สมบัติจากกรุงโซล

โดย...ดร. เพียงออ เลาหะวิไลย

ไม่กี่สัปดาห์ก่อน “เชกา” และคุณภาณี ลอยเกตุ บรรณาธิการบริหาร สำนักพิมพ์ โพสต์บุ๊กส์ ได้พากันเดินฝ่าดงจราจรบนถนนสุขุมวิท เพื่อไปหาบุคคลคนหนึ่งที่มีความสำคัญต่อการเผยแพร่วัฒนธรรมเกาหลีในประเทศไทย ... คุณ “คังเอินอา” เป็นผู้อำนวยการศูนย์วัฒนธรรมเกาหลีแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นหน่วยงานจากกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี ที่อยู่ภายใต้การดูแลของสถานเอกอัครราชทูตเกาหลี...

เราพบกันหลายครั้งแล้ว...จากเหตุงานการที่ต้องทำความรู้จักกันไว้ และเนื่องจากเธอเป็นหญิงสาวที่มีบุคลิกน่ารัก มีมนุษยสัมพันธ์ดี จึงทำให้การพบแต่ละครั้งเป็นความยินดีคล้ายกับได้พบเพื่อนเก่า นอกจากนี้เธอยังมีลักษณะพิเศษ คือ ชื่นชม ชีวิต อาหาร และอากาศ (ร้อน) ในไทยอย่างยิ่ง จึงทำให้เข้ากับคนไทยได้ไม่ยาก

ในวันนั้น นอกเหนือจากการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องงานด้านหนังสือ สิ่งพิมพ์เกาหลีแล้ว เชกามีเป้าหมายในการเยี่ยมชมศูนย์วัฒนธรรมฯ ซึ่งกำลังมีการแสดงนิทรรศการ “สมบัติเกาหลีจากกรุงโซล : วิถีแห่งหัตถศิลป์ ไทย-เกาหลี” อยู่พอดี

ผลงานหัตถศิลป์จากเกาหลี 150 ชิ้น จาก 23 ศิลปิน 23 แขนง ที่นำมาแสดงได้รับการสนับสนุนจาก “สมาคมทรัพย์สินที่จับต้องไม่ได้ แห่งกรุงโซล” และ “มหานครโซล” ส่วนผลงานหัตถศิลป์ของไทย 13 ชิ้นงาน จาก 5 แขนง ได้รับการสนับสนุนจาก “ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (องค์กรมหาชน)”...

ในบทความสัปดาห์ก่อนเราได้คุยถึงทรัพย์สินที่จับต้องไม่ได้  (Intangible Asset) มาแล้ว ทรัพย์สินประเภทนี้ ได้แก่ ความรู้ ประสบการณ์ ศิลปวัฒนธรรม ความชำนาญ และความได้เปรียบด้านใดด้านหนึ่ง ซึ่งแม้จะคงอยู่ในประวัติศาสตร์อันยาวนานของโลก แต่กลับได้รับความสนใจอย่างจริงจังอย่างแพร่หลายมาไม่นานในกลุ่มประเทศที่รู้จักคุณค่าของความรู้และสติปัญญา...ในปัจจุบัน “ทรัพย์สินที่จับต้องไม่ได้” ได้ถูกนำมาใช้ตีราคามูลค่าของกิจการธุรกิจที่มีนวัตกรรมเป็นของตัวเอง หรือมีความได้เปรียบอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น ด้านคุณภาพ การตลาดหรือความนิยมจากลูกค้า มูลค่าของทรัพย์สินที่จับต้องไม่ได้ อาจมีมากกว่ามูลค่าจริงทางบัญชีหลายเท่าตัวด้วยซ้ำ...

ข้อสังเกต...เกาหลีให้ความสำคัญต่อสมบัติของชาติที่จับต้องไม่ได้อย่างมาก งานฝีมือสิ่งละอันพันละน้อยที่แม้มีราคาไม่สูงได้ถูกจัดหมวดหมู่เข้าเป็นสมบัติทางวัฒนธรรม เครื่องจักสานต้นหญ้า กล่องไม้ ถุงกระเป๋าสตางค์ผ้า หรือเครื่องใช้ในบ้าน ลึกลงไปนั้น คือ ความรู้และสติปัญญาของบรรพชนที่ได้ส่งต่อมาหลายพันปี... สมบัติที่ทั้งสองประเทศนำมาแสดงนั้น มีทั้งงานฝีมือสิ่งเล็กสิ่งน้อยดังว่า และเครื่องเงิน เครื่องประดับทองอันวิจิตร งานผ้า ซึ่งมีราคาค่าฝีมือที่มิอาจประเมินค่าได้...

การจัดงานครั้งนี้ นอกจากจะมีวัตถุประสงค์เพื่อการเผยแพร่หัตถศิลป์ของสองประเทศร่วมกันแล้ว ยังตั้งเป้าหมายที่จะส่งเสริมด้านการตลาดของผลิตภัณฑ์ และแลกเปลี่ยนเรียนรู้ความเหมือนและความต่างในมิติของงานหัตถกรรม  อีกทั้งจะช่วยสานสัมพันธ์ของศิลปินไทยและเกาหลีด้วย งานนิทรรศการจะมีไปจนถึงวันที่ 30 มิ.ย. 2559 เปิดแสดง จันทร์-ศุกร์ 09.00-17.00 น. ที่ศูนย์วัฒนธรรมเกาหลีประจำประเทศไทย ถนนสุขุมวิท

... ถือเป็นอีกมิติหนึ่งในการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมของสองประเทศ ที่จะเป็นโอกาสให้ไทยรุกเข้าไปสู่เกาหลีด้วยเช่นกันค่ะ