ใส่บาตรให้ได้บุญ

ผมได้หนังสือมาเล่มหนึ่งของเครือข่ายพุทธิกา ชื่อหนังสือ “ใส่บาตรให้ได้บุญ”

โดย..อ.ตุ้ย วรธรรม

เขียนโดย พระวิชิต ธัมมชิโต เห็นว่าเหมาะกับชาวพุทธจึงนำมาแบ่งปัน

เนื้อหาในหนังสือก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการใส่บาตรพระสงฆ์ ประมาณว่า ทำอย่างไรถึงจะได้บุญแบบเต็มเม็ดเต็มหน่วยทำนองนั้น

หลายเรื่องก็เห็นด้วยกับท่าน อย่างเรื่อง “ตั้งใจรับพร” ที่พระให้พรโยมหลังใส่บาตรเสร็จ โดยเฉพาะในสถานที่แออัด เช่น ตลาดคนเดินขวักไขว่ไปมาการให้พรจึงดูไม่เหมาะสม ท่านว่าเป็นการไม่เคารพพระธรรมของพระพุทธเจ้าด้วย

อีกเรื่อง คือ การจบอาหารก่อนใส่บาตร ก็เป็นเรื่องที่ควรทำ

ท่าน ว่าการยกอาหารขึ้นจบก่อนใส่บาตรนั้นนอกจากจะช่วยดึงสติความรู้สึกตัวให้มา อยู่กับบุญกิริยาที่เราได้ทำแล้วควรถือโอกาสระลึกถึงคุณค่าของอาหารใส่บาตร ที่ช่วยสงเคาระห์พระและสืบอายุพระศาสนา

หรือจะเป็นเรื่องของการหยิบอาหารใส่บาตรอย่างสำรวมก็ตาม

โดยก่อนใส่บาตรควรสำรวจอีกนิดว่า เราจะหยิบอะไรก่อนหลังเพื่อป้องกันไม่ให้ลืมใส่ของบางอย่าง หรือใส่เกินจนไม่พอพระรูปหลัง

อีกเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจและคงมีคนสงสัยคือเรื่องของการใส่ปัจจัย

ข้อนี้โดยพระวินัยพระต้องไม่รับปัจจัย (เงิน) จากญาติโยมไม่ว่ากรณีใดๆ และโยมก็ไม่ควรถวายปัจจัยแก่พระด้วยไม่เว้นขณะบิณฑบาต

ในข้อนี้ท่านสรุปว่า ทางที่ดีควรที่ญาติโยมกับวัดจะช่วยกันหาวิธีดูแลพระให้ท่านอยู่อย่าเดือดร้อนและไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับปัจจัย

ผมว่าถ้าทำได้อย่างท่านว่าก็ดีเลยแหละ...แต่มันทำได้ยาก เพราะพระเณรส่วนใหญ่เป็นพระเณรเรียนหนังสือ แล้วไม่ได้เรียนฟรีด้วย ต้องเสียเงิน จ่ายค่าเทอมเหมือนกัน

เงิน รึ...ทางคณะสงฆ์ก็ไม่ได้สนับสนุน จะเอามาจากที่ไหน ก็ถ้าไม่ใช่จากญาติโยมถวาย ผมว่าไม่ใช่เรื่องเสียหายถ้าทำบุญด้วยปัจจัยแล้วพระท่านเอาไปใช้ในทางที่ควร

แต่ถ้าเอาไปใช้ในทางไม่เหมาะสม เช่น ซื้อหนังโป๊อย่างนี้ พระท่านก็บาปเองแหละ ส่วนเราผู้ถวายยังไงก็ได้บุญครับ อย่างไรก็ตามเรื่องเงินใส่บาตรถวายพระ ใครจะคิดอย่างไรก็สุดแต่นะครับ ส่วนญาติโยม ถ้ารูปไหนท่านไม่รับเงิน ประมาณว่า “อาตมาไม่รับเงินโยม” อย่าไปโกรธท่าน อย่าไปนินทาท่านภายหลัง เพราะท่านก็ทำถูกแล้ว อย่าไปน้อยใจเลย ถ้ารู้ว่าท่านไม่รับเงินก็ไปซื้ออย่างอื่นมาทำ

เรื่องพระยืนรอหน้าร้านขายอาหาร เป็นสิ่งที่พระไม่ควรทำเลย เพราะพระวินัยก็ว่าไว้ชัดเจนว่าให้พระบิณฑบาตไปตามลำดับตรอกโดยอาการสำรวม ไม่ใช่ไปยืนรอรับที่ร้านขายอาหารใส่บาตร

บางที่บางแห่งยืนกันหลายรูป แล้วก็แสดงอาการไม่สำรวมด้วย เช่น ยืนคุยกัน มองซ้ายมองขวา บางครั้งก็แย่งกันรับบาตร

เป็นสิ่งที่พระไม่ควรทำแบบนั้น ไม่ควรไปยืนรอ เพราะภาพมันไม่งาม โยมก็เหมือนกัน ผมว่าลองไม่ใส่ท่านดูสักสี่ห้าวัน ใครมาเห็นก็ไม่ใส่ ผมว่าท่านคงต้องคิดหนัก

บาง ครั้งพระมีโรคประจำตัว ถ้าเรารู้ได้ก็ยิ่งดี เพราะทุกวันนี้หลวงพ่อหลวงตาบวชมากขึ้น ท่านพระวิชิตว่าในกรณีที่เราใส่บาตรประจำหรือรูปที่มารับบาตรหน้าบ้านท่านมี โรคประจำตัว เช่น แพ้อาหารบางอย่างหรือท่านอายุมากแล้ว

การเตรียมอาหารที่เหมาะสมกับท่านก็จะช่วยเกื้อกูลต่อสุขภาพของท่าน อาหารนั้นก็เกิดประโยชน์ ต่อผู้บริโภค ผู้ใส่ก็ได้อานิสงส์เต็มที่

สาธุชนท่านใดอยากรู้เกี่ยวกับการใส่บาตรอย่างถูกวิธีจะไปซื้อมาอ่านก็คงจะประเทืองปัญญาไม่น้อย