เรียนรู้

ภาวะน้ำท่วมใหญ่หนักหนาสาหัสแบบนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ใครๆ จะเรียกว่าเป็นสึนามิน้ำจืด เพราะเกิดขึ้นในพื้นที่สำคัญของประเทศทั้งสิ้น

โดย..นันทิยา วรเพชรายุทธ

ตั้งแต่พื้นที่การเกษตรในที่ราบลุ่มภาคกลาง ฐานการผลิตของอุตสาหกรรม ศูนย์กลางการขนส่งกระจายสินค้า และสุดท้ายที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งส่งผลกระทบต่อทุกฝ่ายไม่ทางตรงก็ทางอ้อม

หลายคนรวมถึงตัวดิฉันที่บ้านไม่ท่วม หรือยังไม่ท่วม ก็เจอปัญหาเหมือนกันอย่างหนึ่ง คือ หาซื้อน้ำขวดดื่มไม่ได้ ขณะที่อาหารหลายประเภทก็ร่อยหรอแบบยกชั้นตามร้านสะดวกซื้อ ที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ เริ่มพบการว่ากล่าว กระทบกระทั่ง และแย่งกันซื้อสินค้าให้เห็นตามห้างในบางที่แล้ว

สิ่งที่ผู้หลักผู้ใหญ่บางคนออกมาขอร้องให้คนอย่ากักตุนอาหารและน้ำนั้น อาจเป็นเสียงที่มาช้าเกินไป

เห็นแล้วก็ให้นึกถึงเปรียบเทียบกับเมื่อหลายเดือนก่อนที่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งประสบเหตุแผ่นดินไหวและสึนามิครั้งใหญ่ ในหลายจังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งในแง่ของความตื่นตระหนกของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นฉับพลันนั้น นับว่ารุนแรงกว่าของเรามาก

แต่กลายเป็นว่า ชาวญี่ปุ่นยังคงสามารถจัดระเบียบตัวเองกันได้เป็นอย่างดี จนทำให้สื่อหลายประเทศถึงกับทึ่ง โดยเฉพาะภาพถ่ายทางอากาศที่เห็นชาวญี่ปุ่นต่อคิวกันเป็นรูปตัวเอสยาวเป็นกิโลเมตร เพื่อขอรับน้ำดื่มบริจาคที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในเมืองเซนได จังหวัดมิยางิ

ขณะที่การซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่งของเมืองโอกาวาระ จังหวัดเดียวกัน ก็เป็นไปอย่างสงบเรียบร้อย เพราะประชาชนต่อคิวกันอย่างเป็นระเบียบ และซื้อเฉพาะที่พอกินสำหรับตนเองและครอบครัว เพื่อให้เหลือถึงคนอื่นที่เดือดร้อนเหมือนๆ กัน

สิ่งที่ชาวญี่ปุ่นเคยถูกกระแนะกระแหนในบางครั้งว่า เป็นพวกเรียบร้อยมารยาทจัด ซึ่งแฝงอยู่ทั้งในคำพูด มารยาท และในวิถีชีวิตประจำวันนั้น พวกเขาได้พิสูจน์ให้เห็นในยามคับขันแล้วว่า ไม่ใช่เรื่องเฟก

ย้อนกลับมาที่บ้านเรา การกักตุนสินค้าและน้ำดื่มนั้น เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ดีและเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำ การขาดแคลนเป็นเพราะปัญหาในระบบโลจิสติกส์ ทั้งโรงงานผลิต โกดัง และเส้นทางขนส่งต่างก็ถูกน้ำท่วม ทำให้ไม่สามารถขนส่งสินค้าได้ และกรุงเทพฯ ก็ยังเป็นมหานครใหญ่ที่คนอพยพมาอยู่และทำงานอย่างมหาศาลในแต่ละปี

แต่พื้นที่อีกหลายส่วนในกรุงเทพฯ ก็ยังไม่ได้วิกฤตถึงกับไม่มีจะกิน น้ำดื่มยังพอต้มน้ำหรือกดน้ำจากตู้หยอดเหรียญได้ และอย่าลืมว่ากรุงเทพฯ คือเมืองหลวงที่รัฐบาลไม่สามารถปล่อยให้เกิดการขาดแคลนสินค้าอย่างหนักได้เด็ดขาด การตุนน้ำและอาหารจึงควรทำอย่างพอประมาณและมีสติเสมอ

อย่าให้ถึงกับต้องทะเลาะกันเลยค่ะ มองเห็นความเดือดร้อนของคนอื่น หรือความเจ็บปวดของประเทศอื่นบ้าง คุณอาจใจเย็นลง