‘HELP’

นายพล ดักลาส แมคอาเธอร์ ผู้บัญชาการกองกำลังสหประชาชาติที่เข้าช่วยเกาหลีใต้ตีโต้เกาหลีเหนือในสงครามเกาหลี ระหว่างปี 1950-1953 เห็นความย่อยยับของเกาหลีใต้ในครั้งนั้นแล้ว ถึงกับกล่าวว่า “ถ้าจะฟื้นฟูประเทศนี้คงต้องใช้เวลาอีก 100 ปี” ... ทว่าเกาหลีได้สร้างสิ่งที่เรียกว่า “มหัศจรรย์แห่งลุ่มน้ำฮัน” คือการฟื้นฟูเศรษฐกิจของประเทศ โดยเร่งสร้างโครงสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐาน เช่น โรงไฟฟ้า มอเตอร์เวย์ ท่าเรือเดินสมุทร และพัฒนาอุตสาหกรรมที่สำคัญ เช่น อุตสาหกรรมรถยนต์ การต่อเรือ และไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์ จึงใช้เวลาแค่ 30 ปีเศษก็สามารถทำให้แม่น้ำฮันที่เคยหม่นหมองกลับมาส่องประกายระยิบระยับเหนือกว่าใครในใจกลางกรุงโซล

ในช่วง 30 ปีแรกของเส้นทางการพัฒนาประเทศมิได้ราบรื่น การเมืองภายในมิได้มั่นคงมีเสถียรภาพ มีการประท้วง จลาจลตลอดทาง ส่วนการเมืองระหว่างประเทศจนทุกวันนี้ก็ยังคงเผชิญหน้ากับเกาหลีเหนืออยู่เพราะยังไม่ได้ยกเลิกสงคราม เพียงอยู่ในสถานะลงนามตกลงหยุดยิงเท่านั้น แต่เกาหลีใต้ก็ยังคงวิ่งไปข้างหน้าจนอุปสรรคต่างๆ มิได้เป็นสาระสำคัญที่จะทำให้หยุดชะงัก สังเกตได้ว่า เมื่อเกิดความตึงเครียดกับเกาหลีเหนือ ธุรกิจและประชาชนก็ยังคงดำเนินชีวิตไปอย่างปกติ มาเกาหลีทีไรก็เห็นความเปลี่ยนแปลงที่แปลกตาทุกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นทางกายภาพ เช่น ตึกรามบ้านช่อง ถนนหนทาง หรือทางจิตใจ เช่น วิถีการคิด ไลฟ์สไตล์ การดำเนินชีวิต

การเดินทางมาเกาหลีครั้งนี้ของ “เชกา” ก็เช่นกัน นอกจากจะเห็นการเปลี่ยนแปลงของสถาปัตยกรรมในเมืองที่มีการก่อสร้างอย่างสร้างสรรค์และมีรสนิยม ไม่ได้เป็นตึกแข็งทื่อเหมือนสมัยก่อน บ่งบอกว่าสังคมนี้มีช่องว่างเพียงพอให้แสดงความสุข ประเทศมีเงินที่จะใช้จ่ายเพื่อความสำราญทางใจ เด็กๆ ที่พบเจอในรถไฟฟ้าใต้ดินและที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (ที่ตรงกับวันที่มีวงออร์เคสตรามาขับกล่อมคนมาพิพิธภัณฑ์) ดูร่าเริงแจ่มใสและได้รับความรักจากพ่อแม่ ปู่ ย่า ตา ยาย เต็มที่ ไม่เหมือนกับหลายสิบปีก่อน พ่อแม่ยังเครียดกับสภาวะสังคม จึงเห็นการดุด่าทุบตีในที่สาธารณะบ่อยครั้ง

ผู้ร่วมทางในครั้งนี้เป็นผู้บริหารจากคณะต่างๆ ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นำโดยวิทยาลัยนานาชาติ คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์ และบัณฑิตวิทยาลัย ต่างก็รู้สึกประทับใจในการต้อนรับจากบุคลากรของมหาวิทยาลัยที่ได้ไปเยือน คือ มหาวิทยาลัยฮันยาง มหาวิทยาลัยดงกุ๊กในกรุงโซล และมหาวิทยาลัยฮันบัท มหาวิทยาลัยแดจอน ในเมืองแดจอน และประทับใจในความเชี่ยวชาญพิเศษที่แต่ละแห่งมีแตกต่างกันไป

ยกตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยฮันยาง ซึ่งติดอันดับ 1 ใน 10 ของเกาหลี มีโปรแกรมในการพัฒนาคุณภาพของนักศึกษาที่ต่อไปจะต้องเป็นกำลังหลักในการพัฒนาประเทศและสังคมที่น่าสนใจมาก คือ นักศึกษาทุกคนจะต้องผ่านหลักสูตรการพัฒนาให้เป็นผู้นำ (Hanyang University Leadership Development) หรือเรียกย่อว่า HELP ในตลอดระยะเวลา 4 ปีของการเรียน โดยแบ่งการเป็นผู้นำออกเป็น 4 ลำดับ คือHELP 1 (Human Leadership) HELP 2 (Global Leadership) HELP 3 (Business Leadership) HELP 4 (Self Leadership)

ข้อสังเกตหนึ่งที่พบ คือ ทุกวันนี้คนเกาหลีเข้าไปมีบทบาทในประชาคมโลกมากขึ้น ไม่ว่าจะเลขาธิการสหประชาชาติ นายบันคีมุน ก็เป็นชาวเกาหลี อาจารย์ในมหาวิทยาลัยฮันยางหลายท่านก็เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านการศึกษาให้สหประชาชาติเพื่อเผยแพร่การศึกษาที่ไร้พรมแดน จึงเป็นที่เข้าใจได้ว่าวิสัยทัศน์ของมหาวิทยาลัยฮันยางนั้น มาจากคณาจารย์และบุคลากรที่มีคุณภาพของมหาวิทยาลัย...(ต่อฉบับหน้า)