Kansai อะไรก็ดี 7

เพื่อความเข้าใจในการเที่ยว ผมขออธิบายภาพของเมืองโกเบและอาริมะออนเซนให้ท่านที่จะเดินทางไปเที่ยวเองได้เข้าใจมากขึ้น เพราะแม้แต่เจ้าหน้าที่ของบริษัททัวร์หลายต่อหลายท่านก็ขาดความเข้าใจในภูมิศาสตร์ เวลาเขียนรายการทัวร์ก็เลยยอกย้อนเสียเวลาการเดินทาง เหตุส่วนใหญ่ก็มาจากการที่ไม่เคยเดินทางไปเองแล้วปล่อยให้ Land Operator เป็นผู้เขียนเส้นทางมาให้ ซ้ำร้ายหากใช้ Land Operator ในเมืองไทยบางเจ้าซึ่งมีสถานะเพียงแค่เป็นนายหน้าก็ยิ่งสับสนกันหนักเข้าไปอีกเพราะคนไม่รู้ไปถามข้อมูลจากคนไม่เคยไป รายการทัวร์มากหลายจึงอ้อมไปอ้อมมา เสียเวลาคนซื้อทัวร์เที่ยวไปอย่างน่าเสียดายครับ

หลักการเที่ยวเองที่ดีคือการศึกษาข้อมูลด้วยตัวเองก่อนเดินทางทุกครั้ง ลำพังรีวิวตามเว็บไซต์ต่างๆ ยังไม่พอครับ เอกสารที่จำเป็นที่สุดคือแผนที่เมือง เพราะถ้าไม่มีแผนที่ท่านจะไม่มีทางเข้าใจภูมิศาสตร์ของสถานที่นั้นๆ ได้อย่างถ่องแท้ ไม่ทราบว่าที่เที่ยวตัวไหนอยู่ตรงไหนและอยู่ใกล้กับอะไร มีถนนหนทางอะไรผ่านบ้าง สถานที่สำคัญๆ อย่างสถานีรถไฟอยู่ตรงไหน สิ่งเหล่านี้ท่านควรรู้ก่อนเดินทางครับ ถัดมาคือแผนที่รถไฟในกรณีที่ท่านจะใช้รถไฟเป็นพาหนะหลัก ซึ่งแผนที่นี้ควรจะบอกภาพรวมของโครงข่ายการเดินทางเพื่อให้ท่านวางแผนได้ในระดับนึง อย่างเมืองโกเบและอาริมะออนเซนนี้เป็นตัวอย่างที่ดี ในกรณีที่ท่านลงจากเครื่องบินที่สนามบินคันไซหรือนอนอยู่ในเมืองโอซากาแล้วจะไปอาริมะออนเซนนั้น เส้นทางที่สะดวกที่สุดไม่ว่าจะนั่งรถบัส ขับรถเอง หรือขึ้นรถไฟ ยังไงก็ต้องผ่านโกเบถ้าดูจากแผนที่เมืองโกเบก็จะเห็นว่าเป็นเมืองที่ดีตามหลักฮวงจุ้ย คือ หลังประชิดเขาหน้าประชิดน้ำ น้ำด้านหน้าคืออ่าวโกเบส่วนเขาด้านหลังนั้นเป็นเทือกเขาติดกันเป็นพรืด มียอดเขาที่โด่งดังอยู่ 2 ยอด คือ Mt.Maya และ Mt.Rokko อาริมะออนเซนนั้นก็อยู่ที่ด้านหลังของ Mt.Rokko นี่เอง ดังนั้นเมื่อท่านมาอาบน้ำแร่ที่อาริมะแล้วก็ไม่ควรพลาดที่จะแวะเที่ยวภูเขารกโกะไปด้วย

หลายตำราบอกไว้ตรงกันว่าสามวิวยามค่ำคืนที่สวยที่สุดของญี่ปุ่นนั้นประกอบด้วยฮาโกดาเตะ นางาซากิ และโกเบ โดยส่วนตัวผมยกให้โกเบเป็นอันดับหนึ่งเพราะองค์ประกอบของภาพเมืองโกเบนั้นสมบูรณ์กว่าอีก 2 เมือง การจะมองวิวเมืองยามค่ำคืนให้สวยก็ต้องมองมาจากที่สูง และแน่นอนว่าที่โกเบก็ต้องเป็น Mt.Maya หรือ Mt.Rokko แต่ผมแอบชอบวิวจาก Mt.Maya มากกว่า เพราะมุมองศาของภาพมันตรงกว่าและความที่ Mt.Maya อยู่ใกล้กว่าเลยทำให้เห็นภาพได้ชัดเจนกว่าคือรู้ว่ามองไปแล้วตรงไหนคืออะไร การจะขึ้น Mt.Maya ก็มี 2 เส้นทาง คือ นั่งกระเช้าจากสถานีชินโกเบหรือนั่งเคเบิลคาร์จากสถานีมายะแล้วต่อกระเช้าไปยังสถานี Hoshino ซึ่งเป็นที่ตั้งของจุดชมวิวที่จะมองเห็นวิวเมืองโกเบยามค่ำคืนได้สวยที่สุด หรือจะขึ้น Mt.Rokko ก็ได้เขามีเคเบิลคาร์ขึ้นไปที่จุดชมวิวเช่นกัน แต่ถ้าท่านนั่งรถไฟมาเองผมว่าขึ้นเขามายะจะสะดวกกว่าครับ

นอกจากวิวสวยๆ ยามค่ำคืนแล้ว บนเขามายะและรกโกะยังมีวิวสวยๆ ที่อยากแนะนำอีกแห่งหนึ่ง ในกรณีที่ท่านนอนที่อาริมะแล้วอยากลงมาที่เขารกโกะ ก็สามารถนั่งกระเช้า (Ropeway) ข้ามหุบเขาจากสถานี Arima มายังสถานี Rokko Sancho โดยเฉพาะในช่วงใบไม้เปลี่ยนสี วิวของหุบเขานี้สวยสุดๆ เลยทีเดียว และเมื่อข้ามมาแล้วก็มีกิจกรรมสนุกๆ อีกหลายอย่างรอคอยท่านอยู่ ถ้าเป็นหน้าหนาวท่านสามารถไปเล่นสกีได้ที่ Rokkosan Artificial Skiing Gelande ส่วนหน้าร้อนก็ไปเล่นกอล์ฟ Kobe Golf Club หรือจะเลยไปแถว Mt.Maya ก็มีที่เที่ยวสำหรับครอบครัวอย่าง Rokkosan Pasture และ Kobe Cheese Castle และในช่วงใบไม้ผลิจนถึงหน้าร้อนก็มีดอกไม้สวยๆ ให้ชมกันทั้งที่ Alpine Botanical Garden บนเขารกโกะ และที่ Nunobiki Herb Garden ทางฝั่งเขามายะ เรียกว่าเที่ยวกันได้ทั้งวันไม่มีเบื่อเลยครับ การเดินทางระหว่างเขารกโกะและเขามายะก็มีรถประจำทางวิ่งจากสถานี Hoshino ที่เขามายะมาสุดทางที่จุดชมวิวบนเขารกโกะสายนึง และอีกสายนึงที่วิ่งไปตามจุดต่างๆ บนเขารกโกะรวมถึงสถานีกระเช้า Rokko Sancho ที่จะข้ามไปยังอาริมะด้วย

ของดีที่อยากแนะนำอีกอย่างคือ รอบนี้ผมมีโอกาสได้ไปแวะชมพิพิธภัณฑ์กล่องดนตรี Rokko International Musical Box Museum ตอนแรกก็คิดว่าคงเหมือนกับหลายๆ ที่ ที่เคยไป แต่พอได้ไปชมแล้วต้องยอมรับว่าดีกว่าหลายที่ครับ คือที่นี่เขาไม่ได้เน้นขายของเพียงอย่างเดียวแต่เน้นการให้ความรู้เกี่ยวกับกล่องดนตรีอีกด้วย หลายสิ่งที่ไม่เคยทราบก็ได้เรียนรู้จากที่นี่ บอกอย่างไม่อายเลยว่า เมื่อก่อนเข้าใจว่าในกล่องดนตรีจะมีแต่แกนโลหะที่เป็นต้นกำเนิดเสียง แต่โลกทัศน์ผมเปลี่ยนไปเมื่อได้เจอแหล่งกำเนิดเสียงจากแผ่นกระดาษบ้าง จานโลหะบ้าง หรือแม้แต่แหล่งกำเนิดเสียงจากเครื่องดนตรีจริงๆ ก็มี ได้เห็นกล่องดนตรีขนาดชิ้นนิดเดียวไปจนขนาดใหญ่กว่าแกรนด์เปียโน นอกจากนี้ยังได้เห็นวิธีการผลิตแหล่งกำเนิดเสียงแบบต่างๆ ซึ่งไม่ได้ทำกันง่ายๆ โดยเฉพาะกล่องดนตรีขนาดจิ๋ว ขนาดเจ้าหน้าที่ ที่มีความชำนาญมากๆ ยังต้องใช้เวลานานร่วมชั่วโมงเพื่อทดสอบเสียงให้ตรงกับตัวโน้ตและต้องทดสอบทุกตำแหน่งในทุกๆ ตัว เป็นงานกึ่งอุตสาหกรรมและทำมือควบคู่กันไป เพราะต้องใช้ทั้งทักษะเรื่องดนตรีและกลไก ใครที่ไม่มีความอดทนทำงานนี้ไม่มีทางสำเร็จ ผมเลยไม่แปลกใจว่าทำไมสวิตเซอร์แลนด์ถึงเป็นเจ้าพ่อเรื่องกล่องดนตรี เพราะทักษะการประกอบนาฬิกาอันละเอียดอ่อนนั้นเป็นประโยชน์ต่อการออกแบบกลไกในกล่องดนตรีนั่นเอง แต่ที่ผมประทับใจสุดๆ เลยก็คือการแสดงดนตรีโดยใช้กล่องดนตรีสารพัดแบบบนชั้น 2 ของอาคาร เริ่มจากการโชว์ทีละตัวไปจนถึงการเล่นผสมกันหลายชิ้น เป็นที่เที่ยวที่ไม่ควรพลาดถ้าหากท่านขึ้นมาบนเขารกโกะนี้ แต่ที่นี่มีค่าเข้าชมด้วยนะครับสำหรับผู้ใหญ่ก็ 1,000 เยน และ 500 เยนสำหรับเด็ก อีกอย่างหนึ่งที่แปลกดีคือช่วงที่ผมไปเขามีนิทรรศการศิลปะกลางแจ้งกระจายอยู่ทั่วไป และที่ด้านหน้าพิพิธภัณฑ์ก็มีอยู่ 2-3 ชิ้น แต่มีชิ้นนึงที่สะดุดตาเป็นพิเศษคือเจ้าตัว Merlion ของสิงคโปร์ที่ผสมรวมกับ Manneken Pis ของเบลเยี่ยมและ The Little Mermade ของเดนมาร์ก ดูแล้วก็ขำในความคิดของศิลปินเขาจริงๆ ใครกำลังมองหาที่เที่ยวใหม่ๆ แถบคันไซ ลองแวะขึ้นมาเที่ยวบนเขารกโกะและเขามายะดูครับ รับรองว่าจะประทับใจ