เหตุเพราะน้ำท่วม

คงไม่มีใครอารมณ์ดีแน่เมื่อเจอน้ำท่วมทั่วพื้นที่ซะขนาดนี้ ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้กับคนที่เจอภัยครั้งนี้

โดย...ปู โลกเบี้ยว

และขอให้ทนกันหน่อยนะจ๊ะ พอพ้นวันลอยกระทงน้ำนองเต็มตลิ่งก็คงจะรู้ชะตากรรมแล้วล่ะว่า น้ำมันจะขยายพื้นที่หรือเที่ยวไปทั่วกรุงเทพฯ สักแค่ไหน ก็ถ้าตามโหราศาสตร์ที่ปูเรียนมาละก็ เดือน ต.ค.ที่ผ่านมาจนถึงวันที่ 78 เนี่ย ความจำกัดความว่า “ขยาย” มันกำลังจะจบลงแล้ว แต่สำหรับน้องน้ำแล้วเขาจะอยู่กินกับเรานานแค่ไหน อันนี้มันก็ขึ้นอยู่กับการจัดการเรื่องน้ำของทางการแล้วล่ะ

แต่พอเข้าเดือน พ.ย. เต็มๆ ความร้อนจะเกิดขึ้นทันที ไม่เพียงความร้อนจากอากาศนะ อารมณ์ของแต่ละคนจะร้อนขึ้นๆ ผู้คนต่างฝ่ายต่างจะเอาชนะกันไม่ยอมกัน เกิดความขัดแย้งกันเองในหลายๆ พื้นที่ หากมีผู้นำที่ดีเข้มแข็งมีอำนาจบารมีในการจัดการบริหารในชุมชนของตัวเองได้ดี ก็จะรอดและมีปัญหาน้อยกว่า และผู้นำที่ดีกลับไม่ใช่คนร่ำรวยที่มีแต่อำนาจสั่งการ แต่จะเป็นคนจนที่มีความอึดอดทนและเป็นผู้ฟังที่ดีและคอยยืนข้างๆ ลูกน้องบริวารในชุมชนซะล่ะมากกว่าอ่ะดิ

และเมื่อเข้าเดือน ธ.ค. อากาศจะเริ่มเย็นลง แต่อารมณ์คนกลับไม่ได้เย็นลงตามนะสิ เพราะว่าโรคระบาดมันจะอาละวาดยิ่งทำให้แย่ลงและเครียดเพิ่มเข้าไปอีก เราจึงควรมีสติและรักสามัคคีมีน้ำใจต่อกันเข้าไว้ เพราะหากคิดจะคอยพึ่งพาจากทางการอย่างเดียวแล้วละก็ คงผิดหวังแน่ๆ ไม่ใช่ว่าทางการจะไม่คิดช่วยเรานะ แต่คงไม่ทั่วถึง เจ้าหน้าที่ก็ไม่พอเพียง ไหนจะอ่อนล้ามาหลายเดือน หรือตัวเองกลายเป็นผู้ประสบภัยซะเองนะสิ น้ำไม่มีอะไรที่จะมาขวางมันได้ เพราะมันจะไหลไปตามทางที่มันสามารถจะผ่านไปได้ ตามซอกตามหลืบหรือซึม แต่มันกลับแพ้ภัยความสามัคคีและการเตรียมพร้อมอ่ะ เราจะเห็นในบางพื้นที่มันไม่สามารถเข้าไปเที่ยวเล่นได้เลย เพราะชุมชนนั้นๆ ช่วยกันกั้นและขัดขวางเอาไว้ มีการเตรียมการเมื่อภัยยังมาไม่ถึง เตรียมเก็บกวาดขยะที่มันจะมาติดเป็นอุปสรรคขวางทางน้ำไหล หรือสร้างเขื่อนน้อยๆ คอยกันน้ำ เมื่อมีภัยก็ผลัดกันเฝ้าผลัดกันซ่อมรอยรั่ว เป็นการช่วยเจ้าหน้าที่จากทางการอีกแรงหนึ่ง

ตอนน้ำท่วมเนี่ยดีนะคนไม่รู้จักกันก็จะได้รู้จักกัน แทบจะรักกันเลยล่ะ เพราะความรักสามัคคีเลยทำให้ยังมีพื้นที่แห้งไว้คอยช่วยเหลือผู้ที่ประสบภัยน้ำท่วมได้บ้าง การเตรียมตัวอย่างมีสติก็จะช่วยให้เราผ่านพ้นเหตุการณ์นี้ไปได้เช่นกัน เนื่องจากบางคนรับข่าวสารจนมึนและประมาทเกินไป เขาประกาศให้เป็นพื้นที่เสี่ยงก็ไม่ใส่ใจ ขนของขึ้นที่สูงนิดหน่อย รอ รอจนหลอน พออยู่ๆ น้ำมันก็เข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัวก็โวยวายว่าเก็บของไม่ทัน ส่วนบางคนบางบ้านก็เตรียมพร้อมเก็บของกั้นบ้านกันซะ จนทำอะไรไม่ได้เลย ใช้ชีวิตปกติก็ไม่ได้ เพราะเก็บของเข้าห่อหมดแล้ว รถก็ห่อ ตู้เย็นก็ห่อ สรุปต้องเอามาม่าที่ตุนไว้นั้นแหละมากินกันก่อน

ข้างบ้านปูนะทะเลาะกันบ้านแทบแตก เพราะไอ้เรื่องปูนกั้นบ้านนั่นแหละ คนหนึ่งจะกั้นคนหนึ่งจะปล่อยให้มันผ่านไป เพราะกลัวน้ำกดดันแล้วระเบิดกลางบ้านหรือไม่ก็ระเบิดในห้องน้ำ ชีวิตอาจกลายเป็นคนขี้ระแวงโดยไม่รู้ตัว อย่างเช่น ตื่นลืมตาขึ้นมาก็ต้องเปิดม่านดูน้ำเช็กระดับน้ำ แล้วมือก็รีบกดรีโมตทีวีทันทีเพื่อเช็กข่าวสาร อพยพไปที่อื่นก็ใจไม่สงบสุข ห่วงบ้านห่วงสมบัติอีก

เราต้องพร้อมใจกันยอมรับกับความจริงที่เกิดขึ้น ถ้าไม่พร้อมที่จะดูแลตัวเอง ก็ควรจะอพยพเพื่อจะได้ไม่เป็นภาระกับเจ้าหน้าที่ที่ต้องเข้าไปดูแล ถ้าคิดว่าสามารถอยู่กินกับน้ำได้ ก็ควรที่จะพึ่งพาตัวเองได้อยู่กับมันได้ คิดดีคิดบวกว่าน้ำท่วมคราวนี้ทำให้หลายๆ คนมีจิตอาสาช่วยเหลือกัน มีโอกาสได้ทำบุญร่วมกัน ชีวิตหนึ่งเราเคยร่วมจารึกอยู่ในประวัติศาสตร์ ข้าวของเสียหายก็ทำให้เราได้โอกาสซื้อใหม่ มีของใหม่ได้ใช้ของใหม่ ถ้าเป็นหนี้นั้นแปลว่าเราจะขยันเพิ่มขึ้น หมดโอกาสขี้เกียจ พระท่านว่าไว้ “การเปลี่ยนแปลงก็คือการได้เคลื่อนไหว มันหมายถึงชีวิต ถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลง ก็เท่ากับว่าไม่มีการเคลื่อนไหว เท่ากับไม่มีชีวิตหรือตายแล้วนั่นเอง”