เทียบแผน

เทียบแผน
ตะวัน หวังเจริญวงศ์

หลายวันมานี้ กลุ่มผู้ชุมนุมแต่ละฝ่ายในบ้านเราค่อยๆ "โชว์แผน" งัดมุขใหม่ทั้งระยะสั้นและระยะกลางออกมาหวังเรียก "คะแนนใจ" จากมวลมหา"พลังเงียบ" เรียกได้หรือไม่ได้ ยังไม่รู้

แต่ที่วันนี้อยากให้ทุกท่านดู คือ แผนและ เป้าหมายระยะกลางของแต่ละประเทศในอาเซียน ซึ่งใช้กันมาระยะหนึ่งแล้ว แต่ไม่รู้เรียกคะแนนใจได้แค่ไหน

ศูนย์การพัฒนา องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD Development Centre) ได้รวบรวมแผนและวิสัยทัศน์ระยะกลางของประเทศต่างๆ ในอาเซียน แผนที่โหดที่สุดน่าจะเป็นของมาเลเซีย คือ ขึ้นแท่นประเทศมีรายได้สูงภายในปี 2558

เรื่องดังกล่าวไม่ใช่ทำกันง่ายๆ เพราะต้องยกระดับรายได้ประชาชน ยกระดับเศรษฐกิจกันสุดฤทธิ์ แต่ถ้าทำได้จริง มาเลเซียก็จะเกรดสูงกว่าไทยอย่างมหาศาลในทันที!

อีกแผนหนึ่งที่เห็นแล้วอยากอุทานว่า "โหดจุง" คือ แผนของพม่า ประเทศเขาเหมาจะทำทุกอย่างภายใน 2555-2558 ตั้งแต่พัฒนาอุตสาหกรรม สร้างสมดุลการพัฒนา ปรับปรุงการศึกษา สาธารณสุข และคุณภาพชีวิตของคนในประเทศ เรียกว่าเปิดประเทศแล้ว เราจะโตทุกด้านไปพร้อมกัน

ขณะที่แผนของประเทศอื่นๆ ค่อนข้างคล้ายกัน คือ กล่าวถึงเรื่องผลิตภาพแรงงาน การพัฒนาอุตสาหกรรม ลดความเหลื่อมล้ำ มุ่งหน้าสู่ปี ค.ศ. 2020 หรือปี พ.ศ. 2563 เรียกได้ว่าพอเห็นภาพกันบ้างว่าจะพัฒนาอะไร ด้านไหน

มีประเทศเดียวครับที่ผมยังงงๆ ว่าแผนระยะกลางต้องการพัฒนาอะไรกันแน่ จนไม่กล้าเทคะแนนใจให้

ใช่ครับ ผมพูดถึง "ประเทศไทย"

OECD อ้างถึงแผนของเราว่า เราต้องการสร้างสังคมที่มีความสุขด้วยความเท่าเทียม ความยุติธรรม และความยืดหยุ่น กล่าวคือ เรากำลังพูดถึง 3 สิ่งที่เป็นนามธรรม "มากๆ" จนชวนให้ตั้งคำถามว่า เราขาด 3 สิ่งนี้อย่างหนักหน่วงงั้นหรือ จึงต้องตั้งเป็นเป้าหมายหลัก

ถ้าขาดจริง จะพัฒนายังไง และเราจะไม่มีแผนด้านสังคมและเศรษฐกิจแบบ "ตูมตาม" ชัดเจนกว่านี้เลยหรือ?

รายงานของ OECD กล่าวถึงนโยบายระยะกลางที่ไทยยังต้องทำ 3 เรื่องครับ คือ 1.พัฒนาหลักสูตรและมาตรฐานการสอนในระดับชาติ เพื่อยกระดับทุนมนุษย์ของเราให้ดีขึ้น 2.เพิ่มผลผลิตทางการเกษตรผ่านการศึกษาค้นคว้าและการปรับปรุงให้ทันสมัย 3.พัฒนาความร่วมมือระหว่างสถาบันต่างๆ มุ่งสู่การเติบโตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

เห็นแผนของคนอื่นแล้ว OECD ก็ย้ำแล้วว่าเรายังต้องทำอะไร ก็ปรับแผนสักนิดเถอะครับ ชูเรื่องที่เป็นรูปธรรมกว่านี้ เรื่องที่ "มีทาง" และ "ต้องทำ" ให้ได้จริงๆ