อย่ามัวพึ่งธนาคารกลาง

ธนาคารกลางทั่วโลกเริ่มเคลื่อนไหวเพื่อจำกัดกับการชะลอตัวทางเศรษฐกิจ ทั้งการใช้เครื่องมือดั้งเดิมอย่างอัตราดอกเบี้ย และการใช้เครื่องมือใหม่อย่างมาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ (คิวอี)

แอนดริว เซนเทนซ์ นักเศรษฐศาสตร์อาวุโสและอดีตสมาชิกคณะกรรมการกำหนดนโยบายธนาคารกลางอังกฤษ (บีโออี) แสดงทัศนะเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าวว่า ไม่ควรฝากความหวังไว้ที่ธนาคารกลางต่างๆ ในการจัดการกับเศรษฐกิจมากจนเกินไป โดยหน้าที่ที่สำคัญที่สุดของธนาคารกลางคือการรักษาเสถียรภาพของราคาและเข้าแทรกแซงในยามที่เกิดวิกฤตเศรษฐกิจขึ้น

แต่ในปัจจุบัน ธนาคารกลางกลับกลายเป็นเครื่องมือของรัฐบาล ส่งผลให้ธนาคารกลางเริ่มห่างไกลจากการเป็นผู้ควบคุมนโยบายทางเศรษฐกิจไปทุกที และเสี่ยงที่จะหมดความน่า
เชื่อถือในฐานะผู้สร้างเสถียรภาพทางการเงินในอนาคต

นอกจากนี้ มาตรการคิวอียังทำให้ธนาคารกลางกลายเป็นผู้ถือพันธบัตรรัฐบาลที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งไม่ส่งผลดีต่อการจัดการหนี้สาธารณะในระยะยาว เนื่องจากการใช้จ่ายของรัฐบาลกลายเป็นการเสกเงินเข้าระบบ ไม่ใช่การออกตราสารหนี้เข้าสู่ตลาดการเงิน

เซนเทนซ์ ระบุว่า ในปัจจุบันธนาคารกลางพยายามกระตุ้นอัตราเงินเฟ้อ เช่น ธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) ที่ตั้งเป้าอัตราเงินเฟ้อไว้ที่ 2% ขัดกับหน้าที่การรักษาเสถียรภาพด้านราคาที่หมายความว่าควรให้อัตราเงินเฟ้อใกล้ศูนย์ให้มากที่สุด และธนาคารกลางอย่างเฟดและบีโออีก็ไม่มีความกล้าที่จะขึ้นอัตราดอกเบี้ยเพื่อทำหน้าที่ดังกล่าว