นั่งรถไฟไปฮอกไกโด (3)

Cassiopeia เริ่มเคลื่อนขบวนออกจากสถานีรถไฟเจอาร์อุเอโนะในเวลา 16.20 น. ผมและสมาชิกเริ่มขยับขยายพื้นที่จัดเก็บสัมภาระให้ลงตัวมากยิ่งขึ้น บอกอย่างไม่อายเลยครับว่า ครอบครัวของผมน่าจะเป็นผู้โดยสารที่มีสัมภาระมากที่สุด (ในวันนั้น) เมื่อเทียบกับจำนวนสมาชิก ห้องโดยสารขนาดประมาณ 2.5x3 เมตร รวมห้องน้ำขนาด 1.5 ตร.ม. แล้ว เหลือพื้นที่สำหรับนั่งแล้วก็นอนซึ่งรวมทางเดินขนาดความกว้าง 50 ซม. ในห้องด้วยแล้วแค่ประมาณ 6 ตร.ม.เท่านั้น นั่นหมายถึงกระเป๋าใหญ่จะไม่สามารถวางบนพื้นได้เลยไม่ว่าจะในขณะนั่งหรือนอน โจทย์ของผมคือยัดกระเป๋าใหญ่ 2 กระเป๋าเล็ก3 และรถเข็นอีก 1 คัน ลงไปในพื้นที่รวม 2 ห้อง 12 ตร.ม. แล้วให้คน 4 คนนอนได้เดินได้ กว่าผมจะแก้โจทย์สำเร็จก็เล่นเอาเหงื่อซึม ไอ้กระเป๋าเล็กน่ะไม่เท่าไหร่เพราะเขาออกแบบพื้นที่สำหรับจัดเก็บกระเป๋าเล็กไว้เหนือศีรษะอยู่แล้ว เพราะเท่าที่ผมสังเกตผู้โดยสารชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่มาใบเล็กๆ กันทั้งนั้น มีผู้โดยสารต่างชาติบ้างแต่ไม่มากซึ่งก็จัดกระเป๋ามากันแบบพอเพียง เราคนไทยจะไปไหนมาไหนก็จัดเต็มตลอดเลยต้องลำบากหน่อย ส่วนกระเป๋าใหญ่ทั้งสองใบผมวางไว้บนที่นั่งด้านหนึ่งซึ่งยาวเหมือนโซฟา ผมเลยกำหนดให้ลูกสาวและลูกชายนอนตรงนี้เพราะตัวไม่สูงมากจะได้ลงตัว เหลือแค่รถเข็นของลูกชายคนเล็กที่ยังหาตำแหน่งเหมาะๆ ไม่ได้ จะวางหน้าห้องก็ขัดกับหลักความปลอดภัย จะวางในห้องพื้นที่ก็ไม่พอ สุดท้ายนึกได้ว่ายังมีที่ว่างอีกตำแหน่งหนึ่งเหลืออยู่ ผมเลยตัดสินใจยัดไว้ในห้องน้ำครับ คือถ้าไม่ฉุกเฉินข้าศึกบุกมาถึงหน้าบ้านจริงๆ ห้องน้ำที่เหลืออีกห้องน่าพอจะรับมือไหว

หลังจากจัดสัมภาระลงตัวก็ถึงเวลาเดินสำรวจตามประสาคนอยากรู้อยากเห็น ผมพุ่งตรงไปโบกี้แรกก่อนเลยเพราะอยากเห็นห้อง Suite และห้อง Deluxe แต่ก็ต้องผิดหวังทุกห้องปิดประตูหมด เลยต้องถอยมาที่โบกี้ 3 ซึ่งเป็นรถเสบียง (Dinning Car) ผมขออนุญาตเจ้าหน้าที่ขึ้นไปดูแต่บังเอิญว่าเขาเริ่มบริการอาหารค่ำรอบแรกแล้ว เลยได้แต่ส่องอยู่ตรงปากทางเข้า รถเสบียงของ Cassiopeia เขาให้บริการอาหารค่ำ 3 รอบ คือ รอบแรกเวลา 17.15-18.15 น. รอบสอง 18.30-19.50 น. และรอบสุดท้าย 20.10-21.30 น. หลังจากนั้นจะเปิดบริการทั่วไปตั้งแต่เวลา 21.45-23.00 น. สำหรับท่านที่อยากนั่งดื่มนั่งจิบหรือหาอะไรง่ายๆ อย่างแฮมเบอร์เกอร์ พิซซ่า หรือพาสต้าทาน และจะเปิดให้บริการอีกรอบเพื่อบริการอาหารเช้าตั้งแต่เวลา 06.30-08.30 น.

จากรถเสบียงผมเดินลัดเลาะไล่ดูตู้โดยสารอื่นๆ ก็พบว่า จากตู้ 4 ลงไปจนถึงตู้ 11 หน้าตาเหมือนกันเกือบหมด คือ มีห้อง Twin แบบที่ผมนอนตู้ละ 8 ห้อง แบ่งเป็น 4 บน 4 ล่าง และห้อง Twin ที่สามารถดัดแปลงเป็นห้อง Tripple ได้อีก 2 ห้อง หัวตู้ 1 ห้องและท้ายตู้อีก 1 ห้อง รวมเป็น 10 ห้องต่อ1 ตู้ รวมทั้งขบวนมีห้องทั้งสิ้น 88 ห้อง โดยแบ่ง 4 ตู้ ให้กับสิงห์อมควันจะได้ไม่อึดอัดจนต้องไปรบกวนชาวบ้าน นอกเหนือจากห้องพักแล้วในแต่ละตู้ก็ยังมีห้องน้ำ ห้องอาบน้ำ ห้องนั่งเล่นและตู้จำหน่ายเครื่องดื่มกระจายกันอยู่ตามตู้ต่างๆ ผมแอบเล็งห้องอาบน้ำเอาไว้กะว่าดึกๆ ช่วงปลอดคนจะแวบไปใช้บริการ ส่วนตู้สุดท้ายคือ ตู้หมายเลข 12 เขาทำเป็น Lounge Car เอาไว้ให้ใครๆ ก็ไปใช้ได้ ฝั่งหนึ่งของตัวรถเป็นโซฟายาว อีกฝั่งหนึ่งเป็นเก้าอี้ที่สามารถหมุนเข้าหากันได้ จะนั่งทอดหุ่ยดูวิวข้างทางก็สะดวกเพราะหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่เบ้อเริ่ม หรือจะนั่งสังสรรค์กันในหมู่เพื่อนฝูงก็ไม่ว่ากัน ตอนผมเดินเข้าไปเห็นมีคุณป้ากลุ่มหนึ่งกำลังนั่งสรวลเสเฮฮากันอยู่พอดี คุณป้ามีเสบียงกันมาไม่น้อย ดื่มไปกินไปคุยกันไปท่าทางมีความสุขดี ผมเลยลองนั่งชมวิวข้างทางอยู่พักใหญ่ มันเข้าท่าดีมากเลยครับ ถ้าใครมีโอกาสได้ไปใช้บริการรถไฟ Cassiopeia อย่าลืมไปนั่งกินขนมชมวิวนะครับ รับรองว่าประทับใจแน่ๆ

หลังจากสำรวจจนทั่วขบวนแล้วผมก็กลับมาที่ห้อง ซึ่งห้องที่ผมได้นั้นเป็นห้องที่อยู่ชั้นล่าง บอกตรงๆ เลยว่าควรจะเป็นทางเลือกสุดท้ายสำหรับการจองห้องพักในขบวนนี้ เพราะระดับหน้าต่างมันเสมอกับชานชาลา เวลานั่งชมวิวก็จะเห็นทัศนียภาพสองข้างทางในระดับที่ต่ำกว่า เวลารถไฟเทียบคนที่ยืนรออยู่บนชานชาลาก็จะเห็นกิจกรรมของเราทุกอย่าง ดังนั้นขอให้ท่านจำไว้เลยว่า ถ้าจะจองตั๋ว Cassiopeia ให้เลือกห้องหมายเลข 1114 เป็นตัวเลือกหลังๆ นะครับ เพราะความเป็นส่วนตัวมันจะหายไปทุกครั้งที่รถจอด แต่ถ้าไม่รังเกียจที่จะปิดม่านหน้าต่างก็ไม่มีปัญหาครับ

พอผมเปิดประตูห้องก็เห็นลูกสาวกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ข้างประตูห้องน้ำ เลยถามว่าทำอะไรกันอยู่ คำตอบที่ได้คือ กำลังหาวิธีเปิดทีวี โอ้โห! มีโทรทัศน์ส่วนตัวให้ดูด้วยแฮะ เดี๋ยวสัปดาห์หน้าจะพาท่านชมสิ่งอำนวยความสะดวกในห้องพักกัน อย่าลืมติดตามอ่านกันต่อนะครับ