พักความคิด หยุดจิตไว้ที่ธรรม (ตอน ๓)

ปุจฉา : เรียนถามพระคุณเจ้าว่า สิ่งที่ปรากฏเกิดขึ้นแก่โยมนี้

โดย..พระอาจารย์อารยะวังโส 

เป็นการปรุงแต่งของจิตหรือไม่ แล้วจะแก้ไขอย่างไรให้ได้รับประโยชน์สูงสุด เมื่อเข้าพรรษาปีที่แล้ว ๒๕๕๓ โยมมีความตั้งใจว่าจะทำวัตรเย็นตลอดพรรษา ปรากฏว่าตั้งแต่เข้าพรรษาเป็นต้นไป ทุกๆ ตี ๒ ของทุกคืน โยมจะได้ยินเสียงสวดมนต์ ตี ๒ตี ๔ เสียงนั้นจะดังก็ไม่ดัง จะเบาก็ไม่เบา ลุกขึ้นมาหาต้นเสียงปลายเสียงไม่เจอ และเสียงนั้นทำให้โยมนอนไม่หลับ หลับไม่ลงตลอด ๓ เดือน (โยมเป็นโรคตับอักเสบ B ถ้านอนไม่เพียงพอ ตอนเช้าจะเป็นไข้ตัวร้อน) พอออกพรรษาเสียงนั้นก็หายไป แม้โยมจะสวดมนต์บางครั้งบางคราว ก็ไม่ปรากฏเสียงนั้นอีก แล้วระยะนี้โยมก็เริ่มได้ยินเสียงสวดมนต์อีกแล้ว เป็นเวลาเดิมๆ ถึงแม้จะไปนอนต่างจังหวัดก็ได้ยินเหมือนเดิม (อาจจะเพราะใกล้เข้าพรรษาก็ได้) จึงน้อมกราบพระอาจารย์ช่วยชี้แจงธรรมตามควรด้วยเถิด

กราบนมัสการด้วยความเคารพยิ่ง

(ขอไม่เอ่ยนาม) / เจริญนคร คลองสาน กรุงเทพฯ

วิสัชนา : จากสิ่งที่ปรากฏเกิดขึ้นตามที่กล่าวนั้น ก็คงเป็นไปด้วยฤทธิ์เดชของ อวิชชาสัมผัส นี่แหละ หากสืบสาวมาจากสังขารที่เกิดจากตัณหาของบุคคลมิได้สดับ ผู้อันเวทนาที่เกิดจากอวิชชาสัมผัสถูกต้องเข้าให้แล้ว จึงย่อมมีจิตสังขารดังกล่าวเกิดขึ้น ซึ่งจิตสังขารในที่นี้คือ ความคิดผิดเห็นผิดที่ปัจจัยปรุงแต่งให้เกิดขึ้น จึงสำคัญเห็นซึ่งรูป โดยความเป็นตน หรือมีทิฐิวิบัติ จึงยิ่งมากด้วยความไม่รู้ อันจะไม่สามารถเข้าใจรู้ชอบในเหตุปัจจัยแห่งธรรมตามที่กล่าวได้ จึงไม่ให้รู้ถึงความจริงที่ว่า...

แม้สังขารก็ไม่เที่ยง เป็นสิ่งที่ปัจจัยปรุงแต่งแล้ว...

แม้ตัณหาก็ไม่เที่ยง เป็นสิ่งที่ปัจจัยปรุงแต่งแล้ว อาศัยปัจจัยเกิดขึ้นแล้ว...

แม้เวทนานั้นก็ไม่เที่ยง เป็นสิ่งที่ปัจจัยปรุงแต่งแล้ว อาศัยปัจจัยเกิดขึ้นแล้ว...

แม้ผัสสะนั้นก็ไม่เที่ยง เป็นสิ่งที่ปัจจัยปรุงแต่งแล้ว อาศัยปัจจัยเกิดขึ้นแล้ว...

แม้อวิชชานั้นก็ไม่เที่ยง เป็นสิ่งที่ปัจจัยปรุงแต่งแล้ว อาศัยปัจจัยเกิดขึ้นแล้ว...

อ่านต่อฉบับวันจันทร์