เกือบดีแล้วล่ะ เพนกวิน!!!

โดย...แหนงดู

อากาศหนาวเริ่มครอบคลุมทั่วทุกภูมิภาคของไทย วันนี้เราก็เลยจะมาชวนไปหนาวกันยิ่งกว่ากับ Happy Feet Two แอนิเมชันที่มีโลเกชันในเรื่องเป็นขั้วโลกใต้ ซึ่งเต็มไปด้วยน้ำแข็งและเหล่าเพนกวิน

Happy Feet ของผู้กำกับ จอร์จ มิลเลอร์ นับเป็นเซอร์ไพรส์ของวงการหนังในปี 2006 แอนิเมชันที่มีเนื้อเรื่องง่ายๆ เล่าถึงเพนกวินจักรพรรดิหนุ่ม ซึ่งไม่มีความสามารถทางด้านการร้องเช่นเพื่อนฝูงนกทั้งหลาย แต่กลับค้นพบว่าเขามีพรสวรรค์อยู่ตรงปลายเท้าซึ่งเต้นได้ หนังมีภาพสวยงาม เรื่องสนุกสนานปนซาบซึ้ง ประทับใจทั้งภาพ เพลง และท่าเต้น

แต่กับภาคต่อมา ผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ ของ Mad Max, The Road Warrior และ Babe : Pig in the City คนนี้ ก็ยังคงทำเรื่องง่ายๆ แต่!?

ภาคนี้ มัมเบิล (เอไลจาห์ วูด) เติบโตเป็นผู้ใหญ่และใช้ชีวิตคู่กับ กลอเรีย (พิงก์) ทั้งสองมีลูกชาย คือ เอริก (เอวา เอเคอร์ส) หนุ่มน้อยขี้อาย เพราะว่าเต้นไม่เป็น!!!

นั่นทำให้คนดูได้ออกท่องไปทั่วทวีปแอนตาร์กติก ทำให้ เอริก และมัมเบิล ต้องพรากจาก กลอเรีย เพราะน้ำแข็งถล่ม ซึ่งทำให้อาณาจักรเพนกวินจักรพรรดิตัดขาดกับโลกภายนอก และกำลังจะอดตายเพราะไม่มีอาหาร

ช่วงแรกๆ ของหนังค่อนข้างสับสนในทิศทางอยู่ว่าจะเป็นเรื่องความตึงเครียดขัดแย้งระหว่างพ่อ-ลูก ก่อนที่ เอริก จะหนีไปพบกับเพนกวินบินได้ ก่อนจะ (เกือบ) กลายเป็นเรื่องแอ็กชันระหว่างเผ่าพันธุ์ เมื่อผู้ร้ายอย่างฝูงนกทะเลปรากฏตัว และเอเลียน (มนุษย์) ผ่านเข้ามา สุดท้ายหนังเหมือนตั้งใจจะบอกว่าอย่าลืมปัญหาโลกร้อนนะทุกคน!!??

สรุปว่าประเด็นหลักของเรื่องนี้ คือ เพนกวินน้อยอย่างเอริกต้องการที่จะค้นหาจุดยืนและตัวตนของเขาในโลก

เรื่องง่ายๆ แต่เล่าได้เยิ่นเย้อ และไปไม่ถึงอย่างที่ตั้งใจ สิ่งที่เคยทำให้เราตื่นตาจากภาคแรกอย่างเช่นภาพก็ยังคงอยู่ แต่...ไม่มีอะไรใหม่กว่าที่เคยเห็น ส่วนบทเพลงดูเหมือนเป็นการเลือกที่ผิดพลาด บางเพลงไพเราะแต่ยากจะจดจำ เพลงเก่าของวงควีนถูกนำมาใช้ด้วย แต่ก็ไม่ให้ผลที่ยิ่งใหญ่นัก ท่าเต้นโดยนักออกแบบคนเดิมกับที่ทำภาคแรกก็ไม่เด่น เพลงและฉากเต้นน่าจะมีมากกว่า ภาคนี้ตัวละครค่อนข้างหลากหลาย หนังจึงโดดไปมาระหว่างตัวละครเหล่านั้น จนทำให้ไม่มีตัวละครไหนสำคัญที่สุด

จุดโดดเด่นของ Happy Feet Two คือ นักแสดงสมทบอย่าง โรบิน วิลเลียมส์ ที่พลิ้วมากกับบท ราโมน หนุ่มละตินที่ตามหารักแท้ และเลิฟเลซ ผู้หลักผู้ใหญ่แห่งเผ่าพันธุ์เพนกวิน ซุป’ตาร์อย่าง แบรด พิตต์ และแมตต์ เดมอน มากับบท วิล และบิล กุ้งฝอยเจ้าคารมคมคายที่ไม่พอใจกับการเป็นห่วงโซ่อาหารลำดับที่ 1 (ถูกกินตลอด...) และอยากเปลี่ยนแปลง (ทั้งคู่เหมือนๆ คู่เกย์ในหมู่กุ้ง แล้วเกี่ยวอะไรกับหนังเพนกวินเต้นรำ???) รวมไปถึง ไมตีสเวน (นก!?) เพนกวินบินได้ ซึ่งพากย์เสียงสำเนียงสวีดิชโดย แฮงก์ อซาเรีย ที่ดูแปลกๆ ไปนิดคือ นักร้องเจ้าของเสียงร้องทรงพลังอย่างพิงก์ ต้องร้องเพลงแบบ มารายห์ แครีย์ ในเรื่อง

Happy Feet Two ไม่ใช่หนังที่แย่ แต่ก็เป็นหนังซึ่งเอนเตอร์เทนคนดูได้ไม่ดีนัก อาจจะไม่ได้ทำให้คนดูขำเอาเป็นเอาตาย และไม่ซาบซึ้งประทับใจเท่าที่ควร (ก็เล่นไถลหิมะไปทางโน้นทีทางนู้นที) แต่ด้านภาพนั้นยังคงทำให้เรา “ว้าว” กันได้ตลอด ถึงอย่างไรนี่นับเป็นตัวเลือกไม่เลวสำหรับการใช้เวลาที่มีคุณภาพร่วมกันของสมาชิกในครอบครัว