
zเอเชียน
ดวงตากลมโต ผิวสีน้ำผึ้ง ริมฝีปากบาง
โดย...โจลิฟวิ่ง
ดวงตากลมโต ผิวสีน้ำผึ้ง ริมฝีปากบาง สวยคมเข้มขลัง แน่นอนจะเป็นใครไปไม่ได้หรอก ต้องเธอคนนี้เท่านั้น “ฟรีดา พินโต” ซุป’ตาร์มาแรงแห่งดินแดนส่าหรี
ชื่อของเธอถูกขึ้นทำเนียบเป็นสาวอินเดียเนื้อหอมที่มีงานหลั่งไหลเข้ามาตลอดเรียบร้อย เฉพาะปีนี้ปีเดียวเธอมีหนังฟอร์มบิ๊กถึง 3 เรื่องรวดทีเดียว
เรื่องแรกที่กำลังฉายอยู่ หนังวานรครองพิภพ Rise Of The Planet Of The Apes ประกบกับพระเอกหล่อเท่ “เจมส์ ฟรังโก” แล้วก็ฝูงวานร (ปลอมนะจ๊ะ) อีกนับร้อยชีวิต ที่คลุ้มคลั่งจนออกอาการเหวี่ยงใส่มนุษย์จนกลายเป็นสงครามเรียกร้องอิสรภาพย่อมๆ
อีกเรื่องก็น่าดูไม่เบา Immortals ผลงานงามๆ เนี้ยบๆ โดยผู้กำกับอินดี้เลือดภารตขนานแท้ “ทาร์เซ็ม ซิงห์” ที่เคยฝาก 2 หนังคุณภาพคับกล่อง แฝงจิตวิทยา ปรัชญา ความทะเยอทะยานบวกอาการเพ้อฝันแบบเหวอๆ The Cell (ส่งให้ เจนนิเฟอร์ โลเปซ ดังเปรี้ยงสุดๆ) The Fall (โดดเด้งด้วยสีสันและการถ่ายภาพเชิงสัญลักษณ์) ซึ่งในเรื่องฟรีดาก็รับบทเด่นไม่น้อยหน้า 2 นักแสดงชาย หนึ่ง หล่อล่ำ “เฮนรี คาวิลล์” (พระเอก Stardust) สอง หล่อโหด “มิกกี รูก”
สุดท้าย (แต่ไม่ท้ายสุด) คือ Black Gold งานกำกับของผู้กำกับตัวพ่อชาวฝรั่งเศส “ฌองชาร์กส อันโนด์” (เจ้าของหนังคลาสสิก The Lover ที่โจษขานเพราะฉากเลิฟซีนเร่าร้อนระหว่าง เจน มาร์ช กับ เหลียงเจียฮุย)
ขณะที่ปีหน้า ฟรีดา ก็มีหนังจ่อคิวฉาย 1 เรื่อง Trishna ที่ได้ผู้กำกับจอมอื้อฉาวชาวอังกฤษ “ไมเคิล วินเทอร์บอททอม” (อื้อฉาวจากหนังโป๊อาร์ตแตก 9 Songs) โดยนักแสดงสาวอินเดียจะประชันบทกับพระเอกมาดเซอร์ “ริซ อาห์เมด” (พระเอกหนังอินดี้ Four Lions+Shifty)
เส้นทางในโลกมายาฟรีดานั้น ว่าไปก็ต้องยกเครดิตให้หนังแชมป์ออสการ์ปี 2009 Slumdog Millionaire ของผู้กำกับอังกฤษ “แดนนี บอยล์” ที่สามารถแจ้งเกิดเธออย่างเต็มตัวและสง่างาม ทำให้วันนี้มีงานเข้าและกลายเป็นนางเอกสาวอินเดียที่ฮอตระดับเอลิสต์ได้สำเร็จ @
โปสเตอร์หนังภาษาญี่ปุ่นที่เห็นอยู่นี้ เดาแทบไม่ออกว่ามันเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร แต่พอคลิกเข้าไปที่เว็บไซต์จิบลิสตูดิโอถึงได้ร้องอ๋อ นี่คือผลงานล่าสุดของจิบลิ ทั้งยังเป็นผลงานแก้มือของผู้กำกับ “โกโระ มิยาซากิ” ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของผู้พ่อแห่งวงการมังงะ “ฮายาโอะ มิยาซากิ” นั่นเอง
หนังมีชื่อเต็มๆ ว่า From up on Poppy Hill ดัดแปลงมาจากมังงะสุดซึ้งของ “เท็ตสึโระ ซายามะ” (ตีพิมพ์ปี 1980) ซึ่งปู่ฮายาโอะยังคงทุ่มเทลงมือเขียนบทด้วยตัวเอง (อีกแล้ว) และถือเป็นผลงานของค่ายจิบลิที่กลับไปสู่ความเรียบง่ายอีกครั้ง โดยละทิ้งความเป็นแฟนตาซีเพ้อฝันจนหมดสิ้น
เล่าถึงเด็กสาววัย 16 ที่สูญเสียพ่อไปกับเรือประมงทะเล ทุกๆ เช้าเธอจะเฝ้าชักธงบนตึกเก่าทรงยุโรป เพื่ออวยพรให้เรือหาปลาพบเจอแต่ความโชคดี แต่แล้วเมื่อญี่ปุ่นได้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกปี 1964 ทางการจึงดำริให้ทุบตึกนั้นเสีย ทำให้เธอและเพื่อนๆ รวมกลุ่มต่อต้านแนวคิดดังกล่าว
แฟนๆ มังงะของจิบลิสตูดิโอ (ของปู่ฮายาโอะและของโกโระ) ก็ตั้งตารอดูกันได้เลยจ้า คาดว่า (น่าจะ) เข้าฉายในเมืองไทยชัวร์







