อาเซียนโตสวนวิกฤต

ไทยอิเหนาปินส์ยังแกร่งไม่หวั่นตลาดเกิดใหม่ฟุบ

กูรูมอง ไทย อิเหนา และปินส์ จับมือโตสวนกระแสวิกฤตตลาดเกิดใหม่ แต่ยังห่วงว่าอาจไม่ยั่งยืน

ไฟแนนเชียล ไทม์ เสนอรายงานกึ่งวิเคราะห์ว่า แม้ตลาดเกิดใหม่ส่วนใหญ่ยังมีความกังวลจากวิกฤตที่เกิดขึ้น ซึ่งมีสาเหตุมาจากการลดคิวอีของสหรัฐ การชะลอตัวของเศรษฐกิจจีน และปัญหาสะสมภายในประเทศ แต่วิกฤตครั้งนี้น่าจะส่งผลกระทบไม่มากนักกับ 3 ชาติเศรษฐกิจเกิดใหม่แห่งภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

บิล มัลโดนาดู ประธานเจ้าหน้าที่บริหารการลงทุนสำหรับเอเชีย จากกลุ่มจัดการลงทุน เอสเอชบีซี กล่าวถึงปัจจัยสำคัญที่ทำให้ประเทศในกลุ่มทิปส์ ซึ่งได้แก่ ประเทศไทย อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ มีภูมิต้านทานสูงพอจะฝ่ามรสุมลูกล่าสุดในครั้งนี้

เห็นได้ชัดจากเศรษฐกิจอินโดนีเซียที่เติบโตเร็วกว่าที่คาดการณ์ในไตรมาส 4 ของปีที่แล้วเนื่องจากการส่งออกที่เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นสัญญาณบวกกับการขาดดุลสะสมและค่าเงินรูเปียห์ที่ต่ำลง สะท้อนให้เห็นว่าภาพรวมของอินโดนีเซียน่าจะเริ่มดีขึ้น

ด้าน โฮซีฟา โทพิวาลลา หัวหน้ากลุ่มวิจัยอาเซียนจากมอร์แกน สแตนลีย์ มั่นใจว่า อินโดนีเซียน่าจะเติบโตหลังพบสัญญาณบวกหลายด้าน ขณะที่นักลงทุนส่วนใหญ่หวังว่าชัยชนะของผู้ว่าการจาการ์ตา โจโก วิโดโด จากการเลือกตั้งประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนใหม่น่าจะนำไปสู่การปฏิรูปธุรกิจ

ทั้งนี้ เมื่อพิจารณาประเทศไทย มัลโดนาดู วิเคราะห์ว่า ความกังวลจากเหตุการณ์ความวุ่นวายทางการเมืองในกรุงเทพฯ ทำให้ตลาดทุนไทยยังแกว่งตัวและมีแนวโน้มขาลง แต่ราคาหุ้นที่ค่อนข้างต่ำของไทยน่าจะส่งผลให้สามารถทำกำไรได้สูงพอๆ กับตลาดอินโดนีเซีย ที่ทำสถิติผลตอบแทนสูงสุด 5.2% ในเดือน ม.ค. เหนือกว่าตลาดเกิดใหม่อื่นๆ ในช่วงเวลาเดียวกัน

นอกจากนี้ ยังมีคำถามเกิดขึ้นว่าการเติบโตที่ทะยานสูงขึ้นในภูมิภาคนี้จะดำเนินไปอย่างยั่งยืนหรือไม่ โดยเฉพาะการเพิ่มสูงขึ้นของการส่งออกจากประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากการเร่งส่งออกก่อนที่แผนการขึ้นภาษีการส่งออกแร่จะมีผลบังคับใช้

อย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับไทยที่แม้จะทำการเลือกตั้งทั่วไปได้แล้ว แต่ก็ยังไม่อาจสรุปผลการเลือกตั้งได้ ทำให้นักธุรกิจหลายคนออกมาวิพากษ์วิจารณ์ถึงใบแจ้งหนี้จำนวนมากที่ยังไม่สามารถชำระได้ แม้นักลงทุนในประเทศจะพยายามหาจังหวะเข้ามาช้อนซื้อจากการเทขายของนักลงทุนต่างชาติดังเช่นเคยปฏิบัติ แต่ความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจและการก้าวกระโดดของหนี้สินครัวเรือนไทย ทำให้นักลงทุนยังไม่กล้าทุ่มมากนักในภาวะหัวเลี้ยวหัวต่อเช่นนี้