นักบริหารรวยอารมณ์ศิลป์ ธีรภัทร อำนวยพรสกุล
นักบริหารหนุ่มลุคเกาหลีรุ่นใหม่ไฟแรง วิน-ธีรภัทร อำนวยพรสกุล ทายาทสมชัยนักธุรกิจด้านสิ่งทอ ปัจจุบันแตกไลน์ธุรกิจมาสร้างคอนโดมิเนียมหรู Bright Sukhumvit 24 โดยเขาลงมาดูอย่างเต็มตัวและรั้งตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการ บริษัท อัลไบร์ท โฮลดิ้งส จำกัด บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ หน้าที่หลักๆ ที่วินเข้ามาช่วยคุณพ่อคือ รับผิดชอบด้านการให้คำปรึกษาและดูแล ตลอดจนการประสานงานในด้านต่างๆ โดยเฉพาะด้านการตกแต่งภายใน
หลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาออกแบบภายใน วินหาประสบการณ์เริ่มงานอินทีเรียร์ดีไซน์ ที่ Tofu Associate บริษัทสถาปนิก รับออกแบบตกแต่ง ทั้งภายนอกและภายใน มีผลงานหลายชิ้น อาทิ ตกแต่งร้านเสื้อผ้าเกรย์ฮาวน์ที่ห้างสรรพสินค้า ดิ เอ็มโพเรียม ร้านอาหารเกรย์ฮาวน์ คาเฟ่ ที่รัชโยธิน งานเครื่องดื่มบัลเลนไทน์ ที่สยามสมาคม ฯลฯ จากนั้นก็มาช่วยคุณพ่อดูแลธุรกิจของครอบครัว เดิมคุณพ่อของเขาทำธุรกิจสิ่งทอและขยายไลน์ธุรกิจมาสร้างคอนโดมิเนียมหรูเอาใจคนเมือง
“
คุณพ่อเห็นผมเรียนจบด้านออกแบบตกแต่งภายในและเรามีที่ดินในซอยสุขุมวิท 24 ท่านก็เลยตั้งบริษัท อัลไบร์ท โฮลดิ้งส เพื่อให้ผมดูแล ผมจะดูหลักๆ ด้านการออกแบบเพราะเป็นงานที่ถนัด โครงการคอนโดมิเนียมนี้ผมก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจเต็มที่ เราตั้งใจสร้างให้ตึกดูทันสมัย ภายในตกแต่งเรียบง่ายดูทันสมัย” แน่นอนโลเกชันที่ดีวินบอกว่าเป็นจุดแข็ง รวมทั้งราคาสมเหตุสมผล เลือกวัสดุที่ดีที่สุด เอาไว้เป็นอีกหนึ่งตัวเลือกของคนเมือง กลุ่มลูกค้าเป้าหมายหลักที่ธีรภัทรมองไว้คือคนไทย 70 % ต่างชาติ 30% และเป็นนักบริหารรุ่นใหม่ที่ชอบใช้ชีวิตในเมืองธีรภัทร บอกว่า การทำงานดูแลโครงการคอนโดมิเนียมหรูนี้มีทั้งความตื่นเต้นและท้าทาย เพราะเขายังเป็นมือใหม่ในวงการอสังหาริมทรัพย์ แต่ก็ได้ทีมบริหารและคุณพ่อให้คำแนะนำที่ดี โดยเฉพาะด้านการตลาด คุณพ่อสอนเสมอว่าให้เรียนรู้จากคนอื่น ศึกษาว่าเขาคิดและทำอย่างไร พยายามนำปรับมาใช้กับการทำงานของตนเอง
“หลักทำงานของผมคือค่อยๆ เรียนรู้ ด้านศิลปะที่ผมรู้ก็ทำอย่างเต็มที่ อะไรไม่รู้ศึกษาเรียนรู้ให้ถึงที่สุด“
คุณพ่อเป็นนักบริหารที่เก่ง ท่านไม่ได้มีกฎระเบียบที่ตายตัว ให้เราเต็มที่กับทุกอย่าง พ่อจะสอนเรื่องการใช้เงิน อะไรที่ใช้จ่ายไปควรมีคุณค่ามากที่สุด เช่น ทำคอนโดมิเนียมให้ลูกค้า เราต้องให้วัสดุที่ดีที่สุดในราคาที่สมเหตุสมผลที่สุด คุณพ่อจะสอนตลอด ภาพที่ผมเห็นคือคุณพ่อทำงานตลอดเวลา ทุ่มเทกับการทำงานมาก แต่ผมจะมีบุคลิกขี้เล่น พอทำงานจริงจังก็ดูแบบอย่างจากพ่อคือทุ่มเทจริงจังเต็มที่ แม้คุณพ่อจะจบด้านวิทยาศาสตร์ แต่ทำงานบริหารได้ดี พ่อให้อิสระทางความคิด ผมอยากเรียนอะไรพ่อตามใจ แต่ในที่สุดพ่อบอกว่าให้กลับมาช่วยบริหารธุรกิจที่บ้านบ้าง เมื่อที่บ้านมาจับธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ ความรู้ด้านศิลปะของผมนำมาใช้ได้ เช่น ออกแบบตึก ออกแบบตกแต่งภายใน”ธีรภัทรตั้งเป้าหมายไว้ว่าอยากศึกษาต่อปริญญาโทด้านสถาปัตยกรรม เพื่อนำความรู้มาบริหารงานที่บริษัทได้ครอบคลุมอย่างเต็มที่
5 สิ่งสร้างแรงบันดาลใจ
นักออกแบบ : ผมชอบผลงานของนักออกแบบ 3 ท่าน ได้แก่ Dieter Rams เป็นนักออกแบบตกแต่งภายในชาวเยอรมันที่ผมรู้สึกชื่นชอบผลงานของเขามากๆ เขาดังยุคกำแพงเบอร์ลินยังไม่แตก เขาออกแบบพวกอุปกรณ์เครื่องใช้ในชีวิตประจำวันเจ้าของแบรนด์บราวด์ ดังเรื่องเครื่องโกนหนวด เขาชอบออกแบบเหล็กให้ใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย เอกลักษณ์ด้านการออกแบบของเขาคือ ความเรียบง่าย แต่ใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย ซึ่งตัวผมเองก็ชอบงานออกแบบที่เรียบง่าย แต่ใช้งานดีมีประโยชน์ Le Corbusier เป็นปรมาจารย์ด้านงานสถาปัตยกรรมชาวฝรั่งเศส เขาโดดเด่นเรื่องฟังก์ชัน ความสวยงามของตัวอาคาร เช่น โบสถ์ชื่อดังของฝรั่งเศส มีแสงส่องเข้ามาตัวตึกด้านหนึ่ง เป็นแสงค่อยๆ เข้ามาแล้วค่อยๆ กระจายทีละนิดทั่วโบสถ์ เป็นแสงที่สวยงามมาก
หนังสือออกแบบ : หนังสือของนักออกแบบชาวญี่ปุ่น Sanaa (Sejima Nisnisawa) ผมสะสมหนังสือของเขาเยอะมาก ออกมาเกือบ 10 เล่ม ตามซื้อทุกเล่ม เขาเป็นคนที่คิดอะไรขึ้นมาและพยายามทำอย่างนั้นจนถึงที่สุดโดยไม่ยอมเปลี่ยนแบบ เขามีความตั้งใจ สไตล์ออกแบบของเขาจะทันสมัยทว่าเรียบง่าย เช่น ใช้วัสดุปูนเปลือย กระจก งานช่วงแรกๆ ของเขาเป็นกล่องๆ ช่วงหลังๆ รูปลักษณ์โค้งบ้าง
ประเทศญี่ปุ่น : ผมอยากไปเรียนต่อปริญญาโทที่ญี่ปุ่น ผมไปโอซากา 1 ครั้ง โตเกียว 2 ครั้ง และเป็นเมืองที่ไปกี่ครั้งก็ประทับใจ เป็นเมืองที่มีผู้คนตั้งใจทำอะไรแล้วต้องทำถึงที่สุด เช่น คลั่งไคล้ดารา หรือแต่งตัวก็ทำให้สุดๆ ผมก็เป็นคนที่มุ่งมั่นอะไรแล้วก็สุดๆ เหมือนกัน นักออกแบบญี่ปุ่นหลายคนก็มั่นใจในตัวเองมาก สไตล์เป็นแบบไหนก็แบบนั้นไม่เปลี่ยน ผมอยากรู้ว่าการเรียนการสอนที่ญี่ปุ่นเป็นอย่างไร ทำไมสถาปนิกของเขาจึงเก่งและดัง ตึกรามบ้านช่องก็ปรับเปลี่ยนให้ทันสมัยมากขึ้น ผมชอบแบบผสมผสานระหว่างโลกเก่ากับโลกใหม่
ออร์แกไนเซอร์ & ปากกาลามี่ : อุปกรณ์สองสิ่งนี้จำเป็น โดยเฉพาะปากกาลามี่มีน้ำหนักเบาสเกตช์ภาพต่างๆ ได้ง่าย คนที่เรียนด้านขีดๆ เขียนๆ มักใช้ปากกายี่ห้อนี้ อีกชิ้นเป็นสมุดดีไซน์ต่างๆ ผมจด สเกตช์ภาพทุกอย่าง เวลานึกคิดอะไรออกก็ต้องรีบจดบันทึกกันลืม ผมชอบนั่งขีดๆ เขียนๆ
โน้ตบุ๊กและกล้อง : โน้ตบุ๊ก แมคบุ๊ก สีดำ ของแอปเปิลใช้มาตั้งแต่สมัยเรียน ตอนเรียนหนังสือใช้พีซีในการออกแบบ เพราะมีโปรแกรมออโตแคท แต่ปัจจุบันแอปเปิลมีโปรแกรมเปเปอร์เวิร์กสำหรับออกแบบ ผมก็เริ่มใช้มาเรื่อยๆ เพราะสามารถเคลื่อนย้ายไปที่ไหนก็ได้ กล้องถ่ายภาพคอมแพกต์ของแคนนอน ขนาดเล็ก สะดวก พกไปไหนก็ได้ เวลาเจออะไรสวยก็ถ่าย ในกล้องจะมีรูปเพื่อนๆ งาน ตึกรามบ้านช่อง คอนเสิร์ต กิจกรรมพวกนี้ช่วยผ่อนคลาย
