วันนี้ก็ยังรัก เอมี ไวน์เฮาส์

โดย...เพ็ญแข

ก่อนที่เธอจะจากไป เอมี ไวน์เฮาส์ บันทึกเสียงเพลงไว้จำนวนหนึ่ง บางส่วนออกมาให้ได้ฟังกันแล้ว และยังมีหลายๆ เพลงซึ่งยังไม่เคยนำออกเผยแพร่มาก่อน แล้ว ซาลาม เรมี และ มาร์ก รอนสัน เพื่อนและโปรดิวเซอร์ที่เคยร่วมงานมาช่วยเลือกเพลงเหล่านั้นมาไว้ใน Lioness : Hidden Treasures ซึ่งมีทั้งเพลงเก่ามาตีความใหม่ และเพลงเกิดใหม่รวมกัน

ภาพบนปกอัลบั้มเป็นฝีมือการถ่ายของ ไบรอัน อดัมส์ ร็อกเกอร์ชาวแคนาเดียนเมื่อปี 2007 ข้างในบุ๊กเล็ตมีเนื้อเพลงครบทุกแทร็ก พร้อมด้วยเรื่องราวเบื้องลึกเบื้องหลังจากโปรดิวเซอร์ พิเศษคือ ข้อความส่วนตัวของพ่อแม่ของเอมี

เปิดอัลบั้มด้วย Our Day Will Come เพลงดูว็อปชั้นคลาสสิกนำมาปะแต้มกลิ่นอายเร็กเก้ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งแนวทางดนตรีที่เอมีชื่นชอบ เป็นเพลงของเอมีที่ทำให้คนฟังยิ้มและรื่นรมย์

Between the Cheats แต่งขึ้นเพื่ออัลบั้มลำดับที่ 3 แต่เอมีก็จากไปซะก่อน เป็นเพลงแสดงถึงแนวทางเฉพาะตนของศิลปินสาวคนนี้อย่างชัดเจน เสียงร้องประสานของนักร้องชายที่อยู่เบื้องหลังตอกย้ำความเป็นดูว็อปอย่างโดดเด่น ความสามารถทางด้านการเขียนเพลงของเอมีนั้นไม่เป็นรองใคร

Tears Dry ออริจินัลเวอร์ชันของ Tears Dry on Their Own เป็นบัลลาดเนิบๆ ไม่ติดหูเท่ากับเพลงเด่นจากอัลบั้ม Back To Black แต่ก็น่าฟัง

Will You Still Love Me Tomorrow? เพลงของ คาโรล คิง เป็นเวอร์ชันใหม่ เป็นคนละฉบับกับที่เอมีเคยร้องประกอบหนังเรื่อง Bridget Jones : The Edge of Reason ในปี 2004 ชวนติดตามฟังทั้งในส่วนของเสียงร้องและดนตรี เป็นคร่ำครวญถึงรักที่อลังการ หยิ่งผยอง ปนหวานเศร้า

Like Smoke ร้องคู่กับ แนส เพื่อนผู้ยังรำลึกถึงเอมี เป็นเพลงโซล/แร็พที่ลงตัว The Girl from Ipanema นำเพลงบอสซาโนวาชั้นคลาสสิกของ อันโตนิโย คาร์ลอส โจบิม มาตีความใหม่ ที่นำเสนอความเริงร่าและสดชื่นของวัยหนุ่มสาว

Wake Up Alone เป็นเดโมเวอร์ชันก่อนที่ภายหลังจะเกิดเป็นเพลงนี้ในแบบที่ได้ยินได้ฟังในอัลบั้ม Back To Black แฟนของนักร้องสาวอาจจะหลั่งน้ำตาเมื่อฟังและคิดถึงวาระสุดท้ายของชีวิตเธอไปพร้อมกัน ทุกครั้งที่เธอร้อง And I wake up alone, And I wake up alone

ใน Body and Soul เอมีประชันเสียงกับนักร้องระดับตำนาน โทนี เบนเนตต์ นับเป็นเพลงสุดท้ายที่เธอบันทึกเสียง A Song for You เพลงของ ลีออน รัสเซลล์ ที่เอมีนำมาร้องได้อย่างงดงามกินใจ ราวกับจะบอกคนฟังว่า บทเพลงนั้นมีบทบาทมากเพียงใดสำหรับชีวิตเธอ ในภาคดนตรีมีกลิ่นอายคล้ายๆ เวอร์ชันที่ เอลตัน จอห์น ทำไว้อยู่บ้าง

เป็นอัลบั้มที่ทำให้เห็นว่า เพลงอาร์แอนด์บีและดูว็อปจากทศวรรษ 1960 มีอิทธิพลกับ เอมี ไวน์เฮาส์ อยู่ไม่น้อย ทั้งยังทำให้เราได้ตระหนักว่า บทเพลงและชีวิตของเธอคนนี้มีทั้งหวานและขมผสมผสานกัน

อาจจะไม่ได้เป็นอัลบั้มที่โดดเด่นเข้มข้นอย่าง Back To Black แต่ก็น่าฟังและฟังได้เรื่อยๆ เพื่อรำลึกถึงเจ้าของผลงานผู้ล่วงลับ

เสียงแตกๆ ของแบดเกิร์ลอย่าง เอมี ไวน์เฮาส์ ใน Lioness : Hidden Treasures ไม่เคยทำร้ายใคร ยิ่งฟังก็ยิ่งทำให้หลงรัก

หากวันนี้ เอมี ไวน์เฮาส์ ยังสงสัย “So tell me now, cause I won’t ask again, Will you still love me tomorrow?...”

คำตอบของเรา คือ ยังรักและจะรักตลอดไป Not Only Tomorrow, But Always