แฟชั่นชั้นสูง...คนไทยพร้อมแล้ว ชิมิ?

โดย...ณัฐพล ช่วงประยูร / ภาพ ลอฟฟิเซียล

เปิดตัวอย่างฮือฮา สำหรับนิตยสารแฟชั่นเสื้อผ้าชั้นสูง “ลอฟฟิเซียล” (L’Officiel) ตั้งแต่ไปเปิดแบบเก๋ไก๋ ณ สถานทูตฝรั่งเศส ตามด้วยการเลี้ยงแขกวีไอพีในกาลาดินเนอร์ที่โรงแรมหรู เดอะ เซนต์รีจิส กรุงเทพฯ และเพิ่งเปิดตัวพร้อมแฟชั่นโชว์สุดอลังการ ที่ห้างสรรพสินค้าเกษรเมื่อไม่นานมานี้

หลายคนในวงการแฟชั่น และสังคม ตั้งข้อสังเกตว่า นิตยสารเล่มนี้มีความสูงส่ง ทั้งแฟชั่น และสไตล์ ทว่าอาจจะไกลตัวไปหรือไม่ จะเป็นแฟชั่นที่กินง่าย แต่ย่อยยาก

ที่สำคัญ... คนไทยพร้อมมั้ยกับแฟชั่นบนขั้นบันได???

+ทำไมถึงคิดว่า ‘คนไทย’ พร้อมรับแฟชั่นระดับ ‘ลอฟฟิเซียล’

ไก่-กุสุมา ไชยพร บรรณาธิการบริหาร นิตยสาร ลอฟฟิเซียล ฉบับภาษาไทย เปิดใจถึงข้อกังขาของหลายคนในวงการ

“ดิฉันไม่คิดว่าจะไม่มีคนเข้าใจ หรือสูงส่งมากมาย และไม่กลัวด้วย แอร์เมสอาจไม่ได้ต้องการคน 2 แสนคนเข้าไปในร้านเขาหรอกนะ คงต้องการเพียง 200 คนที่เข้าใจ และซื้อจริงก็เพียงพอแล้ว ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่า ลอฟฟิเซียล คือ นิช มาร์เก็ต เหมือนกัน ดิฉันชอบคำหนึ่งของ มาร์ค จาค็อบ ที่ว่า ‘แฟชั่นคือ ความฝันและความสนุก’ สมัยนี้ก็เป็นโกลบอลไลเซชัน ทุกคนมีสิทธิที่จะฝันและสนุกกับมัน”

สังเกตไหมทำไมหนังสือรถยนต์แพงๆ ถึงขายได้ ก็เด็กผู้ชายดูแล้วก็เอาไปโม้กันไง ถ้าฉันมีเงิน ต้องคันนี้เลย ถ้างั้นเด็กผู้หญิงก็เหมือนกันไงค่ะ ถ้าฉันมีเงินนะ กระเป๋าใบนี้นะ กระโปรงตัวนี้เลย รองเท้าคู่นั้น หรืออะไร ก็เป็นเรื่องสนุกดีนะ

 

 

มันก็จริงเพราะโลกนี้ก็มีทั้ง แมส มาร์เก็ต หรือ แมส สตรีต ของอย่างนี้ทุกคนอยากได้ ของแบบที่เป็นความฝัน ถ้ามีเงิน ฉันซื้อ คนเราต้องมีความฝัน มีช่วงอารมณ์ที่จะปล่อย คุณอาจจะไม่ต้องมีทุกชิ้นในลอฟฟิเซียล แต่ถ้าสำหรับดิฉันแล้ว แค่ได้ครอบครองภาพ หรือรูปสวยๆ นี้ ก็มากพอแล้ว อย่างวันนี้ยังไปเดินเล่นตลาดนัดเลย (หัวเราะ) ไปดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น มีอะไรบ้าง และช่วยกระจายรายได้ไปยังพ่อค้าแม่ขายด้วย เพราะเราเข้าใจและสนุกกับมัน

แต่ไม่ได้บอกให้ฟุ่มเฟือยนะ แม้เราจะอยู่กับงานที่มีของฟุ่มเฟือย แต่นิตยสารเล่มนี้ ทำให้เป็นรสนิยมมากกว่า เพราะการได้มองของสวยๆ ทุกวัน มันทำให้เราเป็นคนมีรสนิยม ฉะนั้นไม่กลัวเลยว่าจะยังไง ถ้ามันจะต้องเป็นคนส่วนน้อยก็ให้เป็นคนส่วนน้อย บางทีเราก็ไม่เก่งที่จะทำให้คนส่วนใหญ่ได้นะ เราต้องเข้าใจคำว่า แมส กับ เพรสทีจ แต่ไม่ได้ว่าอันไหนไม่ดี เพราะบางคนก็ไม่ได้มองว่าแฟชันเป็นเรื่องสำคัญอะไรในชีวิตของเขา

สิ่งหนึ่งที่ “ลอฟฟิเซียล” ทำ ไม่ใช่ถากถางว่าคุณไม่มีแล้วตกเทรนด์ แต่เราพร้อมจะเรียนรู้ และแนะนำทุกคน แต่สิ่งที่กลัวเพียงอย่างเดียวในการทำงาน คือ กลัวทำงานไม่สวย

+ทำไม บก. ‘ลอฟฟิเซียล’ ถึงต้องเป็น ‘ไก่กุสุมา ไชยพร’

จากประสบการณ์กรำงานหนัก จากนิตยสารชั้นนำมากมายในเมืองไทย ทั้ง แอล มาดาม ฟิกาโร และฮาร์เปอร์ส บาซาร์ ผู้ที่เป็นนักสังเกตการณ์แฟชั่น ย่อมเห็นพลังและดัชนีชี้วัดถึงความเปลี่ยนแปลงในคอนเทนต์ และทิศทางการนำเสนอจากนิตยสารทุกหัวที่ว่ามาไม่มากก็น้อย

กับคุณสมบัติของการคลุกคลี และความชื่นชอบเกี่ยวกับฝรั่งเศส ลอฟฟิเซียล และ บก.หญิงเก่งคนนี้จึงมีการสนทนากันเกิดขึ้น

 

“งานทุกที่ที่ผ่านมาเรียนรู้เยอะมาก ต้องขอบคุณทุกคน ทุกฉบับ เราเคยทำ ลลนา มาก่อน เราทราบสไตล์การทำงานแบบไทยมาแล้ว และผ่านหัวนอกมาอีก 3 เล่ม ทั้งแบบฝรั่งเศส และอเมริกัน เราเองก็มีจุดที่แน่นหนาของเราแล้ว มันคือส่วนผสมที่ลงตัวทุกวันนี้

ทุกคนคือผู้หญิง แต่คนนี้เป็นผู้หญิงสไตล์ไหนล่ะ เราผ่านมาแล้ว หลังจากนี้เราต้องไปสอนคนอื่นเขาบ้าง เพราะการอยู่ตรงนี้มันเป็นซีเคร็ต เทรนด์ เรามองทุกอย่างทะลุหมด

แบรนด์มาหาเรา พอพีอาร์มาพรีเซนต์จะรู้เลยว่าอันนี้รอดหรือไม่รอด เพราะทุกอย่างต้องมีเรื่องราว

กอง บก.ของดิฉันรู้จักเรื่องที่ตัวรับผิดชอบดีว่าเราทำเรื่องอะไร และดิฉันก็เปิดกว้างนะ ทำงานอย่างสนุกสนาน เพราะทีมเก่งทั้งนั้น ดิฉันไม่สามารถทำเองคนเดียวได้ ทุกอย่างต้องเป็นทีมเวิร์ก บางอย่างทำออกมาถ้ารู้สึกว่าคนไทยไม่ชอบ เราก็จะปรับมีประสบการณ์กันแล้ว อย่างนี้ไม่สวย ทำยังไงสวย รูปกับเรื่องสำคัญหมด ถ้าคุณไม่รู้ว่ารูปจะออกมาอย่างไร ก็อย่าทำ เพราะคุณสื่อสารไม่ได้ อย่าลืมว่ามันคือความบันเทิง ทำยังไงให้คนอยากอ่าน

อย่างหนึ่งที่มาทำตรงนี้ เพราะเรายังตื่นเต้นกับงาน และเชื่อว่าเราทำได้ ที่สำคัญต้องรักที่จะทำ แต่ต้องไม่ลืมนะว่า ดิฉันก็เลือกเขาด้วย ไม่ใช่แค่เขาเลือกดิฉัน”

 

+ทำไม ‘ลอฟฟิเซียล’ ต้องจัดงานเปิดถึง 3 ปาร์ตี้

“เพราะเราเป็นสื่อฝรั่งเศส ลักษณะของธุรกิจ เจอกับแบรนด์ต่างๆ และลูกค้าโฆษณา ว่ามันมีปัญหาและอุปสรรคอะไรไหม การเปิดร้าน การเดินทาง การนำเข้า การทำธุรกิจ คอนเนกชัน แนะนำกัน”

บก.ลอฟฟิเซียล ฉบับภาษาไทยเล่าต่อ... “คนเจอกัน ได้คุยกัน เป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น เราเป็นสื่อฝรั่งเศสด้วย ก็ไปพบเพื่อคารวะด้วย

ปาร์ตี้ที่ 2 ซิตดาวน์ดินเนอร์ คนระดับโลกอย่างเจ้าของนิตยสารก็มา เราให้เกียรติกับเจ้าของด้วย จัดเป็นงานดีๆ ก็มีทั้งแขกสังคมบางส่วน และสปอนเซอร์บางส่วน จุดสำคัญคือแนะนำดีไซเนอร์ไทยให้มาดามรู้จัก

ปาร์ตี้สุดท้าย ก็คือสื่อมวลชน และทุกคนที่ได้เห็นการเปิดอย่างเป็นทางการ ให้เด็กๆ ศิลปากร และคนเรียนแฟชั่นมาด้วย เพราะทุกอย่างมันเชื่อมโยงสิ่งที่เขาเรียนด้วย”

ทั้งหมดนี้คงทำให้หลายคนมองเห็นว่าคัมภีร์แฟชั่น “ลอฟฟิเซียล” จะไปรอดในวงการนิตยสารไทยหรือไม่

+ทำไม ‘ลอฟฟิเซียล’ ถึงเป็นคัมภีร์แฟชั่น

นิตยสารลอฟฟิเซียล เดอ ลา กูตูร์ เอต์ เดอ ลา โมด เดอ ปารีส์ (L’Officiel de la couture et de la mode de Paris) หรือที่รู้จักในชื่อสั้นๆ ว่า ลอฟฟิเซียล (L’Officiel) เป็นนิตยสารแฟชั่นระดับไฮเอนด์ของฝรั่งเศส ที่ต้องการนำเสนอความเป็นแฟชั่นมาตั้งแต่ปี 1921 นับเป็นนิตยสารที่ก่อตั้งมานานที่สุดเล่มหนึ่ง ผ่านมือผู้บริหารมาหลายต่อหลายคน

“ในชีวิตของมาดาม มารี โชเซ่ ฌาลูส์ ประธานบริหาร บริษัท เอดิชั่นส์ ฌาลู ต่อสู้กับโว้ก ที่คนก็มองเห็นว่าเป็นคัมภีร์แฟชั่นอีกหัวหนึ่งมาตลอด เพราะโว้กเกิดในเวลาใกล้เคียงกัน หลังจากมีแฟชั่นรันเวย์ที่ใดปุ๊บ ก็มีหนังสือที่ทำรันเวย์ออกมาเลย

ฉะนั้น ทั้ง เอกเซสซอรี กระเป๋า-รองเท้า นาฬิกา เฟอร์นิเจอร์ ฯลฯ สรุปให้ว่าแต่ละงาน แต่ละรันเวย์นั้นๆ เป็นอย่างไร ดิฉันมองว่าคนนี้เป็นเจ้าของที่รู้จริง และทำรูปแบบแต่ละอันยังไง ตั้งแต่พ่อเขาเป็นอาร์ตไดเรกเตอร์ของนิตยสาร คนทั่วโลกถือว่าเขาและลอฟฟิเซียลเป็นผู้นำของโลกแฟชั่น” ไก่ กุสุมา บรรณาธิการฉบับประเทศไทย เสริมให้กระจ่าง

ปัจจุบัน นิตยสารเล่มนี้เติบโตและขยายตัวไปทั่วโลก โดยจัดพิมพ์เป็นภาษาและเวอร์ชันท้องถิ่นในต่างประเทศจนถึงปัจจุบันมีใน 27 ประเทศ และไทยเป็นประเทศที่ 28 ภายใต้การบริหารจัดการของบริษัท แมส คอนเน็ค