"ชีวประวัติคุณหนู"ชัญญา สุนทรวงษ์

โดย...ปอย

“...สายน้ำไหลไปแล้วไม่มีวันย้อนกลับคืนมา..” คำกล่าวนี้ที่บางครั้งแฝงไว้ด้วยความอาลัยอาวรณ์ แต่สายน้ำแห่งความทรงจำจะไม่มีวันไหลลาไปแล้วลาลับ เพียงถ้ามีเครื่องบันทึกเตือนความทรงจำสัก 1 ชิ้นมีค่า เตือนภาพงดงามวันเก่าให้ไหลรินกลับมาหล่อเลี้ยงหัวใจได้

ทุกๆ ครั้งที่หยิบไดอารีหน้าตาโบราณวินเทจสุดๆ เล่มนี้ขึ้นมาบรรจงเปิดอ่าน ชัญญา สุนทรวงษ์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ไอ ดู ไอซ์ จำกัด นักธุรกิจมาดเท่นิคเนมน่ารัก “ฝ้าย” บอกว่าในคืนนั้นจะได้ฝันถึงคุณพ่อคุณแม่ผู้เป็นที่รักเสมอ เมื่อเปิดสมุดบันทึก “ชีวประวัติคุณหนู” ไดอารีเก่าเก็บเตือนให้นึกถึงความใส่ใจของคุณแม่ผู้เป็นที่รัก ใส่ใจ อุ้มชูเธอมาตั้งแต่เด็กทารกแบเบาะ

“คุณแม่จดบันทึกตั้งแต่วันแรกที่ฝ้ายเกิดเลยค่ะ ฝ้ายเกิดที่ไหน เกิดที่โมง น้ำหนักแรกเกิดของลูกน้อย ฝ้ายเกิดที่โรงพยาบาลหญิงพญาไทซึ่งปัจจุบันคือโรงพยาบาลราชวิถี ลายมือคุณแม่เขียนเองค่ะ น้องสาวฝ้ายอีก 1 คนก็มีสมุดเล่มนี้เหมือนกัน แม่เล่าว่ากว่าฝ้ายจะมาเกิดยากมากค่ะ (บอกพร้อมรอยยิ้ม) พ่อแม่แต่งงานกันตั้ง 8 ปีกว่าจะได้ลูกสาวคนแรก แล้วอยู่ดีๆ ฝ้ายก็โผล่มาโดยที่ท่านไม่รู้ตัว ฝ้ายมาแบบเซอร์ไพร้ส์ค่ะ”  ชัญญา บอกเล่าพร้อมรอยยิ้ม

ของรักของหวงอีกชิ้นคือรูปภาพคุณพ่อคุณแม่ในวันแต่งงานที่ตั้งไว้บนโต๊ะทำงาน และรูปคุณพ่อคุณแม่ตั้งไว้บนหิ้งให้ระลึกกราบไหว้ทุกครั้งที่คิดถึง

“คุณพ่อฝ้ายเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ราว 5 โมงเย็น รุ่งขึ้นคุณแม่ก็เสียชีวิตด้วยมะเร็งลำไส้วันที่ 12 สิงหา เศร้ามากๆ ตรงกับวันแม่เลยนะคะ คุณแม่ป่วยด้วยโรคนี้ก่อนคุณพ่ออีกค่ะแล้วในช่วงที่คุณแม่เข้าโรงพยาบาลผ่าตัด จู่ๆ คุณพ่อก็ล้มเจ็บตามไปอีกคน คุณหมอตรวจก็พบมะเร็งในตับและลุกลามไปมากกว่าคุณแม่อีก ทั้งที่พ่อไม่ดื่มเหล้าเลย ช่วงนั้นแม่ก็งอนคุณพ่อเพราะฝ้ายกับน้องสาวปิดบังไว้ไม่ให้แม่รู้ ท่านถามว่าพ่อไปไหน เราก็บอกว่าพ่อไม่สบายเป็นไข้นะคะไม่อยากให้มาเยี่ยมเพราะเดี๋ยวจะเอาหวัดมาติดแม่ แต่ทันทีที่พ่อพอจะเดินได้ก็รีบมาเยี่ยมแม่เลย แต่แม่ก็งอนค่ะคิดว่าพ่อไม่ใส่ใจไล่ท่านออกจากห้องเยี่ยมซึ่งเป็นเรื่องที่เราร้องไห้กันหนักหนาทั้งบ้าน และคิดว่าเรื่องนี้เราต้องสู้ความจริงกันแล้ว

ท่านทั้งสองคนก็เข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาลและออกมาพักฟื้นที่บ้านพร้อมกันวันที่ 26 กรกฎาคม ฝ้ายไม่รู้จะใช้คำไหนในการปลอบใจตัวเองในช่วงนั้นเลยค่ะ คำว่าท่านทั้งสองคือ ‘Soulmate’ ดูจะเป็นคำตอบดีที่สุดเมื่อคนมักถามเราว่าทำไมท่านจึงทิ้งเราไปพร้อมๆ กันอย่างนี้ ฝ้ายเคยเจอท่านแบบห่างๆ นะคะ บางครั้งรู้สึกว่าท่านมาหา ได้เห็นเป็นเงาแม่จางๆ ยืนอยู่พอเราวิ่งไปหาภาพนั้นก็หายไป หรือบางครั้งได้กลิ่นน้ำมันใส่ผมคุณพ่อซึ่งในความรู้สึกของลูกจะไม่เคยคิดว่าท่านทั้งสองทอดทิ้งเราไปไหนไกลเลย”  ชัญญา บอกพร้อมรอยยิ้มบางๆ มุมปาก ดูเศร้าๆ ทว่าก็ดูเข้มแข็งในบุคลิกดูห้าวแกร่งทอมบอยที่คนรอบข้างคุ้นตา