โอ้ละหนอ... ชีวิต ‘ซิตีเกิร์ล’

โดย...วราภรณ์

คุณเคยไหม? ด้วยการใช้ชีวิตของคนรุ่นใหม่ คือมุ่งมั่นกับการทำงาน และชีวิตก็เต็มไปด้วยความเร่งรีบ ทุกเช้าต้องใช้ชีวิตเดินทางด้วยรถไฟฟ้าทั้งใต้ดิน และรถไฟฟ้าบีทีเอสเพื่อไปทำงานให้ถึงทันเวลาทุกๆ วัน จนชีวิตลืมสังเกตบางสิ่งบางอย่างไปโดยเฉพาะสุภาพสตรี ตั้งแต่ลืมสังเกตรองเท้าคู่เก่งที่เลือกหยิบใส่มีสภาพดีครบ 100% ไม่ หากขาดกลางทางจะทำยังไง

ด้วยเล็งเห็นถึงปัญหานี้ ผู้ประกอบการด้านการให้บริการอย่างรถไฟฟ้า MRT หรือรถไฟฟ้าใต้ดิน เห็นไลฟ์สไตล์ของผู้โดยสาร “ซิตีเกิร์ล” ที่เป็นทั้งคนเมืองและคนรุ่นใหม่ ที่ไปเรียนและทำงานในเมืองเป็นจำนวนมาก จึงคิดกลยุทธ์การให้บริการที่ตอบสนองไลฟ์สไตล์ คือ การบริการให้ยืมรองเท้าแตะ เพื่อความปลอดภัยของผู้โดยสารไม่ต้องเดินเท้าเปล่ากลับบ้าน หากเกิดเหตุรองเท้าขาด!

ต๊ายตายรองเท้าขาด

ดักกี้ อาชีพเลขานุการผู้บริหารระดับสูง วัย 32 ใช้ชีวิตเหมือนสาวออฟฟิศที่ทำงานในเมืองทั่วไป คืองานเข้าเก้าโมงเช้า เธอต้องใช้บริการรถไฟฟ้าใต้ดินเพื่อไปทำงานทุกๆ วันโดยขึ้นจากสถานีสุทธิสารไปลงที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ชีวิตดำเนินไปดังเช่นทุกวันแต่เมื่อเดือนก่อนชีวิตไม่ปกติ รองเท้าส้นสูงคู่สวยของเธอขาดในเย็นวันหนึ่งซึ่งเธอมีนัดรับประทานกับเพื่อนสาว แต่เธอไม่รู้ว่ามีบริการให้ยืมรองเท้าแตะ เธอจึงต้องคิดแก้ไขเหตุการณ์เฉพาะหน้า เปลี่ยนเป้าหมายไปลงสถานีที่คิดว่ามีร้านสะดวกซื้อ เพื่อซื้อกาวและนำมาซ่อมรองเท้าเดินใส่เดินประทังไปก่อน

 “ณ ช่วงเวลานั้น ดิฉันก้าวเดินไม่ได้ ทำให้ต้องเดินช้าๆ เรียกว่า เสียจริตไปเลย ทุกคนก็มองว่า ดิฉันเป็นอะไร เจ็บขาหรือเปล่า ตอนนั้นยอมรับว่ารู้สึกอาย ที่ต้องตกเป็นเป้าสายตา” เลขานุการสาวสวย เล่า

รองเท้าขาดอาจเป็นเรื่องเล็ก ถ้าไม่ตกอยู่ในสถานการณ์นั้นเอง ปารณีย์ มีกุล ประชาสัมพันธ์สาวแห่งบริษัทเอเยนซีโฆษณาชื่อดัง โชคดีกว่าผู้โดยสารรายแรกตรงเธอได้ใช้บริการให้ยืมรองเท้าแตะ

ปกติ ปารณีย์ ใช้รถไฟฟ้าบีทีเอสและรถไฟฟ้าเอ็มอาร์ทีเป็นประจำ เธอเลือกซื้อคอนโดมิเนียมใกล้รถไฟฟ้าและห้างสรรพสินค้าย่านพหลโยธิน เวลาไปทำงานก็นั่งรถไฟใต้ดินไปต่อบีทีเอส สะดวกรวดเร็วและกะเวลาได้

แต่เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ประมาณเมื่อปลายปีที่แล้ว เมื่อฝนตกหนัก น้ำท่วม เธอต้องใส่รองเท้าส้นสูงปรี๊ด เชือกถัก รัดส้น เดินลุยน้ำไปเรียกแท็กซี่เพื่อไปสถานีรถไฟใต้ดินศูนย์ฯ สิริกิติ์ รอเรียกอยู่ประมาณ 1 ชั่วโมง จึงมีรถแท็กซี่ยอมไปส่ง

“ไม่คิดเลยว่ารองเท้าจะขาด เพราะสภาพยังดีอยู่ พอลงแท็กซี่ก็เดินเข้าสถานีปกติ ตัวเปียกมะลอกมะแลก เพราะไม่ได้เอาร่มไป เดินๆ อยู่อีกแค่สิบก้าวก็จะถึงสถานีอยู่แล้ว ปรากฏรองเท้าขาด เดินไม่ได้ นึกในใจโชคร้ายจริงๆ ดิฉันตัดสินใจโทร.หาเพื่อนให้ขับรถมารับกลับบ้าน แต่เพื่อนดันไม่รับโทรศัพท์ คิดว่าถ้าโบกแท็กซี่ก็คงไม่ยอมไป เพราะฝนตกหนัก เลยตัดสินใจค่อยๆ เดินลากเท้าเดินไปหลบฝนในสถานี ในใจนึกอย่างเจอคนที่รู้จักเลย เพราะตอนนั้นเสียลุคอย่างแรง ก็ค่อยๆ เดินไถๆ พยายามไม่ให้เท้าโดนพื้น ค่อยๆ เดินไปหลบฝน ตอนนั้นหน้าเสียมาก

ยืนอยู่ประมาณ 5 นาที พนักงานรถไฟฟ้าใต้ดินเดินออกมาถามว่า มีอะไรให้ช่วยเหลือไหมครับ ก็บอกเขาไปว่ารองเท้าขาด และเขาคงเห็นสภาพเราที่เปียกมอมแมม เขาก็เลยบอกว่า ทางเรามีบริการให้ยืมรองเท้าแตะนะครับ พอได้ยินรู้สึกเหมือนสวรรค์มาโปรด ตอนนั้นขอให้แค่มีรองเท้าใส่ก่อน ให้กลับบ้านให้ได้ก่อนก็พอ

แล้วพนักงานก็นำรองเท้าแตะสีฟ้าแบบสวมมาให้ ถึงไซส์ใหญ่กว่าเท้าเรา ก็ไม่เป็นไร แล้วก็นำถุงสีน้ำตาลเรียบๆ มาให้ใส่รองเท้าถือกลับบ้าน เราก็ถามว่าแล้วจะนำมาคืนได้อย่างไร เขาก็บอกว่าให้คืนสถานีไหนก็ได้ เรากล่าวขอบคุณ ตอนนั้นเวลาดึกแล้วเกือบสองทุ่ม คนก็เยอะ และคนแน่น วันรุ่งขึ้นดิฉันก็ไปโฆษณาให้เพื่อนๆ ได้รู้ว่า รถไฟใต้ดินมีบริการให้ยืมรองเท้าแตะด้วย รู้สึกประทับใจมาก เพราะเดินทางด้วยรถไฟใต้ดินเกือบทุกวันมา 5 ปี ไปกลับนับพันๆ เที่ยว ไม่รู้ว่ามีบริการนี้”

ปารณีย์ คิดว่าบริการนี้เป็นบริการที่ดี เพราะสามารถช่วยเหลือผู้หญิงในยามฉุกเฉินได้

“แม้เป็นเรื่องเล็ก แต่มันน่ารัก ใส่ใจทุกรายละเอียดเล็กๆ ที่ทั้งหญิงและชายในวัยทำงานลืมคิดไป”

อยากให้มีบริการอะไรอีก ที่ตอบสนองไลฟ์สไตล์คนเมืองอย่างเรา ที่ชีวิตต้องใช้รถไฟฟ้า เธอบอกว่า อยากให้มีบริการยืมร่ม เป็นช่วงแต่ละฤดูกาลก็คงดีไม่น้อย

บริการใส่ใจรายละเอียด

ไชยวัฒน์ จันทร์ผ่อง ผู้จัดการหมวดงานสถานี ส่วนการเดินรถ ฝ่ายปฏิบัติการ บริษัท รถไฟฟ้ากรุงเทพ หรือรถไฟฟ้า MRT บอกว่า การให้บริการยืมรองเท้าแตะเกิดจากพนักงานที่ให้บริการที่สถานีสามย่าน มองเห็นถึงปัญหาว่า มีผู้โดยสารบางคนโดยเฉพาะนักศึกษาหญิงที่ใส่รองเท้าส้นสูง แล้วรองเท้าเกิดส้นหัก ทำให้ไม่ได้รับความสะดวกในการเดินทาง บางคนไม่กล้าเดินทางต่อ ต้องรอให้เพื่อนนำรองเท้ามาเปลี่ยน บางคนต้องเดินเท้าเปล่าออกไป ซึ่งอาจเกิดอุบัติเหตุได้ ทางบริษัทจึงคิดให้ยืมรองเท้าแตะแก่ผู้โดยสารที่จำเป็น เช่น ในกรณีที่ส้นรองเท้าชำรุด รองเท้าขาด เป็นต้น

“เราให้บริการนี้มาตั้งแต่ปี 2549 แต่ไม่มีการประชาสัมพันธ์ออกไป ผู้โดยสารจึงไม่ค่อยทราบ แต่จะใช้วิธีให้พนักงานตามสถานีคอยสังเกตผู้โดยสารที่ยืนนิ่งอยู่บริเวณใดบริเวณหนึ่งเป็นระยะเวลานานๆ หรือมองเห็นจากกล้องวงจรปิด ก็ต้องเข้าไปให้ความช่วยเหลือ เสนอบริการให้ยืมรองเท้าแตะ ส่วนใหญ่พอผู้โดยสายรู้ว่าเรามีบริการนี้ก็จะ ทำท่าตกใจว่า มีบริการนี้ด้วยเหรอ เขามีท่าทางดีใจ เหมือนกับบริการนี้สามารถตอบโจทย์ทั้งเรื่องอำนวยความสะดวก และผู้โดยสารก็ไม่ต้องเสียเวลาในการเดินทางเพื่อหารองเท้าเปลี่ยน สามารถเดินทางได้ต่อเนื่อง ไม่ต้องอายในการเดินเท้าเปล่า”

ตลอด 6 ปีของการให้บริการยืมรองเท้าแตะ ช่วง 4 ปีแรกคนยืมน้อยมากเพราะไม่รู้ แต่ช่วง 2 ปีหลังผู้โดยสารมาใช้บริการยืมรองเท้าแตะกันมากขึ้น บางครั้งการให้บริการอาจไม่ทั่วถึง ซึ่งหากเกิดเหตุให้เดินมาขอความช่วยเหลือจากพนักงานคนไหนก็ได้ โดยเราเตรียมรองเท้าแตะไว้ให้บริการทั้ง 18 สถานี สำรองไว้สถานีละ 3 คู่ ขนาดเล็ก กลาง และใหญ่ เลือกรองเท้าแตะสีน้ำเงินและฟ้า เพราะเข้าง่ายกับเสื้อผ้าทุกชุด ผู้ที่นิยมมาใช้บริการ ได้แก่ นักศึกษามากเป็นอันดับหนึ่ง รองลงมาเป็นสาวออฟฟิศ สถานีที่ให้บริการมากที่สุด ได้แก่ สถานีสามย่าน เพชรบุรี สีลม และสาทร

“นักศึกษา รวมทั้งสาวออฟฟิศนิยมใส่รองเท้าส้นสูง ซึ่งบริเวณนั้นเต็มไปด้วยฟุตบาท บางครั้งผู้โดยสารอาจเดินตกฟุตบาททำให้เกิดรองเท้าส้นหักได้ สำหรับสีสันของรองเท้าแตะที่มีไว้บริการ ทีแรกมีคนเสนอให้มีลูกเล่นคือดอกไม้ หรือโบว์ติดเพื่อความน่ารัก แต่เรามองว่าจะไม่เข้ากับผู้โดยสายที่เป็นผู้ชาย จึงใช้สีพื้น สำหรับการคืน ผู้โดยสารสามารถยืมและคืนได้ทุกสถานีเลย เราไม่จำกัด หลังจากที่ผู้โดยสารนำรองเท้ามาคืนแล้ว เราจะทำความสะอาดรองเท้า โดยเราจะพิจารณาตามสภาพ หากพอล้างทำความสะอาดได้ ก็จะล้างน้ำทำความสะอาด แล้วผึ่งให้แห้ง หรือในกรณีที่อยู่ในสภาพไม่พร้อมใช้งาน ดูแล้วไม่น่าใช้ เราก็จะทิ้งแล้วก็เปลี่ยนรองเท้าคู่ใหม่มาให้บริการครับ”