เบลลี่เฟรชชีหน้าใสจากเศรษฐศาสตร์ม.เกษตรฯ

ดาวมหาวิทยาลัยสัปดาห์นี้ขอพาไปรู้จักกับเฟรชชีจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรฯ "เบลลี่-ปริชญา เอี่ยมจิตร์"

โดย...พี่ชายที่แสนดี / ภาพ ณัฏฐ์ฐิติ อำไพวรรณ

เธอเดินทอดน่องมาอย่างมาดมั่น ดวงหน้าหวาน รอยยิ้มสดใส “ปริชญา เอี่ยมจิตร์” หรือ “เบลลี่” ยกมือขึ้นไหว้พร้อมกล่าวสวัสดี เสียงสวยสมมารยาทหญิงไทย

สาววัย 19 ฟันฝ่าหนทางการเรียนและสอบในวัยมัธยมสู่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ชั้นปีที่ 1 จากตัวเลือกอันดับที่ 3

“การสอบ GAT-PAT มีความสำคัญมากในการเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยรัฐ ยอมรับเลยว่าช่วงนั้นเบลและเพื่อนๆ เครียดกันมาก ส่วนตัวจะไม่เน้นการอ่านหนักในช่วงสอบเท่ากับการตั้งใจฟังในห้องเรียน พยายามเก็บข้อมูลเวลาครูสอนนั้นฟังอย่างตั้งใจ ในชีวิตนี้ยังไม่เคยเรียนพิเศษเลยค่ะ แต่เกรดเฉลี่ยตอน ม.ปลายได้ 3.59 ค่ะ

คณะที่เรียนอยู่นี้เกี่ยวกับตัวเลขด้วย เบลก็พอถูๆ ไถๆ ได้บ้างไม่ได้บ้าง ช่วงนั้นเลยไปหาหนังสือเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์มาอ่านดู จากที่รู้แค่ ดีมานด์-ซัพพลาย (Demand-Supply) ก็เข้าใจอะไรๆ ลึกลงไปอีก พอเปิดเทอมได้เรียนก็ตั้งใจเต็มที่เลยค่ะ ซึ่งมันจะค่อยๆ ยากขึ้นเรื่อยๆ แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะเกินความสามารถของเรา เบลตั้งมั่นว่าจะใส่ใจสิ่งที่เราทำ อย่าท้อ อย่ากลัว ถ้าเรายังไม่เริ่มค่ะ” สาวน้อยมองโลกแง่งามเล่าถึงสิ่งที่เธอรับผิดชอบ และเริ่มพูดถึงครอบครัวและตัวตนของเธอ

“คุณพ่อเป็นทนายความค่ะ ส่วนคุณแม่เป็นแม่บ้าน เบลมีพี่น้อง 2 คน มีพี่ชาย ตอนนี้เรียนอยู่มหาวิทยาลัยรังสิต คณะแพทย์แผนตะวันออก ช่วงตอน ม.ปลาย ก็เป็นห่วงพี่ชายมากๆ เลยค่ะ เพราะว่าพี่ชายค่อนข้างติดเกม ไม่ค่อยส่งการบ้าน จนเพื่อนๆ ก็ต้องมาคอยบอกเรา เบลก็ได้แต่เตือนเขาว่าอย่าลืมทำการบ้าน อย่าติดเกมมากเกินไปนะ จนพอเขาเข้ามหาวิทยาลัยเขาเปลี่ยนไปค่ะ เขาโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น อาจจะด้วยเพราะสังคม พี่ชายก็ห่วงเบลเช่นกันนะ แต่ไม่แสดงออก เราสองคนแทบไม่ได้ทะเลาะกันเลย แม้เขาจะอยู่หอ และเราอยู่บ้าน แต่ก็คุยกันเกือบทุกวันเลย คุยกันทุกเรื่อง มีอะไรก็ปรึกษากันตลอดเลย

เบลมองตัวเองว่าเป็นคนที่บ้าๆ บ๊องๆ ติ๊งต๊องปัญญาอ่อน แถมโก๊ะอีกต่างหาก แต่เวลาใครมองผ่านไปผ่านมาจะคิดว่าเบลหยิ่ง แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่เลย ถ้ารู้จักกันจริงๆ จะรู้เลยว่าบ๊องจริง มีครั้งหนึ่งเพื่อนงอนเลยต้องเต้นเพลงจังซี่มันต้องถอน กลางห้างพารากอนเลยค่ะ อายมาก...แต่ก็ทำ สนุกดี ทำอะไรที่เขาไม่ค่อยทำกัน ฮ่าๆๆ โกธรใครไม่เป็น นอกจากจะสุดๆ จริงๆ ค่ะ แต่พอถึงเวลาเอางานเอาการเป็นคนที่ตั้งใจขยันอดทน เปลี่ยนจากคนบ้าๆ บ๊องๆ ไปเลย

คนใกล้ชิดมักพูดถึงเบลว่ารั่วอยู่ตลอดเวลา แต่เวลานอยเพื่อนๆ ก็จะดูออกค่ะ อยู่กับเพื่อนแล้วมีความสุข”

ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นดีเจให้กับคลื่นวัยรุ่นที่แจ้งเกิดได้ไม่นาน แบ่งเวลาการเรียนมาทำงานสร้างรายได้ และปลดปล่อยความสามารถ เนื่องจากเธอชอบแสดงออก รักการพูด และความสนุกสนาน ส่วนวันว่างของเธอจะไปชิลบ้านเพื่อน นั่งโม้ ฟังเพลง และอ่านหนังสือ หรือไม่ก็ช็อปปิ้งตามประสาสาวรุ่น “เบลไม่ได้เรียนอย่างเดียว กิจกรรมที่ทำอย่างการประกวด อีคอน เกิร์ล ของคณะเศรษฐศาสตร์ ก็ได้รางวัลนางงามมิตรภาพมาด้วย แล้วยังมีกิจกรรมรับน้อง ฯลฯ

ความประทับใจในมหาวิทยาลัยแตกต่างจากรั้วมัธยมมากค่ะ แปลกใหม่ การเรียน การเข้าสังคม ความสามัคคี หลายกิจกรรมทำให้เรารู้ว่าแต่ละคนเป็นอย่างไร และเราต้องรู้จักการใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข ถึงบางครั้งจะมีปัญหากับเพื่อนโดยความเห็นไม่ตรงกัน แต่จริงๆ ทุกคนต่างรักกัน

ชีวิตวัยเด็กของเบล ก็จะเป็นเด็กตัวน้อยๆ ชอบเต้นและมีความกล้าแสดงออก ก็เลยไปประกวดเต้น ไปเรียนเต้น ไปซ้อมเต้น เมื่อมีเวลาว่าคุณพ่อคุณแม่ก็จะพาไปเต้นกับเพื่อนๆ แถมซนมากๆ เลยค่ะ หัวแตก คางแตก คิ้วแตก หลายครั้งมาก เพราะชอบเล่นกีฬาแล้วก็เจ็บตัวทุกครั้งเลย ตั้งแต่ ป.1 ถึง ม.ปลาย เบลชอบวิ่งเดี่ยวแข่งขันในงานกีฬาสีมากๆ แล้วก็มักจะได้ที่ 1

ตอนเด็กๆ กับตอนนี้ความฝันความคิดเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เคยอยากเป็นหมอ อยากเป็นแอร์โฮสเตส อยากเป็นครู อยากเป็นดารา อยากเป็นนักธุรกิจหญิง แต่ตอนนี้อยากเป็นนักวิเคราะห์ค่ะ ซึ่งไม่เคยอยู่ในความคิดเบลเลยตั้งแต่เด็ก พอเบลมาเรียนด้านนี้ เบลรู้สึกรักและชอบในการวิเคราะห์ความไม่แน่นอน ซึ่งอะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา แบบนี้แหละค่ะที่เบลชอบ

สิ่งที่คุณพ่อคุณแม่คอยสอนอยู่เสมอว่า เราจะต้องเป็นคนดี มีน้ำใจ และช่วยเหลือผู้อื่น ต้องขยันอดทนมีความพยายาม สิ่งที่ว่ามาจะพาเราไปสู่ความสำเร็จ ท้อได้แต่อย่าถอย เราอาจจะพักเหนื่อยบ้าง แต่ความสำเร็จนั้นอยู่ไม่ไกล เมื่อคนอื่นล้มห้ามเหยียบเขาให้ยื่นมือช่วยเขาแทน

คติประจำใจหรือสิ่งที่ยึดเหนี่ยวในการผ่านปัญหา หรือเป็นกำลังใจของเบล คือ “อย่ากลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น แต่ทำวันนี้ให้ดีที่สุดเพื่อที่เราจะได้ไม่เสียใจในอดีตที่ทำลงไป เพราะอดีตนั้นเราไม่สามารถแก้ไขได้”

คนที่เข้าตาเบลเป็นอย่างไร ที่ผมแอบถามทิ้งท้าย “เมื่อเราเหนื่อยล้าท้อแท้คอยอยู่ข้างเรา เป็นกำลังใจให้เรา ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นจะอยู่กับเราเสมอ เข้ากับเพื่อนเราได้ มีความเป็นผู้ใหญ่ เป็นคนที่รักจริง เบลไม่เคยสนว่าอดีตจะเป็นอย่างไร เบลเชื่อว่าผู้ชายที่เจ้าชู้ยังไงสักวันนึงเขาก็อยากจะจริงใจกับใครสักคน

อ้อๆ หลายคนที่ประสบภัยน้ำท่วมอย่างเบล อย่างไรก็อย่าท้อนะคะ ทรัพย์สินต่างๆ ที่เราเสียไป ทราบใดที่เรายังมีลมหายใจ เรายังหาใหม่ได้ค่ะ รักษาชีวิตไว้ให้ดีก่อน เหตุการณ์นี้ทำให้เห็นว่า...

ไม่ว่าจะเหนื่อยหนักลำบากแค่ไหน คนไทยไม่ทิ้งกันจริงๆ ค่ะ”