จุดเปลี่ยน
โรแมง (เมลวิล ปูโปด์) ช่างภาพแฟชั่นหนุ่มหล่อชื่อดังที่ใช้ชีวิตอย่างศิวิไลซ์ในกรุงปารีส และกำลังอยู่ในช่วงงานล้นมือ ทำให้เขายโสและไม่เคยเห็นใครในสายตา แม้กระทั่งคนในครอบครัว
แต่แล้วเหตุการณ์ก็พลิกผัน เมื่อเขามารู้ตัวว่าเป็นโรคมะเร็งขั้นสุดท้ายซึ่งจะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ได้อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า...และนั่นคือจุดเปลี่ยนชีวิตที่นำมาซึ่งคุณค่าของชีวิตอันยิ่งใหญ่ของมนุษย์คนหนึ่ง!
จากช่างภาพไฟแรง ชั่วพริบตาเขากลายเป็นคนที่สิ้นหวัง จากฉากที่มีชีวิตและเต็มไปด้วยสีสันของช่างภาพหนุ่มชื่อดังในช่วงเปิดเรื่อง กลับเดินเรื่องอย่างเอื่อยเฉื่อย นิ่งงัน เหมือนจะสะท้อนให้คนดูมองเห็นจิตใจส่วนลึกของโรแมงที่เต็มไปด้วยความงวยงง สับสน และคงอยากจะยื้อเวลาแห่งการจากพรากออกไปให้นานที่สุด
ถึงเวลานี้ตัวหนังเล่าย้อนกลับไปหาอดีตที่ผ่านมาของเขาอีกครั้ง ซึ่งตัวหนังจัดแบ่งและจัดการกับช่วงชีวิตที่เหลืออยู่ของโรแมงได้อย่างน่าสนใจ ทั้งชีวิตรักในยามหนุ่ม วัยรุ่น และช่วงวัยเยาว์ได้อย่างไหลลื่นและแนบเนียน
ช่วงหนึ่งของหนังระหว่างที่จิตใจสับสน สิ้นหวัง เขากลับไปบ้านเพื่อให้รู้สึกบรรเทา แต่สิ่งที่เขาประสบกลับเป็นความเจ็บปวด เขาต้องเจอกับพี่สาวที่ไม่เคยลงรอยกัน และไม่มีวันที่จะดีขึ้น ภาพของพ่อที่ไม่เคยใส่ใจครอบครัว และแม่ที่ไม่เคยเข้าใจในตัวเขาเลยสักครั้งเดียว
ในที่สุดเขาเลือกที่จะเล่าความจริงอันเจ็บปวดให้กับ
“ย่า” (ซึ่งนานๆ เขาจะไปเยี่ยมสักที) ซึ่งฉากระหว่างที่ย่าหลานสนทนากันด้วยความเห็นอกเห็นใจกันนั้นเป็นฉากที่น่าประทับใจ และกะเทาะแก่นแท้ความรู้สึกของโรแมงได้ดีมากที่สุดฉากหนึ่งย่าถามหลานชายที่สิ้นหวังว่าทำไมถึงเลือกเล่าเรื่องนี้ให้ย่าฟัง เขาตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
“ย่าแก่และใกล้จะตายแล้ว เราสองคนเหมือนกัน” ฟังเผินๆ มันอาจจะเป็นคำตอบธรรมดาๆ แต่ถ้าสัมผัสให้ลึกซึ้ง โรแมงก็คงคล้ายๆ กับใครสักคนที่เพิ่งผ่านสายฝนมาจนเปียกโชก จิตวิญญาณของเขากำลังหนาวสั่นและใกล้ดับสิ้น สิ่งที่ต้องการเพียงแค่ไออุ่นจากใครสักคนเท่านั้น มันเป็นภาพสะท้อนที่ว่า ยามที่ชีวิตย่ำแย่คนที่เรารักที่สุดจะปรากฏขึ้นในจิตใจของเราเสมอ ซึ่งใครคนนั้นก็คือย่าของเขาเองเรื่องจุดพลิกผันของชีวิตสำหรับคนใกล้ตายนั่นอาจจะเป็นประเด็นธรรมดาเกินไปที่ ฟรองซัวส์ โอซง หนึ่งในผู้กำกับร่วมสมัยแถวหน้าของฝรั่งเศส ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าผลิตงานออกมาชนิดไม่ซ้ำแบบใครกระทั่งตัวเอง (งานเด่นๆ ที่ผ่านมาของเขาอย่าง Angel และ 5x2) จะนำเสนอ เพราะแทนที่เขาจะเขียนบทให้โรแมงจากโลกนี้ไปเมื่อถึงวันสุดท้ายของชีวิตเหมือนกับทั่วๆ ไป แต่หนังกลับพลิกมุมชนิดที่คาดไม่ถึง ซึ่งมันตีแสกหน้าคนดูเข้าอย่างจัง เมื่อสามีภรรยาคู่หนึ่งที่ร้องขอให้เขามีความสัมพันธ์ด้วยเพราะอยากมีลูก แต่สามีของเขาเป็นหมัน หนักไปกว่านั้นเขายังเขียนบทให้โรแมงนั้นเป็นรักร่วมเพศ และนี่เองที่ทำให้หนังธรรมดาๆ เรื่องหนึ่งมีความซับซ้อน และมีมุมมองของชีวิตที่แตกต่าง ทว่าไม่ใช่เรื่องที่เกินจริง
ลึกๆ แล้วหนังเรื่องนี้ทำให้เราสัมผัสได้ว่าแม้จะเป็นเสี้ยววินาทีสุดท้ายของชีวิต หากเราฝากสิ่งดีๆ ไว้กับคนข้างหลัง หรือได้กระทำในสิ่งที่ค้างคาใจให้เสร็จสิ้น ยามนั้นการรับมือกับความตายก็ไม่ใช่เรื่องน่ากลัวแต่อย่างใด!!!
