บ่อนก ลุงแดง

ร้านลุงแดง ซึ่งเป็น Bird Center ที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับโลกนั้น ช่วงหลังๆ มานี้ ใช่มีแต่อาหารและข้อมูลนกไว้บริการลูกค้า

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

หากแต่ยังต่อยอดไปมีห้องพักดีๆ ราคาย่อมเยาไว้รองรับนักเดินทางด้วย

สิ่งที่ผมเห็นช่วงที่เริ่มมีการต่อเติมห้องพักขึ้นมา ลุงแดงโชว์ไอเดียปิ๊งๆ ในรูปของท่อพีวีซี ปลายข้างหนึ่งอยู่บนระเบียงร้าน ปลายอีกข้างอยู่ที่ชายป่าต่ำลงไปประมาณ 10 เมตร ตรงส่วนที่เป็นที่ลาดเขาและป่ารกๆ

ลุงแดง ใช้ท่อที่ว่าเป็นที่ส่งหนอนนกจากบนร้านไปยังชายป่า โดยไม่ต้องตะกายแหวกป่าลงไปให้เหนื่อย (ซึ่งจะทำให้เบื่อตามมา)

นี่คือระบบ “โลจิสติกส์ดอย” ที่สุดเฉียบ อย่างที่เรารู้กันว่าการขนส่งทางท่อนั้นมีต้นทุนต่ำสุด

ตรงนั้นยังมีปลายท่อระบายน้ำจากครัวทอดมาด้วย เศษอาหารแฉะๆ บวกกับหนอนนกที่ส่งลงไปตามท่อพีวีซี จึงกลายเป็นแหล่งอาหารเกรดเอของพวกนก

 

แม้จะไม่มีสภาพเป็นบ่อนกออริจินอล แต่หากผมจะเรียกเหมาเป็น “บ่อนกลุงแดง” ก็ไม่น่าจะผิดกติกา

ในวันสิ้นปี ผมใช้เวลาตอนสายๆ ประมาณ 2 ชั่วโมง ลงไปซุ่มในบังไพรถ่ายรูปนกของลุงแดงซะหน่อย

เนื่องจากแสงค่อนข้างทึม จึงเข้าทางปืนผมเลยที่จะเซต “แฟลชพวง” ทีเดียว4 ดวงไปเลย

ต้องบอกว่าเป็นการถ่ายรูปนกที่ชิลชิลมาก เพราะเก็บได้ครบทุกชนิดที่มีในเวลาอันสั้น แต่นกที่ดาหน้าเข้ามาให้ถ่ายรูปไม่ยักชิล

แทบทั้งหมดเป็น “นกแพง” ที่ผมเคยมีรูปอยู่ก่อนก็แค่ตัวเดียว ที่เหลือเป็นการได้รูปหนแรกทั้งหมด

เด่นที่สุดเป็นนกเดินดงเล็กปากยาว (Darksided Thrush) นกสีตุ่นจอมพรางตัวแห่งดงดอย

รองลงมาเป็นนกที่สถานภาพหาง่ายแต่การจะเห็นตัวมันช่างยากเย็น จากพฤติกรรมชอบมุด คือ นกปีกสั้นเล็ก (Lesser Shortwing)

นกที่ไม่ค่อยมีรูปถ่ายกันอย่างนกกระจ้อยหัวลาย (Asian Stubtail) ก็โดดๆ วอบแวบล่อเป้าอยู่ด้วย สถานภาพไม่ธรรมดา “พบน้อย”

นกเอี้ยงถ้ำ (Blue Whistling Thrush) อาจเป็นนกโหล หรือดาราหน้ากล้องกับเขาตัวหนึ่ง แต่ไม่ใช่สายพันธุ์อพยพที่มีจะงอยปากสีดำ แทนที่จะเป็นสีเหลืองอย่างที่มาลงบ่อนกลุงแดง

จะมีนกโหลจริงๆ ไม่น่าสนใจก็แค่ชนิดเดียว นกจับแมลงคอน้ำตาลแดง (Hill Blue Flycatcher)

ที่จริงผมไม่ควรใช้เวลาถึง 2 ชั่วโมงหากนกกระจ้อยหัวลายให้ความร่วมมือมากกว่านี้

เชื่อว่าในอนาคตจะมีนกผลัดเปลี่ยนมาใช้พื้นที่บ่อนกลุงแดงกันเรื่อยๆ

และสักวันก็อาจเป็นนกระดับบิ๊กเนมตัวใดตัวหนึ่ง!