นพ.สุวิน ไกรภูเบศ ความสุขบนสายน้ำ

วันที่ 04 ก.ค. 2561 เวลา 12:07 น.
นพ.สุวิน ไกรภูเบศ ความสุขบนสายน้ำ
เรื่อง อณุสรา ทองอุไร ภาพ วิศิษฐ์ แถมเงิน

ชีวิตคนเรานั้นก็มักจะมีความชอบความฝันแตกต่างกันไป แต่ละคนก็มักจะมีของสะสมกันคนละอย่างสองอย่าง เมื่อถึงจุดที่มีความสามารถในการหามาได้ แน่นอนว่าทุกคนคงไม่พลาดเพื่อหามาเป็นรางวัลชีวิต โดยเฉพาะของดีมีราคา ก็อาจจะเป็นสินทรัพย์ที่ดีได้อย่างหนึ่ง หรือจะซื้อขายแลกเปลี่ยนก็ทำราคาได้ดีไม่มีตก และแน่นอนของสะสมระดับไฮเอนด์นั้นก็มีอยู่หลายอย่าง แต่หนึ่งในนั้นต้องมีเรือยอชต์อยู่ด้วยเป็นแน่

เนื่องจากยอดขายเรือยอชต์เพิ่มขึ้นจากปีก่อนๆ ประมาณ 66% โดยเฉลี่ย เห็นได้ชัดว่าคนมีเงินเขาลงทุนให้กับความสะดวกสบายของตัวเองอย่างไม่อั้น นี่ก็คงเป็นการลงทุนเพื่อเพิ่มกำไรชีวิต และนับเป็นสินทรัพย์ที่เพิ่มมูลค่าได้อีกทางหนึ่งด้วย เพราะระหว่างที่เรือฝากไว้ที่ท่าเก็บเรือก็สามารถปล่อยเช่าได้หากเจ้าของต้องการ

ถ้าสังเกตดีๆ เราจะเห็นได้ว่าสินค้าที่บรรดาอภิมหาเศรษฐียอมควักกระเป๋าจ่ายไป เกินกว่าครึ่งมักจะเป็นสินค้าที่สามารถนำมาเก็งกำไรต่อได้ แถมบางอย่างยังอัพมูลค่าได้สูงมากๆ อีกต่างหาก ดังนั้นนี่ก็เป็นข้อคิดดีๆ จากคนรวยอย่างหนึ่งที่สอนเราว่า หากต้องเสียเงินเพื่อซื้ออะไรสักอย่าง ก็ควรเป็นสิ่งของที่คุ้มค่าและมีประโยชน์ไม่เสื่อมค่าไม่เสื่อมราคา เปลี่ยนมือได้ง่ายและราคาไม่ตกมากนัก

วันนี้ได้มีโอกาสไปสัมภาษณ์ นพ.สุวิน ไกรภูเบศ ผู้บริหารบริษัท บิวตี้ คอมมูนิตี้ นักธุรกิจพันล้าน เจ้าของแบรนด์บิวตี้ บุฟเฟ่ต์ นอกจากจะเป็นนักธุรกิจชื่อดังแล้ว เขายังเป็นนักสะสมตัวยง  ทั้งรถโบราณ รถคลาสสิก รถซูเปอร์คาร์ กล้อง ของเก่าของโบราณหลายชนิด แต่ของเล่นตัวใหม่ล่าสุดที่คุณหมอคนนี้กำลังเก็บแต้มสะสมก็คือประเภทเรือต่างๆ ทั้งเจ็ตสกี เรือยอชต์ ลำเล็กลำใหญ่มีครบครัน มีรวมๆ กัน 6-7 ลำ

คุณหมอได้สะสมเรือมาประมาณ 4-5 ปีมานี้ ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะว่าเริ่มมาปลูกบ้านริมน้ำมีที่จอดเรือของตัวเอง มีโรงจอดเรือของตัวเองแบบเป็นเรื่องเป็นราว ก็มีเจ็ตสกีลำเล็กๆ เป็นของตัวเองก่อน ไว้ขับเล่นในคลองอัมพวาอยู่ 2 ลำ แบบนั่งได้คนเดียวลำหนึ่งสีขาว และอีกลำใหญ่ขึ้นมานิดลำสีเหลืองนี่นั่งได้ 2 คน ทุกลำคุณหมอตั้งชื่อให้ดังนี้คือ

เรือสปีดโบตสีเหลือง ชื่อเรือบิวตี้ 3 เป็นรุ่น Bayliner ขนาด 27 ฟุต ส่วนเรือยอชต์ที่จอดไว้ที่พัทยา ชื่อไกรภูเบศ 1 คือรุ่น AZimut Magellano 50 ปี 2012 ส่วนเรือยอชต์ที่ภูเก็ต ชื่อไกรภูเบศ 2 คือรุ่น Princess 60 Motor Yacht ปี 2012 เรือยอชต์ระดับไฮเอนด์ที่ผสานสไตล์ความงดงามตามแบบฉบับอิตาเลียน

 “ผมชอบเวลาขับเรือลำเล็กในคลองอัมพวา มันดูว่องไวปราดเปรียว ลมเย็นสบายชื่นใจอากาศดี ขับเรือลำเล็กกับล่องเรือลำใหญ่ๆ นี่อารมณ์ความรู้สึกมันต่างกันมาก เรือลำเล็กมันดูคล่องตัวว่องไว ให้ความรู้สึกเหมือนเรากลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง แต่ล่องเรือลำใหญ่มันจะเนิบช้าชิลๆ รู้สึกสุขุมนุ่มนวลแบบคนเป็นผู้ใหญ่ ไม่ว่องไวเหมือนเด็กคล้ายๆ ขับมอเตอร์ไซค์ ส่วนสปีดโบตเหมือนขับรถสปอร์ต นั่งเรือใหญ่กับเรือเล็กก็ได้ความรู้สึกที่แตกต่างกัน แต่มีความสุขไม่แพ้กัน”

คุณหมอเล่าว่า เวลามานอนที่บ้านริมน้ำอัมพวาก็จะได้ขับเรือเจ็ตสกี ถือเป็นการออกกำลังกายไปด้วยในตัว เรียกความเป็นเด็กกลับมาได้อีกครั้ง เพราะเหมือนได้เล่นสนุกปลดปล่อยตัวเอง ปลีกวิเวกจากเรื่องงานไปได้สักพักหนึ่ง เจ็ตสกีอีกลำเป็นแบบสะเทินน้ำสะเทินบก วิ่งได้ทั้งบนบกและในน้ำได้

เรือยอชต์นั้นคุณหมอมี 2 ลำ ความจุขนาด 7-8 คน ลำหนึ่งจอดไว้ที่พัทยา อีกลำขนาด 15 คนขึ้นไปจอดอยู่ที่ภูเก็ต ตอนเลือกซื้อก็ไม่ได้กำหนดว่าจะต้องยี่ห้ออะไร เราเน้นเรื่องประโยชน์การใช้งานเป็นหลัก ซึ่งลำที่จอดไว้ที่ภูเก็ตก็ไปปีละ 2-3 ครั้ง ที่พัทยาใกล้กว่าก็ไปเดือนสองเดือนครั้ง

เขาบอกว่าเขาไม่สะสมพระ ไม่สะสมนาฬิกา ไม่ใส่แหวนเพชร แต่ชอบสะสมของที่เขาได้ใช้ประโยชน์จากมันด้วย เช่น รถหรือเรือ ทุกวันนี้จากบ้านไปทำงานเขาก็ขับรถเอง ยกเว้นว่าออกนอกเส้นทางไปประชุมหรือไปงานที่อื่นจึงจะมีคนขับรถขับให้ และของสะสมของเขาทุกชิ้นก็นำมาใช้งานจริง ไม่ได้แค่สะสมไว้ดูเล่นๆ เท่านั้น เขาบอกว่าเป็นคนทำอะไรเต็มที่กับทุกสิ่ง เวลาทำงานก็เคร่งเครียดจริงจังแบบ Work Hard Play Hard เวลาจะสะสมอะไรก็อยากทำให้สุด ไม่ชอบครึ่งๆ กลางๆ จะทำแล้วก็ให้สุดๆ ไปเลย

สังเกตว่าคุณหมอชอบสะสมรถเก่า รถใหม่ เรือเล็ก เรือใหญ่ แล้วเครื่องบินนั้นคุณหมอจะชอบด้วยหรือไม่ เขาหัวเราะก่อนตอบว่า “ผมจะไม่สะสมพาหนะที่ผมขับเองไม่ได้ ที่สำคัญมันหยุดหรือมันดับแล้วไม่ตก เรือดับเรือเสียมันก็ลอยลำอยู่ได้ รถดับมันก็ยังอยู่บนถนน แต่เครื่องบินนี่ผิดพลาดหรืออุบัติเหตุเพียงเล็กน้อยก็ตกทันที แบบนี้ไม่เอา มีเพื่อนเคยถามว่าสนใจอยากซื้อเครื่องบินเล็กแบบ 3-4 ที่นั่งไหม ผมตอบโดยไม่เสียเวลาคิดเลยว่าไม่เอา ขับเองก็ไม่เป็น จะขึ้นบินแต่ละครั้งก็วุ่นวาย”

อีกทั้งการใช้งานและการดูแลรักษานั้นเรือกับรถก็ดูแลได้ง่ายกว่า เจ็ตสกีนี่จอดที่บ้านก็ได้ ลำใหญ่ก็ไปฝากไว้ขับเองก็ได้ หรือจะให้คนอื่นขับให้ได้หมด แต่เครื่องบินทำอะไรเองไม่ได้เลย จะไปเริ่มเรียนก็ไม่ไหวละ แก่เกินไป (หัวเราะ) สำหรับเขาการมีเครื่องบินเล็กกลายเป็นภาระมากกว่าความสุข คุณหมอบอกว่าถ้าเป็นเรือนี่แม้ต้องฝากไว้ แต่ค่าใช้จ่ายยังถูกกว่า เรื่องดูแลก็ไม่มีอะไรมากนัก ส่วนใหญ่บริษัทเรือที่ซื้อมาเขาก็มักมีบริการหลังการขายอยู่แล้ว และถ้าต้องการหารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายในการดูแลก็ฝากให้ท่าเรือปล่อยเช่าได้เป็นกรณีๆ ไป

อย่างเรือสำราญแบรนด์ที่เขาซื้อนั้นคือ Azimut Magellano 53 ฟุต เป็นเรือยอชต์ที่ผ่านการรังสรรค์ขึ้นเป็นพิเศษสำหรับผู้ที่ชื่นชอบการผจญภัยในการเดินทาง ผู้ที่ให้ความสำคัญกับความสะดวกสบายบนเส้นทางการพักผ่อนหย่อนใจได้ครบครัน  

สำหรับการเดินทางท่องเที่ยวไปในมหาสมุทรอันกว้างไกลกับสุดยอดเรือยอชต์แบรนด์อะซิมุท ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของผู้ใช้ แต่ละลำมีความกว้างลงตัวในการใช้งานอย่างเพียงพอสำหรับ 15 คน

“เวลาได้ล่องเรือ ไม่ว่าบนเรือเล็กหรือใหญ่ มันได้ความสดชื่นสบายใจ มีความอิสรเสรี ลืมเรื่องวุ่นวายไปได้ชั่วขณะ ถือว่าเป็นการให้รางวัลตัวเองจากการงานที่หนักหน่วงไปบ้าง เป็นการชาร์จแบตที่ดีเยี่ยม” เขากล่าวอย่างมีความสุข