Kansai อะไรก็ดี 1

เมื่อเดือน พ.ย.ที่ผ่านมา ผมได้รับเชิญจากผู้บริหารสนามบินคันไซให้ไปเยี่ยมชมสถานที่เที่ยวหลายแห่ง เพื่อตอกย้ำและทำความรู้จักกับภูมิภาคคันไซให้มากขึ้น เพราะได้ยินมาว่าสายการบินไทยมีแผนจะนำเครื่อง Airbus 380 มาบินในเส้นทางนี้ จึงมีโอกาสที่ปริมาณนักท่องเที่ยวจากเมืองไทยจะเพิ่มขึ้นมาอีกสัปดาห์ละร่วมพันคนปีนึงคิดคำนวณคร่าวๆ ก็ประมาณ 5 หมื่นคน ซึ่งเป็นจำนวนที่ไม่น้อยเลยทีเดียว จะว่าไปแล้วภูมิภาคคันไซนั้น ถ้าเทียบกับภูมิภาคอื่นก็ต้องถือว่าได้เปรียบเพราะมีอดีตเมืองหลวงเก่าอายุ 1,200 ปี อย่างเกียวโตเป็นแม่เหล็กแรงสูงที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกให้มาเยือนได้ไม่แพ้เมืองหลวงปัจจุบันอย่างโตเกียว โดยเฉพาะช่วงซากุระบานและช่วงใบไม้เปลี่ยนสีนี่เกียวโตกินขาดเลยครับ เพราะการจัดองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมให้กลมกลืนหรือสอดรับไปกับธรรมชาตินั้นเกียวโตเขาสั่งสมมานานกว่าเมืองไหนๆ ในญี่ปุ่นและไม่ได้มีเพียงแค่แห่งสองแห่ง แต่มีมากมายนับไม่ไหวเอาเป็นว่ามาอยู่อาทิตย์นึงนี่ยังไล่ดูไม่ครบเลยครับ ส่วนเรื่องอาหารการกินนั้นต้องยกให้โอซากาเมืองที่ไม่เคยน้อยหน้าใคร เพราะความที่เป็นเมืองพ่อค้าเรื่องกินจึงเป็นเรื่องใหญ่ เราสามารถหาอาหารอร่อยและมีเอกลักษณ์อย่าง Kushigatsu Takoyaki Okonomiyaki ฯลฯ ทานได้ในราคาแค่ไม่กี่ร้อยเยนไปจนถึงอาหารคุณภาพดีอย่างปูสดๆ จากร้าน Kanidoraku เนื้อมัตสึซากะที่แทบจะละลายในปากจากร้าน Yakiniku M หรือร้าน Kitamura ที่ขายสุกิยากิแบบคันไซอร่อยจนมิชลินต้องมาติดดาวให้เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีโกเบเมืองท่าที่อุดมไปด้วยเสน่ห์แห่งแฟชั่นและเป็นที่รู้จักกันดีจากแบรนด์เนื้อวัวอันดับต้นๆ ของโลก หรือนึกอยากจะอาบน้ำแร่ก็มีอาริมะออนเซน 1 ใน 3 เมืองน้ำแร่ที่ดีที่สุดของญี่ปุ่น และที่พลาดไม่ได้ก็คือการไปเยือนสวนสนุกระดับ World Class อย่าง Universal Studios Japan จุดหมายปลายทางของครอบครัวและหนุ่มสาว อันนี้ผมยกตัวอย่างเฉพาะที่คนไทยคุ้นเคยเท่านั้น ถ้าลงรายละเอียดลึกกว่านี้สงสัยต้องคุยกันเป็นวันครับ

 

ทั้งๆ ที่ภูมิภาคคันไซนั้นมีดีมากมายแถมยังเป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวและมีการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารผ่านช่องทางต่างๆ มากมายแล้วก็ตาม แต่ทางคันไซก็มิได้ชะล่าใจ ยังคงจัดกิจกรรมส่งเสริมการเที่ยวในตลาดไทยอยู่อย่างสม่ำเสมอ อย่างคราวนี้ผมได้รับการร้องขอจากเพื่อนที่คันไซให้ช่วยเชิญสื่อนิตยสารอีกหนึ่งฉบับ ก็เลยเป็นธุระจัดหาให้จนเรียบร้อย โดยรอบนี้ดูเหมือนจะมีเป้าหมายอยู่ที่นักท่องเที่ยวญี่ปุ่นด้วยตัวเอง เพราะเน้นการเดินทางโดยรถไฟมากกว่าหลายๆ ครั้งที่ผ่านมา ผมมาถึงที่สนามบินคันไซตอนเช้าตรู่ ซึ่งเป็นช่วงที่กำลังปลอดคนเพราะมีเครื่องของการบินไทยลงมาแค่ลำเดียว การผ่านเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองก็ง่ายจะว่าไปแล้วผมว่าง่ายกว่าที่ฮ่องกงหรือสิงคโปร์เสียอีกครับ พอออกมาด้านนอก คุณมัตสึโมโตะเจ้าหน้าที่จากสนามบินคันไซก็มายืนรอรับแล้วพาพวกผมไปที่ Kix Airport Lounge บนชั้น 2 ชั้นเดียวกันกับช่องทางเข้าออกของเที่ยวบินในประเทศ เพื่อรอเพื่อนร่วมทริปที่ยังมาไม่ถึงเลานจ์แห่งนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกดีเกินคาด ใครๆ ก็สามารถมาใช้ได้แค่จ่ายเงินไม่กี่ร้อยเยนเอง ผมได้ที่นั่งแบบ Booth Seats ซึ่งก็ทำให้มีพื้นที่ส่วนตัวมากกว่าที่นั่งแบบ Open Seats ภายในคอกมีคอมพิวเตอร์ให้เครื่องนึงไว้เล่นไว้เช็กเมลหรือดูทีวี ที่นั่งเป็นเก้าอี้นวดไว้ผ่อนคลายและมีตู้เซฟขนาดเล็กไว้ให้เก็บของมีค่าเผื่อลุกออกไปทำธุระที่ไหน ในเลานจ์เขามีเครื่องดื่มบริการฟรีจะเอาชา กาแฟหรือน้ำอัดลมมีหมด เบื่อเล่นคอมพ์ก็มีนิตยสารหรือการ์ตูนให้อ่าน (ถ้าอ่านออก) ซึ่งมีเยอะมากมีรองเท้าแตะให้เปลี่ยนและมีผ้าห่มให้ใช้ในกรณีต้องการนั่งงีบ แต่ผมเลือกขอไปอาบน้ำครับ ห้องอาบน้ำของที่นี่ต้องจ่ายเงินเพิ่มอีกนิดหน่อยในกรณีที่ท่านเป็นลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการเลานจ์แล้ว แต่ถ้าท่านมาเพื่ออาบน้ำอย่างเดียวโดยไม่ใช้บริการอื่นๆ ในเลานจ์ก็จ่ายค่าใช้ห้องอาบน้ำแค่ 500 เยน แต่ไม่มีผ้าเช็ดตัวให้นะครับต้องซื้อเพิ่มการอาบน้ำก็ไม่ใช่ว่าจะอาบได้อย่างสบายใจเฉิบ เพราะเขามีเวลาจำกัดให้น้ำไหลแค่ 15 นาทีเท่านั้น แต่เป็นการนับตามเวลาที่ท่านเปิดใช้น้ำ เช่น อาบไป 2 นาที แล้วปิดจากนั้นก็ฟอกสบู่ฟอกเสร็จค่อยเปิดน้ำล้างตัว ระบบจึงจะเริ่มคิดเวลาต่อด้วยวิธีแบบนี้ท่านก็สามารถอาบน้ำได้ในระยะเวลาที่มีแถมช่วยลดปริมาณการเปิดน้ำทิ้งลงไปได้มากเลยครับ

 

อาบน้ำสบายตัวแล้วผมก็ออกไปซื้อแฮมเบอร์เกอร์มานั่งทานกับกาแฟฟรีในเลานจ์นอนให้เก้าอี้นวดไปดูทีวีไปสบายมากเลย ดูทีวีไปเพลินๆ ว่าจะงีบเสียหน่อย ก็พอดีคุณมัตสึโมโตะมาตามให้ไปรอเพื่อนร่วมทริปจากมาเลเซียและสิงคโปร์อีก 3 ท่านที่กำลังจะออกมา ก็เลยต้องย้ายวิกลงมาสมทบ จากนั้นก็เดินข้ามไปยังสถานีรถไฟเพื่อเริ่มต้นการเดินทางในทริปนี้