
มุมซึ้งๆ ของนักสู้แมนๆ
ถ้าให้ลองปักธง (ตัวเอง) ชัดเจนว่าเป็นหนังเกมกีฬาย้อมด้วยอารมณ์ดรามา
ถ้าให้ลองปักธง (ตัวเอง) ชัดเจนว่าเป็นหนังเกมกีฬาย้อมด้วยอารมณ์ดรามา
โดย...โจ เกียรติอาจิณ
ถ้าให้ลองปักธง (ตัวเอง) ชัดเจนว่าเป็นหนังเกมกีฬาย้อมด้วยอารมณ์ดรามา แถมยังใส่ฉากแอ็กชันแบบไม่ยั้ง ร้อยทั้งร้อยย่อมจะได้ใจหนุ่มไปเต็มๆ
วัดกันสดๆ ร้อนๆ ก็ Warriors นี่แหละ มีหนุ่มๆ แห่ไปดูเพียบ ดูไปก็แอบเผลอปาดน้ำตาไป (โอ้!!! มันจะเศร้าอะไรนักหนา)
เปล่า หนังไม่ได้เศร้าขนาดนั้นหรอก ต้องเรียกว่าสะเทือนใจมากกว่า ยิ่งเฉพาะคนที่เคยมีเรื่องระหองระแหง หรือความสัมพันธ์ไม่แฮปปี้กับพ่อแล้วก็พี่ชาย แน่นอนก็อาจไปสะดุดหมากเกมที่หนังวางเอาไว้
ว่ากันตามตรง Warriors นั้นมีความแมนมากกกกก แต่อาจไม่เหมาะกับคนขี้แย เพราะมันพร้อมจะทลายเขื่อนน้ำตาคนประเภทนี้ได้ไม่ยาก ด้วยเนื้อหาและบรรยากาศที่ไม่ประนีประนอมความรู้สึกคนดูเอาเสียเลย
หนังขมวดปมได้น่าสนใจระดับหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่สิ่งใหม่น่าตื่นเต้นเท่าไหร่ และดูจะเป็นสูตรสำเร็จที่ลงตัวเป๊ะๆ ซะด้วยซ้ำ คือ ให้ตัวละครปะทะอารมณ์กันแล้วนำไปสู่จุดพีก ภายใต้บรรยากาศความอบอุ่นลอยฟุ้งอวลไปทั่วทุกอณู
ที่ต้องชมก็น่าจะเป็นการไม่ลดราวาศอกที่จะหยั่งลึกสู่ก้นบึ้งตัวละครพ่อกับลูกชายของหนัง เพื่อสาวไปให้ถึงปมปัญหาที่พวกเขายังคลี่คลายต่อกันไม่ได้
ดูเหมือนหนังจะเทน้ำหนักไปที่ประเด็นความสัมพันธ์อันสั่นคลอนของ 3 พ่อลูกพอสมควร ผ่านเกมกีฬามหาโหด—สปาตาร์ ที่ทำหน้าที่ค่อยๆ เผยเบื้องลึกในใจของแต่ละคนออกมา
“ทอมมี” นาวิกโยธินหนีสงครามอิรัก ถูกจับแยกตั้งแต่ตอนเด็กๆ กับพี่ชาย “เบรนแดน” ครูถังแตกที่กำลังจะโดนยึดบ้าน ขณะที่ “แพดดี” ก็มีอดีตขมปร่าในฐานะพ่อขี้เมาหยำเป นี่คือชะตากรรม 3 พ่อลูกในหนังเรื่องนี้
หลายๆ ฉากเรียกน้ำตาได้ท่วมจอ ซึ้งด้วยบรรยากาศที่นำพาคนดูไปซึมซับอารมณ์ของตัวละคร และมีไม่น้อยที่ฉากนั้นก็สร้างความอบอุ่นในหัวใจ แต่บางฉากก็ชวนหดหู่เหลือเกิน เช่น เมื่อลูกชายแสดงพฤติกรรมไม่ไยดีต่อความรู้สึกผู้เป็นพ่อ เพราะยังรู้สึกโกรธในการกระทำบางอย่างที่เขาทำให้ครอบครัวแตกเป็นเสี่ยงๆ พ่อจึงเป็นเสมือนปีศาจร้ายในสายตาลูกชาย
บนสังเวียนสปาตาร์พวกเขาคือนักสู้ หนังพยายามจะบอกเช่นนั้น สู้เพื่อเงินรางวัล 5 ล้านเหรียญสหรัฐ ทอมมี สู้ยิบตาเพื่ออยากได้เงินรางวัลไปให้ภรรยาของเพื่อนที่ตายในสมรภูมิรบตามที่สัญญาไว้ เบรนแดน สู้แบบมีสติเพื่อเงินจำนวนมากโขที่จะไปช่วยกอบกู้บ้านและครอบครัว ส่วน แพดดี แม้ไม่ได้ขึ้นสังเวียนโหด แต่การทำหน้าที่เทรนเนอร์ให้ ทอมมี เขาก็มีเป้าหมายใหญ่อยู่ที่การได้หัวใจลูกชายกลับคืน
นอกสังเวียนสปาตาร์พวกเขาเป็นยิ่งกว่านักสู้ เพราะทุกคนต้องสู้กับปมในใจของตัวเองตลอดเวลา ทอมมี ต้องสู้กับคำถามที่ว่าทำไมเขาถูกจับแยกกับพี่ชาย เบรนแดน ต้องสู้กับความชิงชังที่เขามีต่อผู้เป็นพ่อขี้เมา แพดดี ต้องสู้กับปีศาจเมรัยที่ซ่อนเร้นในสายเลือด
ชัยชนะของการเป็นนักสู้อาจไม่ได้วัดที่จำนวนเงิน 5 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือการได้น็อกคู่แข่งจนสลบเหมือดด้วยพลังหมัดโป้งเดียวจอด ความหมายของนักสู้ที่ Warriors สื่อสารกับคนดูนั้น น่าจะเป็นการที่ 3 พ่อลูกสามารถคลายปมปัญหาได้ โดยใช้คำว่า “อภัย” เป็นใบเบิกทาง เพื่อให้อีกฝ่าย “ยอมรับ” ในตัวตน และ “โยน” ความผิดพลาดเมื่อครั้งอดีตทิ้งไป
“พี่รักน้องนะ” คงเป็นประโยคที่พอจะยืนยันถึงการเป็นนักสู้ที่กล้าหาญ (เอ่ยความในใจ) ของเบรนแดนต่อทอมมีได้เป็นอย่างดี และการที่ทอมมีโอบกอดแพดดีขณะพร่ำเพ้อก็สะท้อนค่าความหาญกล้า (แสดงความรัก) ต่อผู้เป็นพ่อด้วยความเข้าใจ
นี่ละคือมุมซึ้งๆ ของนักสู้แมนๆ
Warriors
ประเภท ชีวิต/กีฬา/แอ็กชัน
ประเทศ สหรัฐอเมริกา
ความยาว 140 นาที
เรตติ้ง น13+ (เหมาะสำหรับผู้ชมอายุ 13 ปีขึ้นไป)
กำกับ เกวิน โอ’คอนเนอร์
แสดงนำ ทอม ฮาร์ดี/โจเอล เอ็ดเกอร์ตัน/นิก โนลตี/เจนนิเฟอร์ มอร์ริสัน
&<2288;
&<2288;
&<2288;







