ตัวตน ความเรียบง่าย และสายน้ำ ‘ธิติพัฒน์ ภาคพิเศษ’

“ตาน้ำ...ชื่อที่คุณแม่ตั้งให้ หมายถึงแหล่งกำเนิดของน้ำ แม่อยากให้ผมเป็นแหล่งกำเนิดความชุ่มชื่นของครอบครัว”

โดย..ณัฐพล ช่วงประยูร

“ตาน้ำ...ชื่อที่คุณแม่ตั้งให้ หมายถึงแหล่งกำเนิดของน้ำ แม่อยากให้ผมเป็นแหล่งกำเนิดความชุ่มชื่นของครอบครัว” ธิติพัฒน์ ภาคพิเศษ ช่างภาพ นักออกแบบ และพิธีกรอิสระ ตอบความสงสัยแรก

หน้าตาหล่อเรียบ แต่งตัวเรียบเท่ พูดจาสุภาพเรียบร้อย แถมวิถีชีวิตเรียบง่าย ด้วยเพราะเติบโตจากบ้านสวนจันทบุรี โตมาว่างก็เข้าป่า เดินชมธรรมชาติ ขีดๆ เขียนๆ และถ่ายภาพ

“คุณแม่ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลกลาง กรุงเทพฯ และผมก็คลอดที่นั่นด้วย ผมมีน้องสาวหนึ่งคน ตอนนี้น้องสาวเรียนระดับมหาวิทยาลัย บ้านผมแต่ก่อนอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ครับ ทั้งญาติฝั่งพ่อและแม่ สำหรับครอบครัวของผมเองมีกัน 4 คน พ่อ แม่ น้อง และผม

 

ความที่คุณพ่อผมเป็นเกษตรกร มีสวนผลไม้อยู่ที่จันทบุรี ท่านก็ใช้ชีวิตแบบดิบๆ มาตั้งแต่สมัยเด็กๆ ก่อกองไฟหุงหาอาหาร เข้าป่าล่าสัตว์ ในสมัยก่อนยังไม่มีกฎหมายบังคับใช้ พ่อสอนให้อยู่กับป่า อยู่กับธรรมชาติ ถ้าว่าวันหนึ่งผมหลงป่า ผมอยู่ได้ไม่อดตาย

ผมเรียนแถวบ้านตั้งแต่เด็ก จากโรงเรียนวัดพลับพลาชัย มาต่อมัธยมที่วัดเทพศิรินทร์ อยู่ละแวกนั้นใกล้ที่ทำงานคุณแม่ ทั้งคุณพ่อกับคุณแม่จะสอนให้ผมดูแลตัวเองครับ ให้ลองเอง แล้วลองคิดดู อะไรดีกับเรา ไม่ดีกับเรา แต่ถ้ามันนอกลู่มากๆ ท่านก็จะเตือนดักไว้ก่อน ทั้งสองคนจะมีวิธีสอนต่างกันครับ คุณแม่นี่จะเน้นไปทางพูดให้คิด บางครั้งสิ่งที่เราทำไปเพราะความคึกคะนอง และที่ท่านสอนประจำเลย ก็จะเป็นเรื่องความใจเย็นครับ

ส่วนคุณพ่อจะเป็นประเภททำให้ดูครับ อยากสอนอะไร จะพาเราไปอยู่ในบรรยากาศการเรียนรู้ เวลาทำสวนท่านก็จะหิ้วผมจากที่นอน ตั้งแต่ให้เดินตามเป็นลูกมือ ความรู้และประสบการณ์ติดตัวมาตั้งแต่นั้น”

หนุ่มเรียบนิ่งคนนี้หากได้คุยแล้วก็ฉะฉาน คล่องแคล่ว ขณะที่จิบช็อกโกแลตร้อนระหว่างสนทนา แววตาและท่าทางของเขายืนยันเรื่องที่พูดอย่างจริงใจ ไม่นานนี้ตาน้ำเพิ่งจบการศึกษาจากคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม สาขาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ทำงานระหว่างเรียนไปพร้อมกัน ทั้งพร็อพกองละคร ไปทำงานร้านอาหาร และรับจ้างถ่ายภาพ เก็บเล็กผสมน้อยจากความอุตสาหะ ด้วยฝันว่าวันหนึ่งจะเป็นเจ้าของโรงงานผลิตสินค้าครบวงจร

“ระหว่างอาร์ต ก็ได้รับหลักคิดการบริหารและจัดการไปพร้อมกัน ได้เห็นกระบวนการผลิตสินค้าต่างๆ ของบางชิ้นที่เห็นว่าไม่มีอะไรเลยทำง่ายๆ กว่าจะออกมาจากโรงงานผลิตนี่เครื่องจักรหลายตัวมากเลย แล้วยิ่งเห็นภาพโรงงานยิ่งตื่นเต้นใหญ่ และจากที่เดินเข้าเดินออกหลายโรงงาน ทำให้ผมมีความฝันว่าวันหนึ่งอยากมีบริษัทด้านการออกแบบเป็นของตัวเอง เป็นบริษัทที่เราคิดและผลิตของที่เราแก้ปัญหาให้มันใช้งานได้ดีกว่าที่เป็นอยู่ แต่ตอนนี้อยู่ในช่วงสร้างฐานการเงินครับ แม้ตอนนี้ผมประกอบอาชีพอิสระ อะไรทำได้ ทำหมดจริงๆ พยาพยามทำเพื่อเก็บส่วนหนึ่งไปเติม ทั้งงานถ่ายภาพ ทำสิ่งพิมพ์ เป็นพิธีกรบ้างตามโอกาส

ถึงจะทำงานอิสระ แต่ผมก็ไม่ค่อยว่างเลย ถ้ามีเวลาเหลือก็จะอ่านหนังสือครับ หนังสืออะไรอยู่ใกล้มืออ่านหมด ระหว่างอ่านก็จะฟังเพลงไปด้วยครับ แต่ถ้ากิจกรรมวันหยุดยาวก็ไปเที่ยวป่า ชอบดูธรรมชาติ และอยู่กับมันนานๆ อย่างถ้าผมจะซื้อเสื้อผ้ามีแค่ 2 อย่าง คือ ซื้อเพื่ออยู่ในเมือง กับซื้อเพื่อเข้าป่า

ในมุมที่ลึกลงไป ตัวผมก็เหมือนน้ำครับ นิ่งเรียบสะท้อนสิ่งต่างๆ ได้ดี แต่ถ้ามีอะไรมากระทบมันก็สั่นไหวได้ง่ายเหมือนกัน การใช้ชีวิตผมสบายๆ ครับ มีอะไรใช้อันนั้น รักธรรมชาติ ชอบเสียงเพลง ชอบดูหนัง ชอบจับดินสอเขียนอะไรไปเรื่อย แต่เวลาอยู่กับเพื่อน ผมจะเป็นคนพูดเยอะ พยามเรียกเสียงหัวเราะเสมอ แม้ว่ามันจะขำบ้างไม่ขำบ้าง ผมสนุกกับการแลกเปลี่ยนทัศนคติครับ

สิ่งที่ผมภูมิใจที่สุด คือ ตัวผมได้เป็นผมในทุกวันนี้ แม้ยังไม่ได้ประสบความสำเร็จมีชื่อเสียง แต่ผมโตขึ้นทุกวัน และสิ่งที่ผิดหวังที่สุดคงไม่พ้นเรื่องความรักครับ ถ้าคุณคิดว่าความรักที่ถูกกีดกันจากทางบ้านมีแต่ในละคร นั่นก็ชีวิตผมเลยครับ

สิ่งที่สนุกที่สุด คือ ผมพยามทำทุกวันให้สนุก และสร้างสรรค์ความเป็นอยู่ในชีวิตประจำวันให้ดี ส่วนความไม่มีเหตุและผล เป็นเรื่องน่าเบื่อที่สุดของผมครับ มันไม่มีที่มาและที่ไป”

ตาน้ำแต่งตัวเรียบง่าย แม้ในวันที่เขาถูกเลือกให้เป็น 1 ใน 50 หนุ่มคลีโอ ปี 2011 ที่ผ่านมา ความเรียบง่ายของเขาก็ยังส่งเสน่ห์ไปยังผู้คนมากมาย “สไตล์มันเริ่มมาจากพื้นฐานการใช้ชีวิตครับ เรากินอะไร เราใช้อะไร แล้วเมื่อเราเลือก นั่นคือสไตล์ คนที่ไม่รู้จักคงมองว่าผมเป็นคนนิ่งๆ เก๊กๆ แต่ถ้ารู้จักจริงๆ ผมพูดมากนะ (ฮา) แล้วผมเป็นคนสนุกกับการแต่งตัวนะครับ ถ้ามีให้เลือกเยอะ นี่ผมจะใช้เวลากับมันพอสมควร แต่ทุกวันนี้มีเท่าไหนก็ใช้เท่านั้นครับ อีกอย่างเลยที่เป็นผม คือ ถ้าผมรักอะไรแล้วเกลียดไม่ลงครับ...ไม่ว่าคนหรืองาน” ยังไม่นับว่าถ่ายรูปเก่งและยังชอบทำกับข้าวด้วย โอกาสหน้าคงได้พบกันในคอลัมน์ ซิกเนเจอร์ ดิช ครับ

ตาน้ำแห่งความชุ่มชื่นนี้เป็นหนุ่มธรรมดา ที่มีภาคพิเศษสมชื่อสกุล

หลากชิ้นหลายเรื่องราวของ ‘ตาน้ำ’

กล้องถ่ายรูป เป็นกล้องของพ่อใช้ตอนสมัยหนุ่มๆ ยกมาให้ผมดูแล ผมเห็นมันมาตั้งแต่เด็ก เคยให้พ่อสอนถ่ายเครื่องบินในงานวันเด็กด้วย

นาฬิกาข้อมือ – เป็นของขวัญวันเกิดจากคนรู้จักครับ เขาแอบถามและทราบว่าผมชอบ ไม่คิดว่าวันเกิดจะได้เป็นของขวัญเซอร์ไพรส์

กระเป๋าสะพาย – ผมชอบเลือกซื้อกระเป๋ามากครับ ส่วนใหญ่จะเป็นมือสองที่สวยและคุณภาพดีใบนี้ เป็นใบที่ใช้ได้ทั้งในป่าและในเมือง

กางเกงยีนส์ – ตอนที่ผมไปเลือกกางเกงกับเพื่อนๆ อยากได้มาก แต่เดือนนั้นเงินหมดก็เลยปล่อยผ่าน จนปลายเดือนมีเงินก็รีบแจ้นไปซื้อมา แต่ไม่นานก็มีเซอร์ไพรส์ได้เป็นกางเกงตัวเหมือนกันเป็นของขวัญวันเกิดอีกตัว

แจ็กเกตเบสบอล ของคุณพ่อ (อีกแล้ว) พอ ม.ปลาย ก็เอามาใส่กันหนาว ตอนนี้ก็ยังใส่ มันยังดูไม่เก่าและไม่เชยครับ ผมว่ามันเจ๋งดี ใครๆ ก็ชม

สมุดบันทึก ผมชอบขีดเขียนครับ ไม่ว่าจะเป็นรูปวาดหรือจดข้อความที่ชอบจากหนังที่เคยดู เพลงที่ฟัง ทุกอย่างที่น่าสนใจ ผมจดไว้ในนี้ เพราะบางเส้นบางตัวอักษรในนี้มันอาจเติมเต็มส่วนที่หายไปในอนาคตก็ได้ครับ