โตเกียวเทรนดี้ปี3ตอนที่16

ในที่สุดผมก็ตัดสินใจเดินไปตามถนนคิชิโจจิ (Kichijoji Dori)

เพราะสายตามันไปปะทะกับป้ายร้านสีเหลืองสดตัวอักษรสีแดงที่เขียนว่า Pancake Days สมองผมเริ่มทบทวนทันที จำได้ว่าที่โอโมเทะซันโดก็มีร้าน Pancake Days ที่ติดอันดับสุดยอด Pancake และ Hotcake ในหนังสือ Casa Brutus อยู่เหมือนกัน แต่ผมดูโหงวเฮ้งแล้วไม่น่าจะเป็นร้านสาขา เพราะหน้าตาร้านและตัวอักษรมันคนละแบบกัน วิธีเดียวที่จะพิสูจน์ทราบก็คือ ต้องลองชิม ว่าแล้วก็ไม่รอช้ารีบเดินผลักประตูร้านเข้าไปทันที พอเห็นการตกแต่งภายในผมแน่ใจได้เลยว่ามันคนละร้านกับที่โอโมเทะซันโด แต่ไม่เป็นไรครับ ก็ชื่อออกจะธรรมดาสามัญขนาดนั้น มันก็มีโอกาสที่จะซ้ำกันได้อยู่

การตกแต่งในร้านออกแนววินเทจทำให้ดูน่ารักๆ และอบอุ่นเหมือนอยู่บ้านเพื่อน เพดานเปลือยเห็นคานและโครงสร้างทาสีขาว ทำให้ร้านแลดูโปร่งโล่งไม่อึดอัด รับกันกับผนังร้านที่ก่ออิฐเปลือยทาสีขาว มีภาพวาดการ์ตูนสีสันสดใสประดับอยู่บนผนังขาวอีกด้าน เป็นฉากประดับที่ลงตัวพอดีกับโซฟายาวแถวเดียวที่วางชิดริมผนังเช่นกัน โต๊ะไม้เล็กๆ ขนาด 2 คนนั่งทั้ง 6 ตัว แบ่งพื้นที่ให้เป็นสัดส่วนชัดเจน โคมไฟสีแดง ส้ม และฟ้าช่วยเพิ่มสีสันทำให้ร้านดูมีชีวิตชีวา ครัวเปิดโล่งมองเห็นเตาและอุปกรณ์การทำแพนเค้กช่วยกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผม หลังจากเปิดเมนูดูแล้ว ผมก็ลองสั่งแพนเค้กมาตรฐานมาลองดู โดยได้รับความอนุเคราะห์จากคุณเจ้าของร้านให้ยืนสังเกตการณ์แบบใกล้ชิดติดครัวกันเลยทีเดียวครับ แป้งทำขนมที่ผสมแล้วถูกนำออกมาจากตู้เย็น แล้วก็หยอดลงบนแผ่นเหล็กที่ร้อนกำลังดี เคล็ดลับอยู่ตรงนี้แหละครับ ถ้าร้อนไปแป้งด้านในก็จะไม่สุก ถ้าไฟอ่อนเกินแป้งก็จะไม่ฟู และต้องคอยดูตลอดเวลา จะทิ้งไปโทรศัพท์หรือทำอย่างอื่นที่เสียเวลาไม่ได้ พอเนื้อแป้งเหลืองได้ที่ก็จะนำแม่พิมพ์รูปหน้ายิ้มมาประทับพิมพ์ลาย แผ่นนึงเป็นผู้ชาย อีกแผ่นเป็นผู้หญิง และอีกแผ่นปล่อยไว้ให้โล่ง รวม 3 แผ่น เสิร์ฟมาในจานพร้อมน้ำเชื่อมกลิ่นเมเปิลและเนยสดรสดี เห็นแค่นี้ก็น้ำลายไหลแล้วครับ

วิธีการรับประทานขนมแนวนี้ สำหรับผมแล้วเหมือนกันหมด ไม่ว่าจะเป็นแพนเค้ก ฮอตเค้ก หรือวาฟเฟิล คือผมจะบรรจงทาเนยให้ทั่วในขณะที่ยังร้อนเพื่อให้เนยละลายและซึมเข้าไปในเนื้อแป้งได้เร็ว จากนั้นก็ราดน้ำเชื่อมกลิ่นเมเปิลให้ทั่ว เคล็ดลับการรับประทานแพนเค้กให้อร่อยต้องรับประทานตอนร้อนๆ ครับ เพราะเนื้อแป้งที่นุ่มชุ่มเนยและน้ำเชื่อมตอนที่ยังอุ่นๆ อยู่นั้นอร่อยกว่ากินตอนเย็นชืดเป็นไหนๆ อร่อยเต็มคำสมกับที่รอคอย เป็นแพนเค้กรสชาติพื้นๆ มากเลยครับ แต่เพราะความง่ายนี่แหละครับที่อร่อย สุดยอดของการทำอาหารทุกชนิดในโลกคือการทำอาหารที่ง่ายและอร่อย ผมจำได้ว่าเคยดูหนังจีนเรื่องนึง ถ้าจำไม่ผิดชื่อเรื่อง “คนเล็กกุ๊กเทวดา” มี โจวซิงฉือ เป็นพระเอก อาซิง ไปฝึกปรือวิชาทำครัวจากวัดเส้าหลิน แล้วกลับมาต่อสู้กับคู่แข่งด้วยการทำข้าวหน้าหมูแดงไข่ดาวที่แสนจะธรรมดา แต่ก็สามารถเอาชนะอาหารเลิศรสที่ใช้วัตถุดิบหายากได้ในท้ายที่สุด นี่แหละครับสูงสุดคืนสู่สามัญ เหมือนอย่างที่ไข่เจียวเป็นอาหารที่หารับประทานได้ง่ายที่สุดและถูกปากที่สุดในเมนูของทุกร้านอาหารไทย

นอกจากแพนเค้กมาตรฐานที่ผมสั่งมารับประทานในราคา 500 เยนแล้ว ยังมีแบบอื่นให้เลือกอีกด้วย เช่น เมเปิลครีม ที่ราดครีมข้นรสเมเปิลจนฉ่ำเยิ้ม หรือผลไม้รวมที่ตั้งชื่อไว้เสียน่ารับประทานว่า Vitamin Fruits Pancake Sandwich นอกจากของหวานแล้ว เขายังเอาแพนเค้กไปประกอบกับอาหารคาวเสนอเป็นอาหารเบาๆ ให้รับประทานกันอีกด้วย เช่น Teriyaki Chicken & Southern Tartar Sauce, Bacon & Cheese, Roast Ham & Cheddar Cheese เป็นต้น แต่ถ้าอยากได้ที่เป็นอาหารหนักหน่อยก็มีทั้งเบอร์เกอร์ แซนด์วิช หรือไส้กรอก ให้สั่งได้ หรือถ้าอยากรับประทานขนมอย่างอื่นก็มี ชีสเค้ก คาราเมล คัสตาร์ด และพาร์เฟต์ ไว้บริการคนชอบหวานอีกด้วย รับประทานเสร็จแล้วอยากได้ของที่ระลึกติดไม้ติดมือกลับไปอวดเพื่อน เขาก็มีพวงกุญแจ สมุดโน้ต สายคล้องโทรศัพท์ และกระเป๋าผ้า ให้เลือกกันหลายแบบ แต่ถ้าอยากได้เป็นของรับประทานก็มีคุกกี้รูปหน้ายิ้มใส่ไว้ในตะกร้าจัดเป็นห่อหยิบง่ายขายคล่องดีเหมือนกัน ลืมบอกไป ใครสูบบุหรี่เขามีจัดที่นั่งไว้ให้ที่ด้านนอก พอนั่งพ่นไปชิมไปได้ 23 คน และที่ขาดไม่ได้ก็คือห้องน้ำ ถึงร้านจะเล็กจ้อยแต่ก็ยังจัดพื้นที่ด้านหลังผนังอิฐสีขาวทำเป็นห้องน้ำขนาดกะทัดรัดไว้บริการ สมมาตรฐานร้านญี่ปุ่นจริงๆ เลยครับ

ผมเดินออกจากร้าน Pancake Days แล้วก็มุ่งไปในทิศทางของสวน Inokashira โดยมีจุดหมายปลายทางอยู่ที่ Ghibli Museum สัปดาห์หน้าผมมีเรื่องตื่นเต้นและเรื่องเศร้ามาเล่าให้ฟังพร้อมๆ กัน ถ้าอยากทราบ ก็โปรดติดตามตอนต่อไปครับ