อร่อยร้อยลิ้น 14

สัปดาห์นี้ยังอยู่กันที่โอซากาครับ ความเดิมตอนที่แล้วผมไปชิมอาหารหวานคาว 2 เมนูที่เมืองซาไก (Sakai) ในโอซากา

แต่ยังไม่จบสมบูรณ์นะครับ เพราะคืนนั้นหลังจากรับประทานอาหารที่ร้าน Mimiu แล้ว คณะของเราก็เข้าที่พักยังโรงแรม Daiwa Roy Net ใกล้ๆ กับสถานีรถไฟ ส่วนผมเวลาไปต่างเมืองต่อให้ดึกดื่นแค่ไหนก็ต้องออกสำรวจย่านการค้า และที่พลาดไม่ได้ก็คือ ราเมนเจ้าถิ่น แต่เนื่องจากเป็นพื้นที่ใหม่ที่ไม่เคยไปมาก่อน ก็เลยต้องใช้วิธีพิเศษด้วยการสอบถามคนท้องถิ่น ได้ความว่า แถวถนนช็อปปิ้ง (Shotengai) มีราเมนยอดนิยมของเมืองนี้อยู่เจ้าหนึ่งชื่อ Menzagin ฟังทีแรกผมนึกถึงรายการ Moskinza ขึ้นมาตะหงิดๆ ผมเลยไม่รอช้าเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้องแล้วรีบออกตามล่าหาราเมนเจ้านี้ทันที การอรรถาธิบายเรื่องเส้นทางของคนญี่ปุ่นนั้นมันช่างเป๊ะมากจริงๆ ตอนอธิบายประกอบแผนที่นี่ผมยังไม่ค่อยเห็นภาพนัก เจอร้านสะดวกซื้อแล้วตรงไปเรื่อยๆ เจอร้านสะดวกซื้ออีกร้านแล้วเลี้ยวขวา อะไรประมาณนี้ พอไปเดินจริงๆ มันง่ายมาก เดินยังไงก็ไม่หลง แต่ถ้าไม่รู้ภาษาญี่ปุ่นก็อาจจะต้องเดาหน่อยว่าเป็นร้านไหน เพราะหน้าร้านไม่มีภาษาอังกฤษเลย ผมเองก็ให้เจ้าหน้าที่ของโรงแรมเขียนชื่อร้านเป็นตัวอักษรญี่ปุ่นให้แล้วก็ใช้วิธีเทียบตัวเอา ไม่ยากเกินความอยากครับ

ร้าน Menzagin เป็นร้านเล็กๆ คูหาเดียว มีป้ายผ้าชื่อร้านสีแดงสดขึงอยู่หน้าร้าน และโคมกระดาษสีขาวขนาดใหญ่อยู่ด้านข้างเขียนชื่อร้านเช่นเดียวกัน เดินเข้าร้านไปซ้ายมือจะเป็นตู้กดคูปอง การมารับประทานราเมนเจ้าใหม่ๆ ต้องกล้าถาม ต้องไม่อายถ้าเราอยากรู้ ผมถามเจ้าหน้าที่ของโรงแรมมาแล้ว แต่เพื่อความแน่ใจถามคนที่ร้านอีกรอบ ได้ข้อมูลตรงกันว่าต้องลองชิมราเมนมาตรฐานของร้านนี้ ราคาชามละ 700 เยน ถ้ารับประทานจุหน่อยขอแนะนำให้เพิ่มเส้นเป็นชามละ 800 เยน แต่ถ้าแค่ไปลองชิมจิ๊บๆ แบบผมก็เอาเส้นน้อยแค่ 600 เยน แต่ถ้าเป็น Tsukemen หรือราเมนแยกน้ำก็แพงขึ้น 100 เยนทุกขนาด กดคูปองเสร็จก็ไปเดินเลือกหาที่นั่ง ที่นั่งของร้านนี้เป็นเคาน์เตอร์ยาวขนานไปกับครัว มีที่นั่งประมาณ 10 กว่าที่เท่านั้น ผมไปตอนประมาณ 4 ทุ่ม ร้านค้าแถวนั้นปิดหมดแล้ว ลูกค้าไม่ค่อยเยอะ มีที่ว่างอยู่ 2-3 ที่ เลยไม่ต้องรอคิว หลังจากนั่งรอสักพักราเมนชามโตก็มาเสิร์ฟอยู่ตรงหน้า วิธีรับประทานราเมนของแต่ละท่านอาจจะไม่เหมือนกัน และการชิมราเมนแต่ละร้านก็อาจจะต่างวิธีกัน สำหรับผมจะเริ่มต้นจากการชิมน้ำซุป แรกเห็นก็เดาได้ว่าน้ำซุปของร้านนี้ต้องหนักแน่นเข้มข้นเป็นราเมนแมนๆ แน่นอน ไม่ผิดเลยครับรสชาติของซุปเป็น Tonkotsu Base ที่แอบมีรสของปลาแห้งแฝงอยู่ด้วย ทำให้ผมนึกถึง Tetsu Ramen ขึ้นมาทันที เพราะบุคลิกของน้ำซุปจะออกมาในแนวทางเดียวกัน แต่ของร้านนี้จะจัดจ้านกว่าและก็แอบมีกลิ่นหมูโชยขึ้นมาจากน้ำซุปเล็กน้อย ชิมซุปเสร็จก็ต่อด้วยเส้น ชื่อร้านมีคำว่า Men ที่แปลว่าเส้นขึ้นต้น

จึงพออนุมานได้ว่าจุดเด่นของที่นี่ต้องเป็นเส้น ซึ่งก็ไม่ผิดไปจากที่คิดเลยครับ เส้นของที่นี่อวบหนาและนุ่ม เต็มปากเต็มคำเหมาะกับน้ำซุปที่เข้มข้นและหนักแน่น ท็อปปิ้งของชามนี้แปลกตากว่าที่เคยเห็น นอกจากหมูชาชู หน่อไม้และสาหร่ายแล้ว ยังมีเห็ดหูหนู มะนาวฝานและผงกะหรี่โรยหน้ามาด้วย ความสุขของการชิมราเมนมันอยู่ตรงที่โจทย์เดียวกันแต่มีคำตอบที่ถูกมากมายหลายข้อนี่แหละครับ อย่างที่ตรอกราเมนเมืองซัปโปโรนี่เกือบ 20ร้าน โจทย์เดียวกันหมดคือ Sapporo Ramen ที่ใช้มิโสะเป็นเบสแต่หน้าตาราเมนออกมาหลากหลายวาไรตีมาก

หลังจากแยกชิมทุกองค์ประกอบแล้ว ก็ต้องชิมองค์รวม เมื่อเปรียบกับราเมนน้ำดำ Kinguemon ที่ โดทมโบริ โอซากา แล้ว ทำให้ผมนึกถึงนิยายกำลังภายใน มังกรคู่สู้สิบทิศ ของหวงอี้ที่มีตัวเอก 2 คน 2 บุคลิก หนึ่งนุ่มนวล หนึ่งหนักแน่น จอมยุทธ์โค่วจงและฉีจื่อหลิงขึ้นมาทันที Kinguemon นุ่มนวลคล่องคอ ส่วน Menzagin นั้นเข้มข้นและหนักแน่น ใครชอบรับประทานกวยจั๊บน้ำข้นน่าจะชอบราเมนเจ้านี้ แต่ถ้าใครชอบน้ำซุปใสๆ ซดคล่องคอ ชามนี้อาจจะหนักเกินไป แม้แต่ผมที่ปลื้มกับราเมนรสเข้มอย่าง Sumire ยังรู้สึกได้ถึงความหนักแน่นของน้ำซุป สุดท้ายผมสำเร็จกิจราเมนชามนี้ได้อย่างไม่ลำบากนักทั้งๆ ที่เพิ่งจะซัดอุด้งหม้อไฟของร้านมิมิอุมาไม่ถึงชั่วโมง โดยรวมแล้วถือว่าเป็นเอกเทศและโดดเด่นกว่าราเมนชื่อดังหลายเจ้า ใครมาเมืองซาไก ดึกๆ ไม่รู้จะหาอะไรรับประทาน ผมขอฝากราเมนเจ้านี้ไว้ในอ้อมใจคุณผู้อ่านด้วยอีกร้านหนึ่งก็แล้วกันครับ