ชมพูภัทร คำตื้อ ว่าทีนักการเงินอนาคตไกล

โดย...อณุศรา ทองอุไร

น้องโม-ชมพูภัทร คำตื้อ สาวเหนือหน้าหวาน ผิวขาวอมชมพู สมกับที่ชื่อ ชมพูภัทร เสียจริงๆ แถมยังมีบุคลิกที่ดูอ่อนหวานน่ารักตามแบบฉบับของสาวเหนืออย่างแท้จริง น้องกำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะบริหารธุรกิจ สาขาการเงินการธนาคาร มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (เอแบค) น้องโมเป็นคนเชียงรายโดยกำเนิด จบมัธยมศึกษาตอนปลายมาจากโรงเรียนสามัคคีเชียงราย

เรียนก็ดี-กิจกรรมก็เด่น

ได้เกรดเฉลี่ยที่ 3.8 ตั้งเป้าชีวิตไว้แต่แรกว่าจะมาเรียนต่อปริญญาตรีที่เอแบค ดังนั้นน้องจึงทำเรื่องขอทุนมา และทำการทดสอบมาตั้งแต่อยู่ชั้น ม.6 และได้รับเลือกให้เป็นนักเรียนทุนของมหาวิทยาลัยสมดังปรารถนาที่ตั้งใจไว้ นักเรียนทุนจะต้องเรียนดีและกิจกรรมเด่นด้วย ไม่ใช่เรียนอย่างเดียวแต่ไม่สนใจกิจกรรมในมหาวิทยาลัยเลย เพราะมหาวิทยาลัยต้องการให้เด็กมีสังคม และลองทำงานให้กับกิจกรรมต่างๆ ที่มหาวิทยาลัยมีอย่างน้อยคนละ 1 อย่าง เมื่อได้คัดเลือกน้องจึงเดินทางมาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ โดยที่คุณพ่อคุณแม่ยังอยู่ที่เชียงราย น้องจึงมาอยู่กับคุณน้าและคุณยายที่กรุงเทพฯ นี่เอง

น้องโมบอกว่าตัวน้องเองก็ชอบกิจกรรมอยู่แล้ว ตอนเรียนมัธยมก็มีกิจกรรมหลายอย่างที่โรงเรียน ไปประกวดแข่งขันวิชาภาษาอังกฤษ จัดรายการวิทยุเสียงตามสายในโรงเรียน ประกวดเต้น ทำแฟชั่นโชว์ เวลามีงานโรงเรียนน้องก็ร่วมงานด้วยหลายสิ่งอย่าง เพราะหากเอาแต่เรียนเก่งอย่างเดียว มุมมองความคิดของเราจะคับแคบ ไม่รอบด้านหลากหลายเหมือนคนที่เรียนด้วยทำกิจกรรมด้วย

 เป้าหมายในชีวิตชัดเจน

น้องโมบอกว่าอยากเป็นนักการเงินมาตั้งแต่เด็ก เพราะเห็นคุณแม่กับคุณน้าที่ทำงานด้านการเงินแล้วดูน่าสนใจมาก จึงรู้สึกสนใจมาตั้งแต่บัดนั้น อีกทั้งตัวน้องเองเป็นคนที่ตั้งเป้าหมายในชีวิตไว้อย่างชัดเจน และจะเดินตามแผนชีวิตที่ตั้งไว้อย่างเคร่งครัด จะได้ไม่ต้องเสียเวลาหลงทาง ลังเลใจว่าเราชอบหรืออยากเป็นอะไรกันแน่ พอรู้ว่าชอบอะไร อยากประกอบอาชีพอะไรเมื่อโตขึ้น น้องก็วางแผนชีวิตทันที และได้บทสรุปว่าโตขึ้นอยากเรียนที่เอแบค จะได้ภาษาอังกฤษที่แข็งแรงด้วย และอยากทำงานเป็นที่ปรึกษาทางด้านการเงิน หรือทำงานที่เกี่ยวข้องกับการเงินการธนาคารเหมือนคุณแม่ เพราะเรื่องการเงินเป็นเรื่องสำคัญ ทุกคนไม่มีใครที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเงิน แต่เราจะมีวิธีการจัดการทางด้านการเงินอย่างไรให้ถูกหลักการ หากเรียนจบแล้วเธอจะทำงานสัก 23 ปี แล้วจึงเรียนต่อปริญญาโทแบบเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย

วัยรุ่นก็ต้องรู้จักหน้าที่

น้องโมให้ความเห็นถึงวัยรุ่นยุคนี้ว่า มีความหลากหลาย ที่ตั้งใจเรียนมากๆ ก็มี เที่ยวอย่างเดียวก็มี เรียนไปเที่ยวไปก็มี แต่ส่วนใหญ่อาจจะดูว่ารักเที่ยวมากกว่ารักเรียน แต่ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ทุกคนล้วนมีหน้าที่ที่จะต้องทำ เป็นวัยรุ่นก็มีหน้าที่เรียนให้จบ มีเวลาก็ไปทำกิจกรรมในมหาวิทยาลัยบ้าง หากเวลาเหลือก็น่าจะมีจิตอาสาไปช่วยสังคมเท่าที่โอกาสอำนวยบ้าง ส่วนตัวเธอเองนั้นตอนนี้เน้นเรื่องเรียนเป็นหลัก กิจกรรมในมหาวิทยาลัยเป็นรอง และพยายามที่จะเรียนจบให้ได้ภายใน 3 ปีครึ่ง และคิดว่าต้องทำให้ได้ เนื่องจากเรายังไม่มีเรื่องใดให้ต้องรับผิดชอบอีก นอกจากเรื่องเรียนเพียงอย่างเดียว สำหรับเธอนั้นเรื่องเที่ยวยังมีเวลาอีกเยอะ

พร้อมทั้งฝากถึงเพื่อนๆ วัยรุ่นวัยเรียนว่า ไม่ว่าจะสนุกสนานอย่างไรก็อย่าลืมหน้าที่หลักของเราคือการเรียน หากเอาแต่เที่ยวแล้วทิ้งเรียนก็จะเสียทั้งเวลาและโอกาส เที่ยวบ้างก็ได้ แต่อย่าทิ้งเรื่องเรียน เห็นเพื่อนๆ ที่เรียนด้วยกันแต่ละปีก็หายหน้ากันไปหลายคนก็เป็นห่วง ขยันกันอีกนิดเดี๋ยวก็จบแล้ว อยากให้เพื่อนสู้ๆ จบช้าไปสักเทอมก็ดีกว่าทิ้งเรียนไปเลย