โรงกลั่นในเอเชียเผชิญสถานการณ์กำไรลดเนื่องจากคูเวตลดการส่งออกน้ำมันดิบ

การส่งออกน้ำมันดิบของคูเวตที่ลดลงตามโควต้าจากโอเปก จากการผลักดันของซาอุดีอาระเบีย ทำให้ราคาเบรนท์ให้เข้าใกล้ 90 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล และทำให้โรงกลั่นในเอเชียที่พึ่งพาการนำเข้าน้ำมันดิบมากกว่า 2 ใน 3 ในตะวันออกกลางต้องเผชิญปัญหามากขึ้น โดยเฉพาะโรงกลั่นของจีนซึ่งเพิ่งลงทุนมหาศาลในโรงงานใหม่ที่ออกแบบมาเพื่อแปรรูปน้ำมันเกรดหนัก แม้น้ำมันลดราคาจากรัสเซียจะสามารถบรรเทาผลกระทบได้บางส่วน แต่ลูกค้าส่วนใหญ่ของคูเวตในประเทศอื่นๆรวมทั้งไทย จะต้องจ่ายค่าน้ำมันที่มีคุณภาพใกล้เคียงกันจากซัพพลายเออร์รายอื่น เช่น ซาอุดีอาระเบีย อิรัก และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ หรือซื้อน้ำมันดิบเกรดเบาที่มีราคาแพงกว่าจากภูมิภาคอื่น

"ซาอุดีอาระเบียและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เป็นคู่แข่งอันดับต้น ๆ ในการเติมเต็มช่องว่างด้านอุปทานในตะวันออกกลาง เนื่องจากทั้งสองประเทศเป็นผู้ผลิตและการส่งออกน้ำมันเกรดหนักในสัดส่วนปานกลางเหมือนกัน" Janiv Shah นักวิเคราะห์จากบริษัทที่ปรึกษา Rystad Energy กล่าว  "แต่เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะสามารถตอบสนองความต้องการได้ทั้งหมด"

ขณะที่ Sun Jianan นักวิเคราะห์ด้านพลังงานกล่าวว่าการลดกำลังการผลิตอย่างต่อเนื่องจากผู้ผลิต OPEC และพันธมิตร รวมถึงกำลังการกลั่นใหม่ที่ออกแบบมาเพื่อแปรรูปน้ำมันดิบเกรดหนักอาจนำไปสู่อุปทานที่ตึงตัวจนถึงสิ้นปี 2567

ตามข้อมูลของ Kpler การจัดส่งน้ำมันดิบของคูเวตลดลงประมาณ 10% เป็น 1.61 ล้านบาร์เรลต่อวัน (bpd) ในเดือนมกราคมถึงกรกฎาคมจากช่วงเวลาเดียวกันในปี 2565 เนื่องจากโรงกลั่น Al Zour เพิ่มกำลังการผลิตขึ้น โดยส่งผลให้การส่งออกไปยังไต้หวัน จีน และอินเดียลดลงมากกว่า 17% ในช่วงเวลาเดียวกัน ขณะที่ปริมาณการส่งออกไปยังปากีสถาน ฟิลิปปินส์ และไทยลดลงเหลือศูนย์

ตามข้อมูลของบริษัทที่ปรึกษา FGE, Energy Aspects, Rystad Energy และ S&P Global Commodity Insights ระบุว่าในช่วงครึ่งปีหลัง คูเวตจะลดการส่งออกน้ำมันดิบลงสูงสุดถึง 300,000 บาร์เรลต่อวัน ซึ่งลดลงอีก 18% จากครึ่งปีแรก เนื่องจากคูเวตจะโอนอุปทานไปยังโรงงาน Al Zour ถึง 615,000 บาร์เรลต่อวัน ซึ่งเพิ่มหน่วยกลั่นน้ำมันดิบ (CDU) แห่งที่สามและแห่งสุดท้ายในเดือนกรกฎาคม ซึ่ง Kuwait Petroleum Corp (KPC) ได้แจ้งผู้ซื้อว่าปริมาณอาจผันผวนในแต่ละเดือน และอาจลดลงได้อีกเมื่อ Al Zour ดำเนินการเต็มรูปแบบ  

นอกจากนี้ บริษัทร่วมทุนของคูเวต ได้ลงทุนกับโรงกลั่น Duqm ซึ่งมีกำลังการผลิต 230,000 บาร์เรลต่อวันในโอมาน โดยมีกำหนดจะเริ่มดำเนินการภายในสิ้นปี 2566 ซึ่งทำให้ต้องลดการส่งออกน้ำมันดิบของคูเวตไปอีก 100,000 บาร์เรลต่อวันเป็น 200,000 บาร์เรลต่อวันในปี 2567

อุปทานที่บีบตัว มาจากกำลังการกลั่นใหม่ของจีนมากกว่า 1 ล้านบาร์เรลต่อวัน (bpd) หลังเริ่มเดินเครื่องโรงกลั่น Shenghong ขนาด 320,000 บาร์เรลต่อวัน และโรงงาน Guangdong ขนาด 400,000 บาร์เรลต่อวันของ PetroChina  ซึ่งได้เริ่มดำเนินการเชิงพาณิชย์เมื่อต้นปีที่ผ่านมา ขณะที่โรงกลั่นขนาด 400,000 บาร์เรลต่อวันของ Yulong Petrochemical มีกำหนดจะเริ่มทดลองเดินเครื่องในไตรมาสที่สี่

“โรงกลั่นเกือบทั้งหมดในจีนได้รับการออกแบบให้แปรรูปน้ำมันดิบเกรดหนักเป็นส่วนใหญ่” ผู้ค้าน้ำมันชาวจีนรายหนึ่งกล่าว พร้อมเสริมว่าอุปทานที่ตึงตัว จะกดดันอัตรากำไรของโรงกลั่นในจีนที่ประสบปัญหาความต้องการผลิตภัณฑ์ที่เริ่มลดลงอยู่แล้ว

การส่งออกไปยังผู้ซื้อรายสำคัญ ได้แก่ จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ อินเดีย และไต้หวัน คาดว่าจะลดลงอีกตั้งแต่เดือนตุลาคม เมื่อคูเวตกลับมาดำเนินการจัดหาให้กับโรงกลั่น Nghi Son ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนในเวียดนาม หลังจากหยุดซ่อมบำรุงตามกำหนดเป็นเวลา 2 เดือน

James Forbes นักวิเคราะห์จาก FGE กล่าวว่าการส่งออกน้ำมันดิบในตะวันออกกลางคาดว่าจะลดลงเกือบ 8% หรือสูงถึง 1.35 ล้านบาร์เรลต่อวันในช่วงครึ่งหลังของปี 2566 จากช่วงครึ่งปีแรก

โดยโรงกลั่นเริ่มรู้สึกกดดันแล้ว เนื่องจากผู้ผลิตในตะวันออกกลางได้ขึ้นราคาขายอย่างเป็นทางการ (OSP) สำหรับน้ำมันดิบในรอบส่งมอบเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน สัญญาณอุปทานตึงตัวขึ้นในเดือนสิงหาคม ค่า benchmark ของราคาน้ำมันดิบดูไบซื้อขายที่ 2.11 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล สูงขึ้นเป็นเดือนที่ 3 เมื่อเทียบกับความแตกต่าง 1.14 ดอลลาร์ในเดือนมิถุนายน

และส่วนลดสำหรับน้ำมันดิบเกรดหนักดูไบ เทียบกับน้ำมันดิบเกรดเบาเบรนท์ได้ลดลงอย่างมากเหลือประมาณ 1 ดอลลาร์ต่อบาร์เรลจากเกือบ 6 ดอลลาร์ในช่วงต้นปี  แม้ส่วนต่างราคาเบรนท์-ดูไบได้ขยายกว้างขึ้นก่อนหน้านี้ แต่มีความเป็นไปได้ที่จะแคบลงอีกครั้ง หากอุปสงค์ในเอเชียแข็งแกร่งขึ้นอีก