เอเชียจ่อหั่นดอกสู้เงินเยนอ่อนค่า

กูรูชี้ จีน-ญี่ปุ่นผ่อนคลายทางการเงิน กดดันทั่วเอเชียต้องลดดอกเบี้ยตาม เกรงเสียศักยภาพส่งออก

ไฟแนนเชียล ไทมส์ เปิดเผยรายงานเชิงวิเคราะห์ว่า กรณีการผ่อนคลายมาตรการทางการเงินของจีนและญี่ปุ่น กำลังสร้างแรงกดดันธนาคารกลางทั่วเอเชียต้องปรับลดดอกเบี้ยตามไปด้วย

“ทั้งการผ่อนคลายทางการเงินของญี่ปุ่นและจีน กำลังจะกลายเป็นแรงกดดันที่จะบังคับให้ธนาคารกลางทั่วเอเชียต้องตอบโต้มาตรการดังกล่าว” บรูสคัสแมน หัวหน้านักเศรษฐศาสตร์โลกแห่งเจพีมอร์แกน กล่าว

อย่างไรก็ดี คัสแมน กล่าวว่า เป็นเรื่องผิดพลาดที่จะกล่าวว่าความเคลื่อนไหวดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของสงครามค่าเงิน เพราะในความเป็นจริง นโยบายผ่อนคลายของญี่ปุ่นกับภาวะเงินเฟ้อปรับลดทั่วโลก น่าจะเป็นปัจจัยที่กระตุ้นให้เกิดการผ่อนคลายทางการเงินทั่วภูมิภาคมากกว่า

กรณีดังกล่าวมีขึ้นหลังจากที่ธนาคารกลางญี่ปุ่น (บีโอเจ) ประกาศขยายสัดส่วนการเข้าซื้อสินทรัพย์เมื่อเดือนที่ผ่านมา เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจซึ่งขณะนี้เข้าสู่ภาวะถดถอยทางเทคนิค

ความเคลื่อนไหวนี้ส่งผลให้ค่าเงินเหรียญสหรัฐแข็งตัวขึ้นในช่วงเดือนที่ผ่านมา โดยแข็งค่าขึ้น 9.2% เมื่อเทียบกับสกุลเงินเยน และแข็งค่าขึ้น 5.3% เมื่อเทียบกับเงินวอนของเกาหลีใต้

ธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย (เอดีบี) เปิดเผยว่า ค่าเงินเยนที่อ่อนลงจะเป็นการพิสูจน์ศักยภาพของหุ้นในเอเชีย เนื่องจากค่าเงินเยนที่อ่อนลงจะช่วยให้นักลงทุนต่างชาติสามารถเข้ามาลงทุนในตลาดหุ้นเอเชียได้ง่ายขึ้น

ไฟแนนเชียล ไทมส์ ชี้ว่า การผ่อนคลายทางการเงินของบีโอเจเป็นปัจจัยที่ทำให้ต่อมาธนาคารกลางจีน (พีบีโอซี) ประกาศปรับลดอัตราดอกเบี้ยเงินฝากลง 0.25% และดอกเบี้ยเงินกู้ลง 0.4%  ซึ่งนับเป็นการปรับลดดอกเบี้ยครั้งแรกตั้งแต่ปี 2012 ซึ่งเป็นหลักฐานว่าทั่วเอเชียยังจับตามองนโยบายทางการเงินของเพื่อนบ้าน ซึ่งเกรงว่าจะเสียศักยภาพในการส่งออกเนื่องจากค่าเงินเยนอ่อนตัวลง

ทั้งนี้ พีบีโอซีมีเป้าหมายสำคัญที่ต้องการจะลดอัตราดอกเบี้ยภายในประเทศ หลังจากสัดส่วนการปล่อยสินเชื่อในจีนลดลงอย่างเห็นได้ชัด โดยอัตราการเติบโตของสินเชื่อในช่วง 10 เดือนแรกของปี 2014 อยู่ที่ 1.27 ล้านล้านหยวน (ราว  6.7 ล้านล้านบาท) ซึ่งต่ำกว่าเมื่อปี 2013 ที่ผ่านมา

อย่างไรก็ตาม อู๋เจียงเหลียน นักเศรษฐศาสตร์อาวุโสของรัฐบาลจีน ผู้ซึ่งเคยทำงานเป็นที่ปรึกษาสมัยเติ้งเสี่ยวผิง กล่าวว่า ถึงแม้การปรับลดอัตราดอกเบี้ยจะช่วยลดอัตราดอกเบี้ยสำหรับกู้ซื้อบ้านและต้นทุนในการกู้ยืมประกอบธุรกิจ แต่กลับไม่สามารถช่วยแก้สถานการณ์ภาวะการลงทุนและผลผลิตทางอุตสาหกรรม
ที่ต่ำ ซึ่งเป็นแรงขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจที่แท้จริงได้