3 ยอดขุนพล แผ่นดินเดือด (12)

ความสวยงามของปราสาทอาซึจิ ได้รับการชมเชยว่างดงามที่สุดเท่าที่เคยมีมาบนแผ่นดิน

ที่แม้แต่เหล่าบาทหลวงเยซูอิตที่เคยเห็นปราสาทในแผ่นดินแม่ของตนมาแล้ว ยังชมเชยว่าหรูหรากว่าปราสาทในยุโรปเสียอีก แต่ที่ยิ่งกว่าความงดงามที่ถูกกล่าวขวัญถึงเช่นนั้นแล้ว ปราสาทแห่งนี้ยังเป็นปราสาทที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ และความเด็ดขาดในการบริหารแผ่นดินอีกด้วย

ปีเทนโชที่ 8 มีคำสั่งตรงมาจากปราสาทอาซึจิมาถึงเบชโช นากาฮารุ ให้พิจารณาโทษคว้านท้องตนเอง ด้วยเหตุที่ไม่สนใจฟังคำสั่งจากฮาชิบะ ฮิเดะโยชิ เนื่องจากชาติกำเนิดของฮิเดะโยชินั้น มาจากชนชั้นชาวนา ด้อยเกียรติ เบชโชที่เกิดจากชนชั้นซามุไร จึงไม่ได้ให้ความนับถือ แต่เพราะไม่ฟังคำสั่งของฮิเดะโยชิ จึงทำให้พลาดโอกาสที่จะเผด็จศึกพวกตระกูลโมริไป

ในเดือน 4 ปีนั้น จักรพรรดิโอกิมาจิได้มีพระราชโองการว่าด้วยความสันติสุข โดยมีวัตถุประสงค์ล้างความขัดแย้งระหว่างโนบุนากะกับพวกวัดฮงกันอีกครั้ง คราวนี้กองทัพทั้งสองฝ่ายต่างยอมถอยกลับเข้าที่มั่น แต่ทว่า ได้เกิดการรุกรานแคว้นทาจิมะ ที่อยู่ในอาณัติของโนบุนากะโดยกลุ่มสาวกวัดฮงกันขึ้น ด้วยเหตุนี้โนบุนากะจึงได้มีคำสั่งคาดโทษพ่อลูกซากุมะ ผู้รั้งตำแหน่งเสนาธิการที่ดูแลพื้นที่หละหลวมจนถูกรุกราน ให้ทำคุณไถ่โทษ ซากุมะพ่อลูก จึงแต่งทัพออกบุกเขาโคยะ เขตของเหล่าสาวกวัดฮงกันในเดือน 8 ปีนั้น แล้วได้กลายเป็นชนวนบาดหมางที่ยืดเยื้อต่อไปอีก

ในปีเทนโชที่ 9 โนบุนากะได้เดินทางเข้ามาสู่เกียวโตเพื่อเตรียมงานแสดงแสนยานุภาพของกองทัพ จัดสวนสนามครั้งใหญ่หน้าพระที่นั่งในเกียวโต นักประวัติศาสตร์ในรุ่นหลังๆ นี้ ตีความการเดินสวนสนามครั้งนี้ไว้หลายนัยยะ บ้างว่าเพื่อเป็นการหยุดยั้งการกระด้างกระเดื่องของเหล่าเจ้าแคว้นนอกอาณัติ แต่ก็ยังมีนักประวัติศาสตร์บางฝ่ายที่ตีความว่า การสวนสนามครั้งนี้ เป็นการแสดงแสนยานุภาพทางทหารของโนบุนากะต่อจักรพรรดิโดยตรง และในปีนั้นเอง โนบุนากะได้ยื่นหนังสืออัญเชิญจักรพรรดิโอกิมาจิให้สละราชสมบัติ แล้วให้แต่งตั้งองค์ชายซาเนะฮิโตชินโนขึ้นสืบราชสมบัติแทน ซึ่งในที่สุดทางราชสำนักก็ได้ตอบเห็นชอบด้วย หากแต่ติดที่ในปีนั้นเป็นปีสุวรรณเทพ ถือเป็นฤกษ์ร้ายไม่เหมาะต่อการผลัดแผ่นดิน จึงเสนอให้เลื่อนหมายกำหนดการนี้ออกไปก่อน

ในระหว่างนั้น อารากิ มูราชิเกะ  ที่ใช้เขาโคยะเป็นที่ลี้ภัย ได้รายงานความเคลื่อนไหวต่อโชกุนโยชิอากิโดยตลอด ตามบันทึกรายงานกล่าวไว้ว่า โนบุนากะได้ส่งมัตสึอิ ยูกัน  ออกไล่ล่ามูราชิเกะจนถึงเขาโคยะ แต่มัตสึอิและนายทหารรวม 32 คน ได้ถูกเหล่าสาวกของเขาโคยะรุมทำร้ายจนถึงแก่ชีวิตทั้งหมด แน่นอนว่าเรื่องย่อมต้องสร้างความไม่พอใจต่อโนบุนากะเป็นอย่างมาก จึงได้มีบัญชาต่อแคว้นคาวาจิ และแคว้นยามาโตะให้ปิดล้อมเขาโคยะ และจับกุมผู้นำสาวกได้ตัวการหลายร้อยคนนำมาดำเนินการสำเร็จโทษ

เดือน 5 ปีนั้น ข่าวการเสียชีวิตโดยกะทันหันของคาวาดะ นางาจิกะ  เสนาธิการในตระกูลอุเอะสึกิที่ดูแลพื้นที่เขตแคว้นเอทจู  ได้มาถึงโนบุนากะ โนบุนากะจึงส่งกำลังเข้ารุกชิงพื้นที่ได้มากว่าครึ่งแคว้น และในช่วงเดียวกันนี้ กองกำลังของโนบุนากะได้ออกกวาดล้างผู้ต่อต้านอย่างต่อเนื่องและกว้างขวาง

แล้วในที่สุด การแผ่อิทธิพลของโนบุนากะก็ขยายมาถึงถิ่นแคว้นของตระกูลทาเคดะ  อันที่จริง หลังจากการคราวศึกที่นางาชิโนะเสร็จสิ้นแล้ว ทางทาเคดะ คัตสึโยริ ได้ทำสัญญาร่วมพันธกิจกับอุเอะสึกิ คาเงะคัตสึ  ฟื้นฟูดูแลอาณาเขตไม่ทำสงครามซึ่งกันและกัน แล้วทางทาเคดะได้ส่งบุตรชายคนที่ 5 ของโนบุนากะ ที่อยู่ในฐานะตัวประกันคืนกลับสู่โนบุนากะเพื่อแลกกับสัญญาสงบศึก แต่ทว่าก็ยังเป็นไปอย่างไม่ค่อยจะราบรื่นนัก

จนกระทั่งในเดือน 2 ของปีเทนโชที่ 10 คิโสะ โยชิมาสะ  บุตรเขยของทาเคดะ ชิงเกน ได้หันมาฝักใฝ่ฝ่ายโนบุนากะ ด้วยเหตุนี้ คัตสึโยริจึงสั่งสำเร็จโทษเหล่าตัวประกันอันมีทั้งแม่และลูกของโยชิมาสะ แล้วยกทัพราว 1 หมื่นนาย ออกกำราบ โยชิมาสะจึงส่งม้าเร็วถือหนังสือขอความช่วยเหลือไปยังโนบุนากะ โนบุนากะก็เห็นเป็นโอกาสอันดีที่จะพิชิตกลุ่มอำนาจทางแคว้นคาอิ จึงส่งกำลังทหารเข้าโอบล้อมแคว้นคาอิจากทุกทิศทาง เป็นต้นว่า ให้คานาโมริ นางาจิกะนำทหารเข้าโจมตีจากฝั่งฮิดะเข้าส่วนทาง ฝั่งซุรุงะก็ให้โตกุกาวะ อิเอะยาสึฉีกหนังสือสัญญาสงบศึกยกทหารเข้าบุก ฯลฯ ประมาณการว่า หากรวบรวมจำนวนทหารที่เข้าร่วมด้วยกับฝ่ายของโนบุนากะน่าจะมีถึง 1 แสนนาย แล้วด้วยจำนวนทหารฝ่ายโนบุนากะที่มีมากมาย ทำให้เหล่าบรรดาทหารในอาณัติของคัตสึโยริยอมจำนนจนเกือบหมดสิ้น ทำให้ทาเคดะ คัตสึโยริไม่สามารถตั้งกระบวนทัพเพื่อรับมือได้จำต้องพ่ายแพ้ไปในที่สุด

โนบุทาดะ  บุตรชายของโนบุนากะได้เป็นผู้นำในการเข้าริบทรัพย์สินรวมถึงเข้ายึดอาณาบริเวณแว่นแคว้นของตระกูลทาเคดะ ต้นเดือน 3 ทัพของโนบุทาดะเคลื่อนเข้าถึงเมืองโคฟุ ศูนย์กลางแคว้นคาอิ และ ณ ตอนนั้นเองก็นับเป็นจุดสิ้นสุดของตระกูลทาเคดะที่ยิ่งใหญ่ ส่วนการจัดการเรื่องรางวัลและการอวยตำแหน่งแก่ผู้ร่วมศึกเริ่มขึ้นเมื่อตอนที่กองกำลังของอิเอะยาสึเข้ามาสมทบ

ในเดือนถัดมา จักรพรรดิโอกิมาจิได้มีพระราชโองการให้โนบุนากะเข้าเฝ้าเพื่อรับ 3 ตำแหน่ง คือให้เป็นมหาอำมาตย์ มุขมนตรี และมหาเสนาบดี (โชกุน) ซึ่งพระราชโองการถึงมือโนบุนากะในเดือน 5 แต่โนบุนากะก็ไม่ได้สนองพระราชโองการนั้นแต่อย่างใด