รูม 39-แป้งโกะ จากยูทูบสู่ศิลปินดัง

ยุคนี้ไม่มีใครไม่รู้จักยูทูบ (www.youtube.com) แม้จะไม่เคยคลิกเข้าไปดูก็ยังมีแว่วมาให้ได้ยิน

โดย...เสน่ห์จันทร์

ยุคนี้ไม่มีใครไม่รู้จักยูทูบ (www.youtube.com) แม้จะไม่เคยคลิกเข้าไปดูก็ยังมีแว่วมาให้ได้ยิน ยิ่งตอนนี้นอกจากจะเป็นผู้ชม เพียงถ่ายเดียวหลายๆ คนก็ปิ๊งไอเดียกลายเป็นผู้สร้างสรรค์คลิปวิดีโอลงในยูทูบให้คนอื่นมาคลิกชมของตัวบ้าง ไม่ว่าจะร้องเพลง เล่นกีฬา ดนตรี ทำอาหาร ปลูกต้นไม้ เล่นตลก แต่งหน้าทำผม และอีกสารพัดสารเพ

บางคลิปมียอดชมหลักสิบ บางคลิปมียอดชมทะลุหลักล้าน แถมยังได้ดีโด่งดังจากยูทูบด้วย แหม! เกริ่นมาซะขนาดนี้ ถ้าไม่พูดถึง วง “รูม 39” ที่กำลังฮอตอยู่ในขณะนี้ ต้องเอาต์มากๆ เพราะวงนี้เขาทำสถิติมียอดวิวทะลุหลักล้านเพียงไม่กี่สัปดาห์ และเซอร์ไพรส์!!! เมื่อ บอย โกสิยพงษ์ นักแต่งเพลงและเจ้าของค่ายเพลงเลิฟอีส ส่งจดหมายอิเล็กทรอนิกส์จากไทยไปถึงสหรัฐอเมริกา เพื่อเชิญมาเป็นศิลปิน

นอกจาก รูม 39 จะสร้างตำนาน “แจ้งเกิดจากยูทูบ” แล้ว ยังมีสาวสวยใสน่ารักอ่ะ...อย่าง “แป้งโกะ” อีกคนที่มียอดวิวทะลุหนึ่งล้าน และกลายมาเป็นศิลปินเดี่ยวค่ายบีลีฟ เรคคอร์ดส์

รูม 39 จากยูทูบดังจริงแรงจริง

รูม 39 ประกอบด้วย แว่นใหญ่-โอฬาร ชูใจ ทอม-อิศรา กิจนิตย์ชีว์ และ มน-ชุติมน วิจิตรทฤษฎี ที่เรียนและทำงานพร้อมรับจ้างร้องเพลงที่ร้านอาหารอยู่ในลอสแองเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา แต่ได้แจ้งเกิดในวงการเพลงเมืองไทยด้วยการนำเพลงของศิลปินคนอื่นมาคัพเวอร์ในแบบของตัวเอง คือ เล่นกีตาร์ตัวเดียวในจังหวะฟังสบายๆ จนเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ และกลายเป็นศิลปินหน้าใหม่ชั่วข้ามคืน

 

จากเพลงแรก เข้ากันไม่ได้ (ต้นฉบับ Synkronize) เมื่อเดือน ก.ค.ปีที่แล้ว มียอดวิวทะลุหลักล้านเพียงไม่กี่สัปดาห์ (ถึงตอนนี้สามล้านกว่า) ตามด้วยเพลงที่สองที่สามที่สี่จนถึงตอนนี้มีมากถึง 30 เพลง ยอดวิวทะลุหลักล้านและไม่ต่ำกว่าแสน รวมทุกเพลงมีคนคลิกเข้าไปกว่า 30 ล้านวิว โอวว!! จะกล่าวหาว่ามีหน้าม้าเข้าไปคลิกก็คงจะเกินไปถ้าตอนคลิกไม่ได้กินม้าเข้าไป

มน : “เราชอบร้องชอบเล่นดนตรีกันอยู่แล้ว พอมีเวลาว่างตรงกันก็เลยคิดร้องเพลงแล้วเอาลงยูทูบ ซึ่งมันตอบสนองความต้องการของเรา ตอนแรกๆ ก็คิดแต่ว่าให้เพื่อนๆ ดูกันเอง และให้รู้ว่าเราเล่นที่ร้านอาหารเป็นยังไง มีข้อบกพร่องยังไง”

ทอม : “คนเข้ามาคลิกจำนวนมาก เรารู้สึกว่ามันยิ่งใหญ่มาก ตอนนั้นเราไม่ได้คาดหวังคนฟังจะต้องเยอะ เราคิดแต่ว่าจะทำอะไรกันต่อ ไม่ได้คิดว่าค่ายเพลงจะต้องมาเห็น เพราะความเป็นศิลปินมันอยู่เหนือความคาดหมาย ไม่ใช่จะเป็นกันได้ง่ายๆ”

“ตอนที่เราได้รับอีเมลจากพี่บอย ไม่มีใครเชื่อ แต่ก็โทร.มาถาม ตู่ ภพธร ตู่ก็บอกว่าไม่จริงหรอกมั้ง พี่บอยไม่เขียนอีเมลหาใคร (หัวเราะ) แต่ก็ยังไปสืบถามแล้วโทร.กลับมาบอกว่า ใช่ ตอนนั้นพวกเราคิดกันหนักมาก เพราะต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตเราเลย แต่ใช้เวลาคิด 2-3 วัน เพราะดนตรีคือความฝัน คุ้มที่จะเสี่ยง ก็ตัดสินใจกลับมาเมืองไทย” แว่นใหญ่ เล่าที่มาของการเป็นศิลปินที่เมืองไทย และตัดสินใจหันหลังให้กับอาชีพที่สหรัฐอเมริกา

 

ทอมกับมนต่างเห็นตรงกัน... “นี่คือความฝัน คือความชอบ เป็นโอกาสที่หาได้ยาก จึงควรคว้าโอกาสนี้ไว้”

เมื่อเดือน พ.ย.ปีที่แล้ว ทั้งสามกลับมาเมืองไทย รู้แค่ว่าจะกลับมาทำงานเพลงร่วมกับ บอย โกสิยพงษ์ แต่ไม่คาดคิดว่าจะเป็นที่รู้จักและมีแฟนคลับโดยไม่ทันตั้งตัว เพียงแค่ข้ามคืนที่มาถึงเมืองไทย ก็มีงานจ้างให้เล่นตามผับตามร้านอาหารจองตัวกันยาวยิ่งกว่าศิลปินเบอร์ดังเสียอีก เป็นเหตุให้เริ่มทำงานเพลงของตัวเองล่าช้า

ในที่สุดผลงานเพลงตัวเองก็คลอดจนได้ เพลง “หน่วง” เลยไม่ต้องโปรโมตกันให้มากความ แค่เอ่ยชื่อ “รูม 39” ก็ทำงานขายได้เองโดยปริยาย จากฐานแฟนคลับที่ยังคงเหนียวแน่นสมัยยูทูบ

แว่นใหญ่ : “ยอมรับว่าตื่นเต้นที่มีเพลงของตัวเองแล้ว แต่ก็กดดันเพราะมีคนจับตาดูอยู่ ทำยังไงจะให้แฟนๆ ยอมรับ เพราะเราคัฟเวอร์มาตลอด อัลบั้มเราคงคอนเซปต์ฟังง่ายๆ กีตาร์หนึ่งตัว แต่ก็มีเวอร์ชันมีเครื่องดนตรีอื่น ในหนึ่งเพลงนำแนวเพลงหลายๆ แนวมารวมกัน อย่างซิงเกิลแรก ‘หน่วง’ ก็เป็นอะคูสติกป๊อปที่มีกลิ่นอายของอาร์แอนด์บี”

ทอม : “เราเลิกกังวลแล้ว ความกดดัน คือเราเคยทำงานแบบสิบมาหนึ่ง แต่นี่เราทำหนึ่งไปสิบ เราไม่รู้ว่าจะดีไหม คนจะชอบมากไหม แต่เราทำสิ่งที่เรารักมาแต่แรก และทำในแบบที่เราชอบแบบที่เราเป็น”

แม้ว่าตอนนี้จะมีเพลงเป็นของตัวเอง และจะวางแผงอัลบั้มในเดือน ต.ค. ทว่าการคัฟเวอร์เพลงลงในยูทูบทั้งสามคนในนาม รูม 39 ยังยืนยันว่าจะทำต่อไป

ท้ายสุด แว่นใหญ่ ฝากถึงคนที่อยากจะเอาคลิปวิดีโอลงยูทูบ... “เป็นช่องทางแห่งโอกาส ดนตรีไม่จำเป็นต้องจำกัดอยู่ที่ห้องอัด ไม่ได้อยู่ที่เวทีประกวด หรือการยื่นเดโมเท่านั้น แต่อยู่ที่เราจะเอาความสามารถของเราออกมาให้คนเห็นได้อย่างไร ผมดีใจถ้าวงเราจะเป็นแรงบันดาลใจ แต่อย่าลืมหาความแตกต่างของเราให้คนอื่นเห็นด้วย”

แป้งโกะ สวยใสโกยยอดวิว

“แป้งโกะ-จินตนัดดา ลัมมะกานนท์” เป็นอีกหนึ่งคนที่สร้างกระแสทอล์กออฟเดอะทาวน์ในยูทูบ มียอดวิวทะลุล้าน ซ้ำยังมีความสามารถในการร้องและเล่นกีตาร์อะคูสติก ไหนจะมีออร่าความสวยใสน่ารัก เลยได้ใจของผู้ชมไปเต็มดวง แถมโปรไฟล์ยังเริด จบการศึกษาระดับไฮสกูล จาก Wellington East Girls’ College ประเทศนิวซีแลนด์ ระดับปริญญาตรีและปริญญาโท จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เอกนิเทศศิลป์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

ก่อนหน้านี้ผลงานที่สร้างชื่อให้กับแป้งโกะ ก่อนจะมีคนติดตามไปชมคลิปการร้องเล่นดนตรีในยูทูบ คือ การเป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอเพลง ‘เบา เบา’ ของวงซิงกูลาร์ และใช้เพลงเดียวกันนี่แหละร้องเล่นคัฟเวอร์ลงยูทูบ ต่อด้วยเพลง Kiss Me เธอคือของขวัญ เผื่อลืม และทะเลใจ

 

“พอได้เล่นเอ็มวี มีโอกาสได้ออกสื่อ ก็มีความกล้าขึ้น ชอบร้องเพลงอยู่แล้วก็หัดเล่นกีตาร์ แล้วคัฟเวอร์เพลง ‘เบา เบา’ ลงยูทูบ พอยอดวิวเพิ่มมากขึ้นๆ ตกใจ (หัวเราะ) จนปิดวิดีโอเป็นไพรเวต พอตั้งตัวได้ก็ค่อยเปิดใหม่

ก็น่าเป็นเรื่องที่ดีที่มีคนมาดู มาคอมเมนต์ ตอนนี้ยอดวิวเพลงนี้อยู่ที่ล้านสามแสนได้มั้งคะ ส่วนเพลงอื่นๆ ก็มียอดวิวดีกว่าที่คิดไว้ อย่างเพลงเผื่อลืม ก็มีเกือบล้านวิวได้”

แป้งโกะ เล่าว่า ที่นำวิดีโอลงยูทูบไม่ได้คิดว่าจะมีแมวมองมาเจอแล้วชวนเขาวงการบันเทิง แค่กำลังหัดเล่นกีตาร์ก็เลยลองโพสต์เล่นๆ

“รู้สึกสนุกดีค่ะ อย่างเราดูของคนอื่นเราก็สนุก ยูทูบน่าจะเป็นพื้นที่ที่ดี ถ้าคนที่เอาวิดีโอที่สร้างสรรค์มาลง เป็นพื้นที่ให้คนได้แสดงความสามารถ ได้แสดงออก ให้คนถ่ายทอดความเป็นตัวตน และบางคนก็สามารถประสบความสำเร็จจากช่องทางนี้ได้”

 

แป้งโกะต้องพักการเอาคลิปวิดีโอลงยูทูบไป เพราะต้องทุ่มเวลาให้กับงานเพลงของตัวเองที่ทำกับค่ายบีลีฟ เรคคอร์ดส์ ในชื่อเพลง ‘โปสต์การ์ด’ แนวเพลงสไตล์ อะคูสติก เลานจ์ “ถ้านับจากจุดเริ่มต้นเลยต้องบอกว่าเพลง ‘โปสต์การ์ด’ ใช้เวลาทำนานมากประมาณ 6-7 เดือนได้ค่ะ เพราะทางบีลีฟ เรคคอร์ดส์ แนะนำให้แป้งแต่งเพลงเอง เราก็...ตายแล้ว จะแต่งได้ยังไง ไอเดียตันอยู่นานเลย

จนมีโอกาสได้มานั่งคุยกับพี่ฟั่น (โกมล บุญเพียรผล) โปรดิวเซอร์ ซึ่งพี่ฟั่นเลยให้เล่าชีวิตเราว่าทำอะไรบ้าง แป้งก็บอกว่า แป้งชอบท่องเที่ยว ชอบสะสมโปสต์การ์ด เคยเขียนโปสต์การ์ดแทนไดอะรี แล้วส่งโปสต์การ์ดใบนั้นให้ตัวเอง หรือบางครั้งก็เขียนระบายความรู้สึกเพ้อๆ ลงไปบ้าง แต่จะส่งกลับไปที่บ้านก็กลัวแม่แอบอ่าน เลยใช้วิธีไม่ใส่ชื่อที่อยู่ผู้รับ (หัวเราะ) พอได้ไอเดียนี้มาทุกอย่างก็ไหลลื่น แต่ด้วยความที่มันเป็นเพลง ก็เลยต้องเติมความโรแมนติกลงไป”