รวยแต่ไร้เสรีภาพ

การสลายการชุมนุมของรัฐบาลมาเลเซีย เมื่อวันที่ 9 ก.ค.ที่ผ่านมา

ยังคงเป็นประเด็นร้อนที่ต่างชาติให้ความสนใจอยู่ในขณะนี้ โดยล่าสุดบทบรรณาธิการในหนังสือพิมพ์จาการ์ตาโพสต์ ได้แสดงความเห็นว่าสิ่งที่ชาวมาเลย์โหยหามากที่สุดในขณะนี้ไม่ใช่ความมั่งคั่งร่ำรวย แต่กลับเป็นเสรีภาพและความยุติธรรม

ผู้นำมาเลเซียยังยึดติดกับความคิดเดิมๆ ที่ว่า “ประชาธิปไตย” และ “การพัฒนา” นั้นไม่สามารถอยู่คู่กันได้ หรือกล่าวอีกอย่างคือ คนเราจะไม่สามารถมีเสรีภาพและความมั่งคั่งในเวลาเดียวกันได้ แต่ในความเป็นจริงแล้วชาวมาเลย์นั้นควรคู่ควรอย่างยิ่งกับทั้งสองสิ่ง

การชุมนุมเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา มีผู้ชุมนุมราว 5 หมื่นคน ออกมาเรียกร้องให้มีการปฏิรูปกฎหมายการเลือกตั้งให้มีความเป็นธรรมมากขึ้น การชุมนุมเป็นไปอย่างสันติ ดังนั้นการสลายการชุมนุมอย่างโหดเหี้ยมของตำรวจ จึงสะท้อนให้เห็นว่าผู้นำมาเลเซียนั้นไม่พร้อมที่จะสละอำนาจ

รัฐบาลได้อ้างเหตุผลต่างๆ นานา ซึ่งล้วนแต่ฟังไม่ขึ้น เช่น กล่าวหาผู้ชุมนุมว่าเป็นคอมมิวนิสต์ และกล่าวหาว่าการชุมนุมนั้นเป็นแผนการเพื่อล้มล้างประชาชนเชื้อชาติมาเลย์ ตำรวจได้ยิงแก๊สน้ำตาและฉีดน้ำไล่ผู้ประท้วง อีกทั้งรัฐบาลมาเลเซียยังได้ประกาศใช้ “กฎหมายความมั่นคงภายใน” เพื่อเข้าจับกุมผู้นำการชุมนุมและผู้ประท้วงอีกกว่า 1,600 คน

แม้ขณะนี้ประเทศมาเลเซียจะมีความมั่นคงทางเศรษฐกิจ แต่สิ่งนี้ก็ไม่เพียงพอสำหรับชาวมาเลย์ พวกเขาต้องการเสรีภาพและประชาธิปไตยอย่างแท้จริง เป็นสัจธรรมอันเป็นสากลที่ว่ามนุษย์ทุกคนนั้นล้วนแต่มีความต้องการในเสรีภาพและประชาธิปไตย รัฐบาลหรือผู้นำประเทศไม่สามารถลิดรอนเสรีภาพของประชาชนได้ตลอดไป เพราะในที่สุดแล้วประชาชนก็จะลุกขึ้นมาเรียกร้องสิทธิ และเมื่อเป็นเช่นนั้นฝ่ายที่จะพ่ายแพ้คือรัฐบาล