จักกวัตติธรรมหลักธรรมนำสังคมสู่สันติสุข (ตอน ๒)

ปุจฉา : กราบเรียน พระอาจารย์อารยะวังโส...

โดย..พระอาจารย์อารยะวังโส

ตามที่มีการเจริญพระพุทธมนต์ สวดพระปริตร อธิษฐานจิตเพื่อแผ่นดินไทย ครั้งที่ ๓๒ เมื่อวันที่ ๒ ต.ค. ๒๕๕๔ ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระบรมมหาราชวัง กรุงเทพฯ ที่ผ่านมา มีสาธุชนมาร่วมงาน ประกอบศาสนกิจกันมากมายด้วยความศรัทธายิ่ง

ในงานครั้งนี้ พระอาจารย์ได้แสดงธรรมที่เป็นคุณประโยชน์ต่อสังคมไทยมาก โดยเฉพาะผู้ปกครองบ้านเมือง นักการเมือง และรัฐบาล ควรจะได้มีส่วนรับฟังเพื่อเป็นอนุสติในการดำเนินชีวิต บริหารจัดการปกครองสังคมเพื่อประโยชน์และความสุขของสังคม...

จึงใคร่ขอความกรุณาช่วยสรุปธรรมเรื่องดังกล่าวที่ชื่อว่า “จักกวัตติธรรม” ลงตีพิมพ์ใน “ธรรมส่องโลก” จะเป็นประโยชน์กับสาธุชนผู้มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา จะได้เรียนรู้ในหลักธรรมดังกล่าว เพื่อจะได้นำไปใช้ประโยชน์ในการดำเนินชีวิต ที่ต้องสัมพันธ์กับภาคสังคมโดยรวม...

กราบเรียนมาด้วยความเคารพ

คณะศรัทธาวัดพระแก้ว

รจนา วานิช

วิสัชนา : บัดนี้ ขอศรัทธาสาธุชนทุกคนพึงสำรวมกาย วาจา ใจ นั่งในอาการสงบ วางมือลงที่หน้าตัก เมื่อจบการร่วมสวดสาธยายพระปริตรทุกครั้ง พึงกระทำจิตให้ตั้งมั่น โดยพึงกระทำความตั้งมั่นลงไปในความเชื่อศรัทธาในพระตถาคตเจ้า พึงกระทำความตั้งมั่นในความเชื่อศรัทธาลงไปในพระธรรมคำสั่งสอนที่ทรงแสดงไว้ดีแล้ว และพึงกระทำความตั้งมั่นในความเชื่อศรัทธาลงไปในพระสงฆ์สาวกผู้ประพฤติปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ปฏิบัติตรง สมควรแก่ธรรม และพึงดำริอ้างอิงองค์คุณของศีลที่ได้สมาทานไว้ดีแล้ว ด้วยเจตนางดเว้นการทำความชั่วทั้งปวง มีศีล ๕ เป็นเบื้องต้น เป็นสิกขาบทอันยิ่งใหญ่ ที่เรียกว่า “นิจศีล” โดยพึงทำความระลึกถึงคุณของศีล และอบรมจิตให้มีเมตตาแห่งตนเพื่อประโยชน์แห่งการเมตตาผู้อื่น อันเป็นการอบรมให้มีพรหมวิหารธรรมสืบเนื่องอยู่ใน “วิถีจิต”

ความตั้งมั่นในความศรัทธาต่อองค์คุณพระรัตนตรัยและศีล อันประกอบด้วยจิตเมตตานั้น เป็นการสงบพักจิตกับธรรม เป็นการเจริญพุทธานุสติ ธัมมานุสติ สังฆานุสติ สีลานุสติ และพรหมวิหาร มีเมตตาเป็นเบื้องต้น และสามารถกระทำให้เป็นอุปสมานุสติ อันเป็นอนุสติที่เกิดขึ้นในจิตของผู้ใดแล้ว ย่อมมีพลังแห่งธรรมะ เป็นบุญญานุภาพที่เกิดจากการกุศลอันชอบควรโดยธรรมที่มีอานิสงส์ยิ่ง

พึงตั้งจิตสำเหนียกตามธรรมว่า เราเป็นสัตว์ที่เกิดในสมัยที่มีพระศาสนา มีโอกาสได้สดับตรับฟังพระธรรมเทศนา จึงนับเป็นวาสนาอันยิ่งนัก ... พระพุทธศาสนาไม่ได้เกิดในทุกกาลทุกสมัย บางกาลก็ว่างเว้นจากพระศาสนา เป็นสุญญกัป แม้บางกาลจะมีมหาจักรพรรดิอุบัติเกิดขึ้นในโลก มีความพร้อมเพรียงมากมาย ด้วยทรัพยากรธรรมชาติ มีความสุขความเจริญ แต่ในกาลนั้นกลับมิได้มีพระพุทธศาสนาอุบัติเกิดขึ้น แต่ก็มิได้ปิดช่องโอกาสในการประพฤติธรรมสร้างคุณความดี ดังจะเห็นได้ว่า บุรุษบุคคลในแต่ละยุคแต่ละสมัยที่มีปัญญา มีวาสนาบารมี ได้พยายามแสวงหาธรรมะ แสวงหาสัจธรรมความจริงเพื่อความสิ้นทุกข์ ตามกำลังปัญญาบารมีธรรมแห่งตน ...

เรานั้นเกิดมาในยุคที่มีพระพุทธศาสนาอยู่แล้ว ต้นทุนเราสูงมาก มีตู้คัมภีร์อันยิ่งใหญ่ด้วยพระธรรมคำสั่งสอนพร้อมเปิดศึกษาได้ตลอดเวลา มีผู้เป็นเยี่ยงอย่างเป็นแบบฉบับ คือพระสงฆ์ผู้ประพฤติดีประพฤติชอบ ตามพระธรรมวินัยของพระตถาคตเจ้า พร้อมจะชี้แนะสั่งสอน อบรมในหลักธรรมปฏิบัติที่ถูกต้องให้กับเราได้ เพื่อประโยชน์และความสุข แต่ก็เป็นเรื่องที่แปลก ที่สัตว์ทั้งหลายยังมัวเมา หลงใหล และถอยห่างจากพระพุทธศาสนา ไม่ขวนขวายเข้าหาสัตบุรุษผู้มีธรรมอันอุดม ผู้มีธรรมอันเกษมเหล่านั้น

บัดนี้ เพื่อร่วมกันประพฤติธรรม น้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาครบ ๗ รอบ ใน ๕ ธ.ค. ๒๕๕๔ นี้ จึงขออัญเชิญพระธรรมขึ้นเทศนาบูชาสักการะเพื่อถวายพระพรพระองค์ท่าน เนื่องในวโรกาสมหามงคลดังกล่าว ว่าด้วยเรื่องธรรมของพระเจ้าจักรพรรดิ จากจักกวัตติสูตร ซึ่งเป็นบทธรรมแห่งมหาราชา

อ่านต่อฉบับวันจันทร์