Hokkaido Slow Drive 12

เช้าวันถัดมา ผมตื่นแต่เช้า ในขณะที่คนอื่นๆ ยังหลับไม่รู้เรื่อง เรื่องตื่นเช้านี่มันคงมาพร้อมกับวัย เมื่อก่อนได้ยินคนพูดกันบ่อยว่าคนแก่มักตื่นเช้า ก็ไม่เข้าใจว่าทำไม พอมาเกิดกับตัวเองถึงรู้ว่าง่วงนอนเร็วขึ้นก็เลยตื่นเช้าขึ้นนั่นเอง บรรยากาศยามเช้าที่ฮิราฟุนั้นมันช่างน่าอยู่จริงๆ วิวสวยและเงียบสงบ นึกไม่ออกเลยว่าพอถึงหน้าหนาวเมืองที่เงียบสงบอย่างนี้จะเปลี่ยนเป็นคึกคักและพลุกพล่านไปด้วยคนต่างชาติเหมือนกับที่เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพูดติดตลกให้ผมฟังว่า “ฮิราฟุไม่ใช่ญี่ปุ่น ฮิราฟุเป็นอีกประเทศหนึ่งที่บังเอิญตั้งอยู่ในฮอกไกโด” ซึ่งก็ใกล้เคียง เพราะบรรดาผู้คนที่อยู่ในฮิราฟุนั้นล้วนแล้วแต่พูดภาษาอังกฤษกันได้แทบทุกคน และสามารถพบเห็นฝรั่งที่อยู่ในภาคบริการได้มากกว่าเมืองอื่นใดในญี่ปุ่น นั่นเป็นเพราะเหตุผลเดียวคือ คุณภาพของหิมะระดับ Powder Snow ที่ดึงดูดฝรั่งให้เข้ามาเล่นสกีที่ฮิราฟุกันมากมาย โดยเฉพาะฝรั่งแดนใต้จากออสเตรเลีย บริษัทต่างๆ ในฮิราฟุนั้นมีฝรั่งเป็นผู้ดำเนินการอยู่หลายแห่ง อย่างวันนี้ผมมีนัดจะไปดูที่พักหลากหลายรูปแบบในฮิราฟุและหมู่บ้านข้างเคียง ก็มีเจ้าหน้าที่ที่เป็นฝรั่งมาช่วยกรุณาพาผมไปตระเวนดู

หลังอาหารเช้าแบบง่ายๆ สไตล์ทำกินกันเอง ผมก็ลงไปรอเจ้าหน้าที่ที่จะมารับ พักหนึ่งเรียวซังซึ่งคุ้นเคยกันดีตอนมาออกบูธงานเที่ยวทั่วไทยไปทั่วโลกก็ขับรถมาพร้อมกับฝรั่งออสซีอีกคน ชื่อ Mr.Simon ผมทักทายกันตามธรรมเนียม แต่บอกตรงๆ ว่าที่คุณไซม่อนพูดมานั้นผมเข้าใจได้ประมาณ 70% เพราะสำเนียงออสซีนั้นมันฟังยากพอๆ กับสำเนียงอังกฤษแท้ๆ คุณไซม่อนขับรถพาผมไปจอดยังตึกที่อยู่ด้านหลังที่พักของผมไม่ไกล สำนักงานของคุณไซม่อนก็อยู่แถวนั้นเหมือนกัน อาคารแรกที่ผมไปชมเป็นอพาร์ตเมนต์ชื่อ Yama Shizen จริงๆ แล้วเป็นอาคารแฝด 2 หลังตั้งอยู่ตรงข้ามกัน ผมขึ้นไปดูห้องบนอาคารฝั่งตะวันตกพร้อมพูดคุยกับคุณไซม่อนไปด้วย ห้องพักของอพาร์ตเมนต์ส่วนใหญ่ก็จะคล้ายๆ กัน ขึ้นอยู่กับขนาดของห้อง จำนวนห้องนอน สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ โดยเฉพาะแอร์นี่หลายแห่งไม่มี เพราะสร้างมานานก่อนที่ตลาดเอเชียจะเข้ามา ฝรั่งเขาไม่ค่อยซีเรียส เพราะเปิดหน้าต่างนอนในหน้าร้อนเขาก็ยินดี แต่ถ้าเป็นหน้าหนาวนี่ไม่มีปัญหา เพราะทุกแห่งเขาเตรียมรับความหนาวระดับติดลบกันทุกแห่ง จากที่พักแนวอพาร์ตเมนต์ผมก็ย้ายไปดูที่พักแบบทาวน์เฮาส์ดูบ้าง ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ย่าน Lower Village หลังแรกที่ผมไปดูชื่อ Sekka Kan เป็นทาวน์เฮาส์แฝด 4 ชั้น ชั้นล่างเป็นห้องนั่งเล่นพร้อมกระจกบานสูงเห็นวิวด้านนอกชัดเจน ชั้น 2 เป็นห้องครัว ห้องทานข้าว และมีอ่างจากุซซีขนาดใหญ่ไว้ให้ผ่อนคลายหลังจากเล่นสกี ชั้น 3 และ 4 เป็นห้องนอน ใครชอบความเป็นส่วนตัวผมว่านอนทาวน์เฮาส์แบบนี้ก็ดี เพราะมีเพื่อนบ้านติดกันแค่หลังเดียว เหมาะสำหรับครอบครัวที่มีลูกโตหน่อยหรือกลุ่มเพื่อน เพราะกว่าจะปีนขึ้นไปนอนได้ใครไขข้อไม่ดีคงลำบากแย่ หรือเด็กเล็กก็อาจจะตกบันไดเอาได้ง่ายๆ ส่วนโลเกชันนั้นไม่เลว เพราะอยู่ห่างจากถนนใหญ่แค่ 200 เมตร เดินไปร้านสะดวกซื้อ Seico Mart ก็ไม่ไกล ในซอยแถวนั้นก็มีร้านอาหารเยอะเลย และอยู่ห่างจากสกีลิฟต์แค่ 350 เมตร เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจมากตัวหนึ่ง

จากนั้นผมก็ไปดูที่พักอีกแบบหนึ่งเรียกว่า Konkurito หรือบ้านคอนกรีตนั่นเอง แบบนี้เป็นบ้านเดี่ยวหน้าตาแนวเดียวกันหมดเหมือนกล่องสี่เหลี่ยม แต่ทำด้วยคอนกรีต มีหลายหลังไล่เรียงจาก A ไปเรื่อยๆ ข้อดีของบ้านแบบนี้คือเก็บกักอุณหภูมิได้ดี ความเย็นซึมเข้ามาได้ยากและความอุ่นซึมออกไปได้น้อย ทั้งหมดมี 3 ชั้น 3 ห้องนอน 3 ห้องน้ำ มีห้องครัว ห้องทานข้าว และห้องนั่งเล่นครบ แถมมีพื้นที่ข้างบ้านไว้ให้ทำบาร์บีคิวในหน้าร้อนได้ด้วย บ้านแบบนี้เหมาะกับกลุ่มเพื่อนมากกว่าครอบครัว เพราะอยู่ลึกเข้ามาในซอยไกลจากสกีลิฟต์ แต่ก็ได้ความเป็นส่วนตัวสูงกว่า เพราะไม่ต้องเกรงใจใครมากเหมือนทาวน์เฮาส์และอพาร์ตเมนต์

เสร็จครึ่งเช้าแล้วผมก็กลับไปที่ Kizuna เพื่อไปรับภรรยาและลูกเพื่อไปทานข้าวเที่ยง มา Niseko นี่อย่างหนึ่งที่ห้ามพลาดเลยก็คือ โซบะ ตอนผมขับรถตระเวนเที่ยวแถวนี้ก็เจอทุ่งโซบะอยู่เรื่อยๆ ตลอดทาง แถวนิเซโกะฮิราฟุเลยมีร้านโซบะเยอะ และร้านหนึ่งที่ต้องชิมก็คือร้าน Ichimura ร้านนี้อยู่บนถนน 343 แถว East Village ตรงข้ามกับทางแยกเข้าไป Hanazono เป็นอาคารไม้สีดำสลับแดง มีทางเดินข้ามจากลานจอดรถไปยังร้าน ตรงลานจอดรถมีรูปปั้น Ampanman ไว้ล่อใจเด็กๆ อยู่ 45 ตัว ผมเข้าคิวรออยู่ประมาณ 10 นาทีก็ได้เข้าไป ผมสั่งโซบะเป็ด ลูกสาวกับภรรยาสั่งโซบะเย็นที่เสิร์ฟมาพร้อมโทโรโร่และไข่ดิบ เส้นโซบะคือหัวใจของการทานโซบะครับ ผิดกับการทานราเมงที่องค์ประกอบจะเยอะกว่า ถ้าร้านโซบะเสิร์ฟเส้นที่ไม่อร่อยเป็นอันจบกัน ร้านโซบะดีๆ ส่วนใหญ่เลยมักจะทำเส้นเอง เส้นโซบะของแต่ละร้านก็จะมีคุณลักษณ์ที่ต่างกัน อย่างของ Ichimaru จะทำเส้นกันสดๆ ทุกเช้า เส้นจะนุ่มและมีรสชาติในตัว ทานเส้นเปล่าๆ ก็อร่อยแล้ว น้ำซุปร้อนๆ ในชามของผมก็กลมกล่อมและไม่จัดจ้าน การทานโซบะนั้นแตกต่างจากราเมงอย่างสิ้นเชิง รสชาติของโซบะจะถอดความเป็นญี่ปุ่นออกมาคือเรียบง่ายแต่ดูดี เส้นอร่อยซุปกลมกล่อม มีเท่านี้เอง แต่การทำสิ่งเรียบง่ายให้ดูดีนี่แหละครับยาก แต่ร้าน Ichimaru สอบผ่านครับ หลังจากอิ่มแปล้กับโซบะรสดีแล้ว ผมก็ขับรถมุ่งหน้าสู่เมืองนิเซโกะ (Niseko Town) เพื่อไปพบกันคนสำคัญคนหนึ่ง จะเป็นใครเอาไว้ฉบับหน้ามาเฉลยครับ