Hokkaido Slow Drive 6

ผมนอนตื่นสายสบายๆ เพราะรายการเที่ยวในวันนี้ผมกำหนดเองได้ทุกอย่าง ใครอยากได้ความอิสระมาขับรถเที่ยวรับรองว่าจะติดใจจนไม่อยากไปกับทัวร์และไม่อยากนั่งรถไฟเที่ยวอีกเลย การมากับทัวร์นั้นมีข้อจำกัดมากมายตั้งแต่สูตรตื่น 678 หรือเที่ยวไปรอกันไปไม่มีอิสระเท่าที่ควร ส่วนการนั่งรถไฟอาจจะมีอิสระมากกว่าแต่ก็ต้องขึ้นอยู่กับตารางรถไฟด้วย ถ้าเป็นการเดินทางจากเมืองใหญ่สู่เมืองใหญ่คงไม่มีปัญหา แต่จากเมืองเล็กสู่เมืองเล็กนี่สิครับบางทีนานๆ จะมีสักขบวน สถานที่เที่ยวหลายแห่งรถไฟก็ไปไม่ถึงต้องนั่งรถบัสต่อเข้าไป ไหนยังจะกระเป๋าใหญ่กระเป๋าย่อย อีนุงตุงนังกันไปหมด จนเมื่อผมได้มาขับรถเที่ยวนี่แหละครับ คำถามคาใจทั้งหลายถึงได้รับคำตอบที่น่าพอใจ

ผมค่อยๆ ละเลียดอาหารเช้าของโรงแรม Natulux อย่างสบายอารมณ์ อาหารเช้าของที่นี่มีให้เลือกสองอย่าง แบบญี่ปุ่นหรือแบบฝรั่งซึ่งทางโรงแรมจะให้ท่านเลือกไว้เลยตั้งแต่ตอนเช็กอิน พอนั่งปุ๊บพนักงานก็เสิร์ฟนมขวดเล็กๆ ให้ก่อนเลย เป็นนมของฟุราโนะนี่แหละครับหอมมันอร่อยชื่นใจ จากนั้นก็เป็นซุปใส แล้วก็จานหลักประกอบด้วยโยเกิร์ตสดในถ้วยขนาดย่อม สลัดผักสดๆ จากฟาร์มในฟุราโนะอีกเช่นกัน แล้วก็ไข่ดาว 2 ฟอง และแฮมอีก 3 ชิ้น เสิร์ฟพร้อมขนมปังอีก 2 ก้อน มองด้วยสายตาถ้าเป็นคนรับประทานจุต้องคิดว่าไม่อิ่ม แต่ผมทดลองแล้วขอยืนยันว่าอิ่มพอดี เป็นอาหารเช้าที่เน้นคุณภาพมากกว่าปริมาณ เพราะของเขาสดใหม่ทุกอย่างโดยเฉพาะขนมปังของที่นี่อบมาใหม่ๆ อร่อยมากจนต้องขอเพิ่ม แต่ถ้าสั่งอาหารญี่ปุ่นก็จะได้เป็นเบนโตะมีกับข้าวอย่างละนิดละหน่อยเสิร์ฟพร้อมข้าวและซุป ซึ่งผมดูแล้วอาหารฝรั่งหน้าตาดีกว่าเยอะครับ

เสร็จจากอาหารเช้าแล้วผมก็มีนัดกับคุณ Ishihira เพื่อขอขึ้นไปชมห้องพักแบบต่างๆ เสียหน่อย โดยเฉพาะห้องหมายเลข 777 ซึ่งเคยมีดาราเกาหลีชื่อดัง Jang Guen Suk มานอนอยู่ร่วม 2 สัปดาห์ ตอนที่มาถ่ายหนัง ห้องพักของ Natulux เน้นการออกแบบและประโยชน์ใช้สอย ห้องบางห้องถึงจะเล็กแต่ก็ดูไม่แคบ หลังๆ ผมพาลูกค้าไปนอนมาหลายคณะทุกคนชอบหมดเลย เพราะนอกจากห้องพักจะออกแบบมาเป็นอย่างดีแล้ว พนักงานก็อัธยาศัยดี อาหารก็อร่อย แถมมีออนเซนขนาดย่อมให้แช่ผ่อนคลายด้วย หลังจากสำรวจโรงแรมจนทั่วแล้ว ผมและครอบครัวก็เริ่มขับรถตะลอนเที่ยวในเมืองฟุราโนะ ที่แรกที่ผมแวะไปคือ โรงทำไวน์ Chateau Furano ที่นี่เขามีไร่องุ่นของตัวเอง ผลิตและบ่มไวน์จำหน่ายเอง ผู้รู้เรื่องไวน์แอบกระซิบให้ผมทราบในภายหลังว่าไวน์ที่นี่ยังไม่ถึงระดับปริญญา เพิ่งอยู่แค่มัธยมเท่านั้น ชิมได้ดื่มได้แต่อย่าไปคาดหวัง ไอ้ผมผู้ไม่เรื่องไวน์ก็ได้แต่จิบไปชิมไป ไวน์ดีหรือเปล่าไม่ทราบแต่น้ำองุ่นของที่นี่อร่อยเข้มข้นไม่เบา เลยติดไม้ติดมือมาสองขวดขวดหนึ่งน้ำองุ่นอีกขวดเป็น Furano Wine ฉลากน้ำเงินที่จำหน่ายเฉพาะที่ร้านเท่านั้น เลยอุดหนุนเขามาด้วยอีกขวดหนึ่ง

ชิมไวน์เสร็จขับรถเลยไปหน่อยเดียวเป็นร้านขนม Rokkatei เจ้าพ่อขนมจาก Tokachi, Obihiro ซึ่งมีสาขามากมายตามเมืองท่องเที่ยว แต่สาขาฟุราโนะนี่คูลสุดๆ เพราะมีระเบียงยาวให้นั่งทอดหุ่นชมวิวเมืองฟุราโนะที่มีฉากหลังเป็นเทือกเขาอันงดงาม ขนมขึ้นชื่อของที่นี่ก็ต้อง Marusei Butter บิสกิตแซนด์วิชสอดไส้ครีมที่ทำจากช็อกโกแลตขาวและลูกเกด ขายดิบขายดีมาหลายสิบปี แต่ที่ห้ามพลาดเลยก็คือโมจิที่ทำกันสดๆ ร้อนๆ ซื้อแล้วไปนั่งรับประทานรับลมชมวิวที่ระเบียงกับกาแฟที่นี่เขาบริการฟรีไม่ว่าจะซื้อหรือไม่ซื้อของเขาก็ตาม สุขไปอีกแบบครับ

เสร็จแล้วผมก็ขับรถต่อไปดูฟาร์มแอสพารากัส ที่ฟุราโนะนี่อุดมไปด้วยผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรมากมาย มีที่ให้เราแวะชมตลอด ถ้าไม่ขับรถมาเที่ยวเอง โอกาสที่จะได้มานั้นยาก เพราะถนนเล็กไม่เหมาะกับรถบัสทัวร์และห่างไกลจากสถานีรถไฟมาก ท่านที่หวังพึ่งตั๋วรถไฟอภิมหานิยมสารพัด Pass คงจะลำบากและไม่คุ้ม จะเที่ยวซอกแซกให้ทั่วฮอกไกโดต้องขับรถครับ อย่างฟาร์มแอสพารากัสนี่อยู่ลึกจากถนนใหญ่เข้าไปเยอะ เป็น Green House เรียงกันเป็นตับ คุณเจ้าของฟาร์มพาผมไปดูและลองตัดให้ผมชิมสดๆ เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้กินแอสพารากัสสดๆ จากฟาร์ม อร่อยและหวาน ผมเปรยๆ ว่า ถ้าเอามาทำอาหารจะต้องยอดเยี่ยมแน่ๆ ไม่ทันขาดคำคุณอิชิฮิระก็ขอให้เขาตัดมาให้ 30 แท่ง เพื่อเอาไปเตรียมทำอาหารในค่ำคืนนี้ เสร็จจากฟาร์มนี้ผมไปต่ออีกฟาร์มหนึ่งชื่อ Terasaka Farm เป็นฟาร์มเมล่อนที่ใหญ่และมีชื่อเสียงที่สุดในฟุราโนะ พอดีช่วงที่ผมไปเมล่อนยังเป็นแค่ดอกอยู่เลยได้แต่เดินดูไม่มีให้ชิม อุณหภูมิใน Green House ของเมล่อนนั้นสูงถึง 26 องศาสูงกว่าแอสพารากัสมาก เพราะเมล่อนเป็นผลไม้หน้าร้อน เราจะได้รับประทานเมล่อนกันก็ต้องเดือน มิ.ย.เป็นต้นไป

เที่ยวฟาร์มเสร็จก็ขับรถไปรับประทานขนมต่อ ถ้าพูดถึงขนมในเมืองฟุราโนะแล้วต้องยกให้ Furano Delice เป็นสุดยอด คุณฟูจิตะผู้ก่อตั้งได้คิดค้นสูตรขนมอร่อยๆ มากมาย ที่โด่งดังที่สุดคือ Double Fromage ชีสเค็ก 2 ชั้น อันเป็นต้นตำรับชีสเค้กขั้นเทพของร้าน LeTAO แห่งโอตารุ (หาอ่านได้ในคอลัมน์ อร่อยร้อยลิ้น) ผมชิมขนมหลายอย่างและซื้อกลับไปลองชิมอีกหลายตัว เพราะขนมของที่นี่มีหลากหลาย อีกตัวที่ต้องชิมคือพุดดิง ของเขาเข้มข้นหวานมันสมคำร่ำลือจริงๆ ครับ รับประทานขนมเสร็จก็ได้เวลาอาหารกลางวัน ผมหมายตาร้าน Fukuzushi ไว้ตั้งแต่เมื่อเย็นวาน วันนี้เลยต้องขอมาลองชิมซูชิยักษ์ให้ได้ ผมขับรถกลับไปจอดที่โรงแรมแวะเข้าห้องน้ำที่ห้องแล้วเดินไปที่ร้าน ซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังของโรงแรม Natulux ซูชิของที่นี่นอกจากจะสดอร่อยแล้วยังใหญ่ยักษ์กว่าที่ไหนๆ ที่ผมเคยรับประทานมา (หาอ่านได้ในคอลัมน์ อร่อยร้อยลิ้น) นอกจากซูชิแล้วก็ยังมีพวกข้าวหน้าต่างๆ ไว้บริการด้วย เช่น เทนดง โอยาโกะดง ฯลฯ บ้านไหนมีคนไม่รับประทานของดิบก็สามารถสั่งอย่างอื่นรับประทานได้

ข้อดีของการขับรถเที่ยวอีกอย่างคือ เราอยากพักเมื่อไหร่ก็พัก อยากไปเมื่อไหร่ก็ไป หลังจากอิ่มจนท้องจะแตกแล้วถ้ามากับทัวร์ก็ต้องขึ้นรถเที่ยวต่อ แต่นี่ผมเดินกลับมาพักที่ห้องล้างหน้าล้างตาเก็บของได้อย่างสบายอารมณ์ มีเวลาให้ลูกชายคนเล็กได้แอบงีบเอาแรงเตรียมลุยรอบบ่ายได้อย่างสบายๆ เลยครับ