ใจนายใหญ่มาก! สองผู้พิการจีนประสานพลังปลูกป่าหมื่นต้น

สองชายผู้พิการจีนวัย 50 ปี รวมพลังปลูกต้นไม้กว่า หมื่นต้นในเวลา14ปี หวังสร้างสวนป่าให้พื้นที่ว่างเปล่าในหมู่บ้าน

ความพิการทางกาย เป็นสิ่งที่ไม่มีใครนึกอยากให้เกิดหรือคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง แต่หลายครั้ง เหตุเหล่านี้ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ หลายคนที่ประสบยังมักทุกข์ท้อใจไม่เป็นอันทำอะไร และสิ้นหวังกับชีวิตที่เหลืออยู่

อย่างไรก็ดี ความพิการนั้นเป็นเพียงแค่ความไม่สะดวกทางร่างกาย หากใจยังเข้มแข็ง สิ่งใดก็มิอาจเป็นอุปสรรคได้ ดังเช่นเรื่องราวของเพื่อนรัก 2 คนในชนบทแห่งหนึ่งของจีน ที่แม้ชะตาผกผันทำให้สังขารไม่อำนวยทั้งคู่ แต่จิตใจนั้นยิ่งใหญ่ คิดและลงมือทำประโยชน์เพื่อสังคมและคนรุ่นหลัง จนเป็นเรื่องราวน่ายกย่องที่กำลังพูดถึงกันอย่างแพร่หลายในสังคมออนไลน์ของจีน ณ เวลานี้

หนุ่มใหญ่ในวัย 50 ทั้งสองราย มีนามว่า เจี๋ยไห่เสีย และ เจี๋ยเหวินฉี อาศัยอยู่ในหมู่บ้านจื้อหลี่ อำเภอจิ่งซิ่ง มณฑลเหอหนาน พื้นที่ทางตอนกลางเยื้องไปทางตะวันออกของจีน ไห่เสียนั้นสูญเสียดวงตาข้างซ้ายตั้งแต่เด็กเนื่องจากเป็นต้อเรื้อรัง และเมื่อ 15 ปีก่อน ก็มาเสียดวงตาข้างขวาที่เหลือจากการทำงาน ทำให้กลายเป็นผู้พิการทางสายตาอย่างสมบูรณ์แบบ

ขณะที่เหวินฉีประสบอุบัติเหตุไฟชอร์ตร่างกายเมื่อตอนอายุ 3 ขวบ จนเสียแขนทั้งสองข้าง

เรื่องราวของชายทั้งสองเริ่มขึ้นหลังจากไห่เสียไม่สามารถมองเห็นได้หนึ่งปี ทั้งสองคนก็ได้ปรึกษาหารือเรื่องการดำเนินชีวิตต่างๆ กระทั่งการพูดคุยกันของทั้งสองนำไปสู่โครงการที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นได้จริง

แผนการที่ว่านั้นคือ การร่วมกันปลูกต้นไม้สร้างสวนป่าพื้นที่กว่า 50 หมู่ (หมู่เป็นอัตราคำนวณพื้นที่แบบจีน โดย 1 หมู่ เทียบเท่ากับ 0.4167 ไร่ หรือ 50 หมู่เท่ากับ 8,333 ตร.วา) ซึ่งเป็นพื้นที่ว่างเปล่าในหมู่บ้าน โดยใช้แรงงานเพียงแค่ 2 คน ที่รวมกันแล้วมีแค่สองตาและสองมือ สองเพื่อนร่วมชีวิต ตกลงกันว่าให้ไห่เสียที่มีแขนสองข้างเป็นมือไม้คอยหยิบจับ ส่วนเหวินฉีจะเป็นดวงตา คอยนำและบอกทิศทางยามออกไปปฏิบัติภารกิจ เหวินฉีจะเป็นคนนำทาง เพื่อดูทางข้างหน้าจะเป็นถนน แหล่งน้ำ หรือสิ่งกีดขวางใด และด้วยความที่แข็งแรงกว่า บางครั้งก็จะแบกไห่เสียขึ้นหลังเพื่อให้การเดินทางง่ายขึ้น หรือแม้แต่เป็นบันไดให้เพื่อนโหนตัวขึ้นต้นไม้ได้สะดวกขึ้น

การทำงานร่วมกันนี้ต้องอาศัยการร่วมแรงพอๆ กับการร่วมใจ บางครั้งเหวินฉีจึงคิดค้นวิธีการช่วยเพื่อนด้วยอวัยวะอื่น เช่นขาและเท้า เพื่อขุดหลุม ตัก พรวนดิน ทำให้เขามีความชำนาญในการใช้อวัยวะส่วนนี้มากกว่าคนปกติ ที่ใช้แค่เพื่อเดินเหินเท่านั้นด้วย

วัตถุประสงค์โดยตรงของแผนการนี้คือ เพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในพื้นที่ที่ขาดต้นไม้หรือพื้นที่สีเขียว ต้นกำเนิดของพืชพรรณและสภาพแวดล้อมที่มีประโยชน์ต่อสิ่งมีชีวิตทั้งคนและสัตว์ ซึ่งในวันข้างหน้า เมื่อต้นไม้เติบใหญ่หนาแน่นเป็นป่า พวกเขาและคนอื่นๆ ยังสามารถเก็บผลผลิตจากป่าไปขาย เป็นรายได้เสริมหาเลี้ยงตัวในวันที่เริ่มแก่ชราลงได้

ทั้งนี้ หลังจากผ่านมา 14 ปี ทั้งสองปลูกต้นไม้รวมกันได้แล้วมากกว่า 10,000 ต้น แต่ก็ยังต้องอาศัยเวลานานกว่านี้ เพื่อให้ต้นไม้หนุ่มสาวยั่งรากเติบใหญ่ให้ร่วมเงาดอกผล

ถีงกระนั้น ความศรัทธาในความเชื่อและความไม่ย่อท้อของสองเกลอ ได้เป็นแรงบันดาลใจยิ่งใหญ่ให้คนมากมายมหาศาลแล้วในวันนี้