เต้นรำบนผืนผ้าใบไปกับ ‘ติ๊ก ชีโร่’

วันที่ 29 ส.ค. 2555 เวลา 08:10 น.
เต้นรำบนผืนผ้าใบไปกับ ‘ติ๊ก ชีโร่’
โดย...อินทรชัย พาณิชกุล

บางบรรทัดในกลอนเปล่าที่ขีดเขียนขึ้นจากก้นบึ้งหัวใจของ ติ๊ก ชีโร่-มนัสวิน นันทเสน บุรุษผู้มากความสามารถอันน่าทึ่ง เป็นทั้งนักร้อง นักดนตรี นักเต้นเท้าไฟ นักไตรกีฬา ดอกเตอร์ นักรัก รวมถึงศิลปินฝีมือไม่ธรรมดา

Nude Me & More นิทรรศการศิลปะครั้งที่ 11 ในชีวิต การันตีได้แจ่มชัดว่าไฟในการสร้างสรรค์ยังโชติช่วงสว่างไสว

ผลงานภาพวาด ประติมากรรม สื่อผสม และเซรามิก ทั้งหมด 39 ชิ้น นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการเปิดเปลือยเรือนร่าง ใบหน้า ธรรมชาติของสรีระ ผ่านทักษะกระบวนการสร้างงานรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยมีที่ไหนมาก่อน

“Nude Me & More เป็นเรื่องของการเปลือยความคิด เปลือยหัวใจ อันเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงกันตั้งแต่ชีวิต การเมือง เศรษฐกิจ สังคม ศาสนา และเรื่องราวต่างๆ ผ่านทางอนาโตมี เส้นสายตวัดพลิ้ววูบไหว สีสันฉูดฉาดหวือหวา ตื่นตาตื่นใจ ภายใต้ผลงานศิลปะแนวกึ่งนามธรรม”

 

“นิทรรศการครั้งนี้เหมือนเป็นการตอกย้ำถึงสิ่งที่ผมทำมาโดยตลอด ประสบการณ์ที่ผ่านมาอย่างโชกโชน ความคิดที่ตกผลึก การฝึกฝน การทำงานอย่างจริงจังต่อเนื่อง” น้ำเสียงเข้มขรึม ท่าทางแอ็กโอเวอร์

ติ๊ก ชีโร่ ผิวปากอย่างครึกครื้น ขณะเดินกรีดกรายเยื้องย่างเข้ามาในชุดสุดเท่ หมวกปีกกว้าง เชิ้ตแขนยาว ยีนส์กระบอก และบู๊ตหนัง สีดำตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

เจ้าตัวยืนยันว่า วาไรตี เป็นคำจำกัดความเด่นชัดที่สุด ทั้งการทำงานศิลปะและดนตรี ผสมผสานด้วยความหลากหลาย

“แนวคิดในการสร้างงานศิลปะ ถอดแบบมาเหมือนดนตรีที่ทำ ผสมผสานทั้งแดนซ์ ป๊อป ร็อก บลูส์ เทคโนแดนซ์ แจ๊ซ อะคูสติก นำเสนอทางเลือกหลากหลาย ไม่อยากให้คนดูอิ่มเร็ว”

นอกจากภาพเหมือนหลายสิบภาพที่มีรูปแบบเฉพาะตัว สีสว่างสดใสเป็นโทนสีหลักของภาพ การตวัดปัดป้ายฝีแปรงอันโลดโผนเต็มไปด้วยความมั่นใจ ปลดปล่อยอารมณ์เต็มที่ ยังมีผลงานประติมากรรมจากเซรามิกรูปทรงแปลกประหลาด รวมถึงสื่อผสมอีกหลายชิ้นที่พูดได้เต็มปากว่าเป็นไฮไลต์ของงานอย่างแท้จริง

 

ผลงานชื่อ Light My Fire กำปั้นยักษ์สีส้มเหลืองที่ตั้งเด่นบนไลต์บอกซ์เรืองแสงในที่มืด Still Alive เก้าอี้ในโรงหนังสยามถูกขุดขึ้นจากใต้ซากปรักหักพังหลังเหตุการณ์พฤษภาวิปโยค ขัดสีฉวีวรรณเสียใหม่ แต่งแต้มสีสันลวดลายออกมาอย่างมีชีวิตชีวา ตลอดจน Harp และ Shout สองภาพวาดแนวเซอร์เรียลลิสต์อันวิจิตรตระการตา ด้วยการผสมผสานเสียงดนตรีเข้ากับงานทัศนศิลป์ในลักษณะสื่อผสมกับซาวด์อาร์ต รื่นรมย์ใจยิ่งนัก

ส่วนที่เหลือมีภาพวาดลายเส้นที่ตั้งใจโชว์ฝีมือการดรออิงที่แม่นยำ เล่าถึงความรู้สึกนึกคิดที่มีต่อเรื่องราวที่เข้ามาในชีวิตประจำวัน

ติ๊ก ชีโร่ เดินทางมาแกลเลอรีทุกวัน เพราะถือเป็นหน้าที่ของศิลปินที่ต้องมารอพบปะ พูดคุย อธิบายถึงแนวคิดในการสร้างสรรค์ผลงาน เพื่อสื่อสารกับคนดูอย่างใกล้ชิดสนิทใจ ใครว่างแวะเวียนมาได้ จะมาเดี่ยวหรือมาเป็นหมู่คณะ โต้ ชีริก คนนี้ยินดีต้อนรับ

 

“ถามกี่ครั้งก็ตอบเหมือนเดิมว่าศิลปะอยู่คู่กับผมตั้งแต่ลืมตาจนกระทั่งหลับตา สองสิ่งสำคัญในชีวิตที่เคารพเชิดชู นอกจากพ่อแม่แล้วก็คือดนตรีและศิลปะ ยามได้วาดรูป มีแต่รอยยิ้ม ความสุข การแสดงออกด้วยการเต้น หัวเราะ มันสุดเหวี่ยง เปิดเพลงเสียงดังๆ ทำงาน เต้นรำไปด้วย โลกนี้ช่างมีความสุขเหลือเกิน”

เต้นรำบนผืนผ้าใบ คำนี้คงไม่เวอร์เกินไปนัก หากจะเปรียบถึงการทำงานศิลปะอย่างมีความสุขของเขา ติ๊ก ชีโร่ ขวัญใจมหาชน

 

 

 

บทความแนะนำ