลังเลใจว่าเราจะไหวไหมน้า ที่สุดเธอก็เลยเปลี่ยนใจมาเลือกเรียนเป็นนักกายภาพบำบัด อย่างน้อยก็ไม่ต้องเห็นเลือด แต่มาเรียนคณะนี้งานก็หนักไม่แพ้กัน แต่สนุกและได้ช่วยเหลือคนอื่นเหมือนกัน ถือว่าเป็นงานที่มีประโยชน์กับคนอื่น ตอนเรียนปี 2 การ์ตูนก็เคยไปฝึกงานที่สถานีอนามัยที่ จ.เชียงราย และลำปาง ตอนเรียนปี 3 ก็ไปฝึกงานที่โรงพยาบาลเชียงราย

ถ้าไม่ทำงานที่โรงพยาบาลหรือสถานีอนามัย ก็อาจจะไปทำงานอยู่ในทีมนักกีฬาที่ต้องมีทีมนักกายภาพคอยดูแล หรือไปเปิดคลินิกกายภาพบำบัดเป็นของตนเองก็ได้ หรือแม้กระทั่งไปขายเครื่องมือแพทย์ก็ได้เช่นกัน เพราะสามารถทำงานได้หลากหลาย

“แต่หนูว่า หนูคงเลือกเป็นนักกายภาพบำบัดทำงานที่โรงพยาบาล อยู่ที่ จ.เชียงราย นี่แหละค่ะ อยู่บ้านเราที่นี่แหละ คงไม่ไปทำงานที่กรุงเทพฯ หรอกค่ะ ที่นั่นคนเยอะแล้ว อยู่ภาคเหนือบ้านเราดีกว่า” เธอยิ้มมั่นใจ อย่างนี้เขาเรียกว่าสำนึกรักบ้านเกิดอย่างแท้จริง น่ารักอ่ะ!!!

เธอว่า หากเรียนจบปริญญาตรีแล้วจะลองทำงานทางด้านกายภาพบำบัดดูสัก 23 ปีก่อน ให้ลองได้ทำจริงๆ ว่าเราชอบอาชีพนี้แน่หรือไม่ แล้วค่อยเรียนต่อปริญญาโทอีกทีว่าจะเลือกเรียนต่อด้านใด หรือว่าจะเบนเข็มไปทำงานอย่างอื่นหรือไม่

 

กิจกรรมดี-กีฬาเด่น...

ก็เพราะชอบเล่นกีฬานี่เอง ทำให้เธอแข็งแรง รูปร่างสูงใหญ่ ตอนเรียนปี 1 ก็เป็นนักบาสเกตบอลของมหาวิทยาลัย ตอนเด็กๆ ก็เล่นกีฬามาตลอดๆ เพราะเป็นเด็กชอบทำกิจกรรม ไม่ชอบอยู่เฉยๆ จึงได้รูปร่างที่สูงโปร่งโดนใจมาแบบนี้

นอกจากชอบกีฬาแล้ว การ์ตูนก็ยังถูกพี่ๆ ชักชวนให้ไปประกวดโน่น นี่ นั่น อยู่เสมอ เริ่มจากเวทีเล็กๆ ประสาเด็กๆ แถวบ้าน จนไต่ระดับมาเป็นดาวสาขา ดาวที่สำนักวิชา จนถึงเป็นดาวมหาวิทยาลัย ไปประกวดนางนพมาศ ประกวดนางสาวถิ่นไทยงาม ของ จ.เชียงใหม่ ได้รางวัลที่ 3 มาครองให้อุ่นใจ เมื่อปี 2553

การ์ตูน บอกว่า ใครชวนไปทำกิจกรรมอะไร ถ้าว่างและไม่ไร้สาระเกินไป ส่วนใหญ่เธอก็ไปทั้งนั้น โดยเฉพาะกิจกรรมของมหาวิทยาลัยเธอไม่เคยพลาด ล่าสุดก็เข้าขบวนทำพิธีทานหาแม่ฟ้าหลวง ซึ่งเป็นพิธีไหว้สมเด็จย่า ท่านเป็นผู้สถาปนามหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เป็นพิธีแห่ขันโตกและเธอก็ได้ขึ้นเสลี่ยงแห่

เวทีใหญ่ในเมืองหลวง...

หลังจากที่การ์ตูนประกวดเวทีเล็กเวทีน้อย ในมหาวิทยาลัยบ้าง เวทีแถวบ้านบ้าง เวทีท้องถิ่นบ้าง ขณะที่อายุ 22 ปี เธอก็ขอลองเวทีใหญ่สักครั้งตามแรงเชียร์ของเพื่อนๆ พี่ๆ ด้วยการเข้าประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ ของทีวีสีช่อง 3 ปีนี้ ซึ่งเธอผ่านการคัดเลือกเข้ารอบ 30 คน ไปเก็บตัวที่ จ.เชียงใหม่ และการตัดสินจะมีขึ้นในวันเสาร์ที่ 24 มี.ค.นี้

“หนูไม่เคยประกวดเวทีใหญ่ๆ อย่างนี้มาก่อน ตื่นเต้นมาก นี่เป็นเวทีใหญ่ครั้งแรก ต้องเตรียมพร้อมมากๆ เลย ปกติหนูไม่ค่อยรักสวยรักงามเท่าไหร่ ก็คือดูแลตัวเองธรรมดา ไม่ทุ่มเทเรื่องความงามมากเท่าไหร่ หน้าตาหนูก็แท้ๆ เดิมๆ ไม่ได้ไปเสริมโน่นนี่เลย ธรรมชาติแท้ๆ เลยค่ะ แต่พอจะมามิสไทยแลนด์เวิลด์ก็เตรียมตัวมากขึ้น ไปอาบน้ำแร่ แช่น้ำนมกับเขาบ้าง เพราะมีแต่คนสวยๆ สูงๆ ขาวๆ ทั้งนั้น ลองหาประสบการณ์ดูค่ะ ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้ลองดูไม่มีอะไรเสียหาย เพราะหนูก็เรียนจะจบแล้ว เหลืออีกไม่กี่ตัวเท่านั้น อย่างน้อยเราก็ไม่ได้เอาดีตรงนั้น ที่สุดก็ต้องมาทำงานตามสิ่งที่เราเรียนมาแน่ค่ะ” ก็ขออวยพรให้เธอโชคดีได้เข้ารอบลึกๆ แล้วกันนะค้า

 

5 สิ่งที่มีความหมายในชีวิต...

1.สร้อยคอ... เป็นสร้อยที่พี่สาวซื้อให้เป็นของขวัญ เส้นนี้ใส่ประจำ ตอนนี้พี่สาวทำงานอยู่ที่ จ.เชียงใหม่ นานๆ จะได้เจอกันที แต่มีอะไรก็โทร.หากันบ่อย เรามีกันสองคนพี่น้องก็สนิทกันมาก พี่สาวสนับสนุนอยู่ตลอดเวลา

2.โทรศัพท์มือถือ... ตอนนี้เป็นอวัยวะชิ้นที่ 33 ที่ขาดไม่ได้ ใช้ประโยชน์ทั้งเรื่องเรียน เรื่องงาน ไว้ดูอีเมลเวลามีงานกับเพื่อนๆ ส่งงานอาจารย์ เป็นความบันเทิงก็ได้ ตอบสนองครบทุกด้าน

3.โน้ตบุ๊ก... ใช้เรื่องเรียน ทำรายงาน จอใหญ่เห็นชัด หาข้อมูล หรือแม้แต่ดูหนังก็ได้ ไปไหนก็ติดไปด้วยตลอด

4.นาฬิกา... เพราะเป็นคนมีกิจกรรมเยอะ เลยต้องมีนาฬิกาติดข้อมือตลอดว่าเราจะไม่พลาดงานสำคัญ แต่ละวันไปหลายที่ ต้องใส่ทุกวัน

5.หนังสือการ์ตูน... ชอบอ่านการ์ตูน มันเพลินดี ได้ทั้งความบันเทิงและสาระ นิตยสารวัยรุ่นอื่นๆ ก็อ่าน ถือว่าเป็นการพักผ่อนและเปิดโลกทัศน์อย่างหนึ่ง การมีหนังสือเป็นเพื่อนก็ดีเหมือนกัน บางครั้งเราก็อยากอยู่เงียบๆ เพื่ออ่านหนังสือบ้าง