อร่อยร้อยลิ้น13

ผมเพิ่งกลับจากทริปรับเชิญของทาง Kansai Genki! Project ที่เชิญให้ไปเที่ยวไปทานแล้วกลับมานำเสนอเรื่องราวผ่าน Social Media

ใครอยากเห็นภาพสวยๆ ของที่กินที่เที่ยวแถบคันไซก็สามารถติดตามกันได้ที่ www.facebook.com/kansaigenki ครับ และการไปทริปในสถานะสื่อมวลชนนั้น ทำให้ผมได้ข้อมูลที่ลึกซึ้งกว่าไปในสถานะบริษัทท่องเที่ยวมาก โดยเฉพาะไกด์ที่เขาจัดมาให้นั้นแน่นไปด้วยข้อมูลจริงๆ เปรียบเทียบกับไกด์ไทยที่เวลาไปเที่ยวแล้วต้องบอกโดยไม่กลัวโดนเกลียดเลยว่า ความรู้ห่างชั้นกันแบบไม่เห็นฝุ่นเลยครับ ยิ่งเป็นข้อมูลเชิงวิชาการนี่คนของเราเทียบกับคนของเขาไม่ติดจริงๆ อย่างรอบนี้ผมไปเมือง Sakai ซึ่งเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดโอซากา ก็เลยได้รู้จักกับเมืองนี้อย่างจริงจัง เลยอยากจะแนะนำเมืองนี้ให้ท่านผู้อ่านรู้จักกันพอเป็นไอเดียครับ

เมือง Sakai เป็นเขตอุตสาหกรรมของโอซากา มีความสำคัญในสถานะเมืองท่ามาตั้งแต่ยุคซามูไรโน่นแล้ว ตามที่ไกด์คนเก่งเล่าให้ฟัง สมัยที่เกียวโตยังเป็นเมืองหลวงอยู่นั้น โอซากามีสถานะเป็นเมือง

การค้า ใครใคร่ค้าขายอะไรกับญี่ปุ่นล้วนต้องส่งมาที่โอซากาทั้งสิ้น จากนั้นถึงกระจายสู่เมืองต่างๆ หรือจะเรียกว่าเป็น Wholesale City ก็ได้ และสินค้าต่างๆ ที่จะส่งผ่านมายังโอซากาก็จะมาขึ้นที่เมือง Sakai นี่แหละครับ จวบจนเมื่อย้ายเมืองหลวงจากเกียวโตไปโตเกียว เมืองท่า Sakai จึงค่อยๆ ลดบทบาทลง เหลือแต่โอซากาที่ยังคงความสำคัญของความเป็นเมืองพ่อค้าอยู่ แต่ร่องรอยความเจริญของเมือง Sakai ก็ยังคงเห็นได้อยู่ทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นสุสานของจักรพรรดิ Nintoku ที่ใหญ่ที่สุดในโลก หรืออุตสาหกรรมมีดทำครัวและจักรยาน เป็นต้น

ส่วนเมนูอร่อยของเมือง Sakai ที่จะแนะนำให้ท่านผู้อ่านวันนี้มี 2 เมนูครับ หวานหนึ่งคาวหนึ่ง ของหวานของที่นี่ใครๆ ในเมืองก็รู้จัก เป็นขนมโมจิที่มีความพิเศษกว่าของที่อื่นเรียกว่า Kurumi-Mochi ได้ยินคำนี้แล้วคนรู้ภาษาญี่ปุ่นส่วนใหญ่จะแปลว่า WalnutMochi หรือแม้แต่คนญี่ปุ่นเองก็เข้าใจแบบนี้เหมือนกัน แต่อันที่จริงคำว่า Kurumi นั้นเป็นรูปกริยาที่ผันมาจากคำว่า Kurumu ที่แปลว่าห่อ เพราะโมจิของเจ้านี้เขามีที่มาจากการผสมผสานวัฒนธรรมด้านอาหารของญี่ปุ่น จีนและฝรั่ง โมจิเป็นของญี่ปุ่นราดด้วยน้ำที่ทำด้วยพืชจากเมืองจีน รสชาติในตอนแรกจึงยังไม่ลงตัว จวบจนฝรั่งเข้ามาจึงมีการเติมน้ำตาลลงไป ทำให้ได้เป็นรสชาติในปัจจุบัน และเจ้าน้ำเขียวๆ ที่ราดนี่ดูเผินๆ แล้วก็เหมือนกับเปลือกห่อ เลยเป็นที่มาของคำว่า Kurumi-Mochi นั่นเอง และก็สามารถเลือกได้ว่าจะทานเปล่าๆ หรือทานแบบใส่น้ำแข็งใส ผมลองทั้งสองแบบ ชอบทั้งคู่ ลืมบอกไปว่าร้านนี้เขาชื่อ Kambukuro ซึ่งก็มีที่มาจากคำว่า Kamibukuro ที่แปลว่า ถุงกระดาษ เพราะในสมัยที่ขุนพลโทโยโทมิ ฮิเดโยชิ ก่อสร้างปราสาทโอซากา ได้มีการเกณฑ์แรงงานมาช่วย คนงานส่วนใหญ่จะใช้วิธีหอบกระเบื้องด้วยมือ แต่เจ้าของร้านโมจินี้ใช้วิธีร่อนกระเบื้อง จนดูเหมือนว่ากระเบื้องนั้นเบาบางเหมือนถุงกระดาษ ขุนพลโทโยโทมิประทับใจมากเลยตั้งชื่อให้ร้านโมจินี้ว่า Kamibukuro และค่อยๆ ลดเสียงเหลือ Kambukuro ในที่สุด

ส่วนของคาวเป็นร้านที่ผมเคยทานมาบ่อยแล้วชื่อ Mimiu เป็นร้านขายอุด้งชื่อดังของโอซากา มีสาขาอยู่ตามเมืองใหญ่อย่างเกียวโต โตเกียว และนาโกย่า ร้านมิมิอุนี้เป็นต้นตำรับของเมนู Udon Suki หรืออุด้งหม้อไฟ ที่อุดมไปด้วยเครื่องสารพัด ตั้งแต่ผักสด เต้าหู้ ฟองเต้าหู้ที่อร่อยมาก เห็ดหอมชิ้นโต เนื้อไก่เต็มปากเต็มคำ ปลาไหล และทีเด็ดของที่นี่คือ กุ้ง ใครใจไม่ถึงก็อดทาน เพราะเขาจะเอากุ้งเป็นๆ ใส่ถ้วยปิดฝามา เวลาเปิดก็ต้องระวังมันดีดตัว เวลาลวกก็ต้องมีเทคนิคจะจับกุ้งโยนลงหม้อเลยไม่ได้เพราะมันจะดิ้นจนน้ำซุปกระเด็น ต้องใช้ที่คีบคีบตัวกุ้งในลักษณะเอาขาลงเพราะเวลามันดีดน้ำจะได้ไม่กระเด็นขึ้นมา แช่ไว้จนมันนิ่งแล้วก็จัดการแกะเปลือกหย่อนใส่ปาก ความสดหวานของเนื้อกุ้งบวกกับรสกลมกล่อมของน้ำซุป จะทำให้ท่านลืมความสยองของเมื่อครู่ไปในทันที ปกติถ้าให้ร้านเขามาปรุงให้ เขาจะใส่เส้นอุด้งลงไปก่อน โดยส่วนตัวผมไม่ชอบเพราะมันจะทำให้ความเข้มข้นของน้ำซุปเจือจาง สูตรของผมคือทานเครื่องก่อนและเหลือชุดสุดท้ายไว้ทานกับเส้น เพราะน้ำซุปหลังจากใส่เครื่องลงไปแล้วจะจัดจ้านขึ้น และเมื่อต้มไปนานๆ รสชาติจะเข้มขึ้น พอใส่เส้นลงไปก็จะกลมกล่อมกำลังดี ใครที่มีโอกาสจะไปทาน จะลองใช้สูตรเดียวกันนี้ก็ได้นะครับ น่าจะถูกปากคนชอบรสจัดจ้านเข้มข้นอยากพวกเรา

ร้าน Mimiu มีโลโก้รูปกระต่ายเป็นสัญลักษณ์ ผมเคยทานอยู่หลายสาขา ที่โตเกียวอยู่ที่ชั้น 4 ตึก Mark City ชิบุยะ ที่เกียวโตบนชั้น 11 ของสถานีรถไฟ JR Kyoto ที่โอซากานี่เยอะเลย ชั้นใต้ดินของโรงแรม Nikko Osaka ก็มี บนชั้น 7 ของห้าง Takashimaya ย่านนัมบะก็มี ใกล้ที่ไหนเลือกชิมกันได้ตามสะดวกครับ