ดีลลับแดง-เขียว เขย่าสีน้ำเงิน ศึกซักฟอกชี้ชะตานายกฯ

กระแส “ดีลลับแดง-เขียว” กำลังถูกจับตาในฐานะสัญญาณของการจัดวางอำนาจรอบใหม่ มากกว่าจะเป็นเพียงข่าวการพบปะของบุคคลทางการเมือง ไทกร พลสุวรรณ นักเคลื่อนไหวทางการเมือง และ ผศ.ดร.เชษฐา ทรัพย์เย็น นักรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช ประเมินตรงกันว่า หากการประสานระหว่างขั้วสีแดงกับขั้วสีเขียวเกิดขึ้นจริง เป้าหมายสำคัญอาจไม่ใช่เพียงการฟื้นความสัมพันธ์ระหว่าง ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า กับอดีตนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร แต่คือการสร้างแรงต่อรองเพื่อลดบทบาทของพรรคภูมิใจไทยและขั้วอำนาจสีน้ำเงิน

 

จุดเริ่มต้นของเรื่องอยู่ที่ความบาดหมางจากช่วงจัดตั้งรัฐบาล เมื่อพรรคกล้าธรรมไม่ได้เข้าร่วมและไม่ได้สนับสนุนชัยเกษม นิติสิริ ตามการวิเคราะห์ของไทกร ฝ่าย ร.อ.ธรรมนัส จึงพยายามติดต่อทั้งทางตรงและทางอ้อม เพื่ออธิบายเหตุผลและความจำเป็นทางการเมืองในเวลานั้น

 

ช่วงเวลาการเดินทางไปยุโรปของทั้งสองฝ่ายที่คาบเกี่ยวกัน ยังถูกหยิบมาเป็นข้อสังเกตว่าอาจมีการส่งตัวแทนไปรับฟัง “ความห่วงใย” หรือแลกเปลี่ยนข้อเสนอทางการเมือง อย่างไรก็ตาม ข้อมูลส่วนนี้ยังเป็นการประเมินจากความเคลื่อนไหวและจังหวะเวลา ไม่ใช่หลักฐานยืนยันว่ามีการพบกันหรือบรรลุข้อตกลงแล้ว

สาระสำคัญจึงอาจอยู่ที่ “ผลประโยชน์ร่วม” มากกว่าสถานที่นัดหมาย ฝ่ายวิเคราะห์มองว่าอำนาจทางการเมืองจำนวนมากกำลังกระจุกอยู่กับกลุ่มสีน้ำเงิน ทั้งในสภาและองค์กรอิสระ จนเกิดคำเรียกว่า “ระบอบสีน้ำเงิน” ขณะเดียวกัน บทบาทของเนวิน ชิดชอบ หรือ “ครูใหญ่” ถูกมองว่าเป็นตัวแปรสำคัญที่ล้อมรอบการตัดสินใจของนายกรัฐมนตรีอนุทิน ชาญวีรกูล

 

 

กรณีที่ดินซึ่งถูกกล่าวถึงและข้อสงสัยเรื่องการเลือกสมาชิกวุฒิสภา จึงถูกนำมาเชื่อมโยงเป็นแรงกดดันที่อาจปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ แม้แต่ข้อความ “เหลี่ยมจัดก็ตัดทิ้ง” ของกรุณา ชิดชอบ ซึ่งใช้ตัวอักษรสีแดง ก็ถูกตีความว่าเป็นสัญญาณว่าฝ่ายสีน้ำเงินรับรู้การขยับตัวของคู่แข่งแล้ว

อย่างไรก็ตาม การสื่อสารผ่านข้อความสั้นย่อมเปิดพื้นที่ให้ตีความได้หลายทาง จึงยังไม่อาจสรุปว่าเป็นการตอบโต้ดีลลับโดยตรง

 

ตัวแปรที่ทำให้สมการซับซ้อนขึ้นคือ พรรคประชาชน ผศ.ดร.เชษฐามองว่า พรรคสีส้มอาจพิจารณาความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ หากเห็นว่าการเข้าร่วมรัฐบาลช่วยสร้างผลงานและลดความเสี่ยงจากการฝากอนาคตไว้กับกระแสเลือกตั้งเพียงอย่างเดียว เป้าหมายร่วมอาจอยู่ที่การเปลี่ยนตัวนายกรัฐมนตรี แม้ต้องก้าวข้ามจุดยืนเดิมที่เคยประกาศไม่ร่วมกับบางขั้ว

 

แต่การตัดสินใจเช่นนี้ย่อมมีต้นทุนต่อภาพลักษณ์และความเชื่อมั่นของผู้สนับสนุน จึงไม่ใช่ทางเลือกที่เกิดขึ้นได้โดยปราศจากเงื่อนไขหรือคำอธิบายต่อสาธารณชน

 

แหล่งที่มาประกอบ : รายการคมชัดลึก 

 

กลไกชี้ขาดตามสมมติฐานของไทกรคือ การอภิปรายไม่ไว้วางใจ หากพรรคเพื่อไทยเลือกงดออกเสียงในการลงมติรายบุคคลต่อนายกรัฐมนตรี คะแนนสนับสนุนอาจไม่ถึงกึ่งหนึ่ง และสร้างแรงกดดันให้นายกรัฐมนตรีต้องพิจารณายุบสภาหรือลาออก

 

นั่นหมายความว่าอำนาจต่อรองไม่ได้อยู่เพียงในมือพรรคร่วมรัฐบาล แต่เชื่อมโยงกับการตัดสินใจของทักษิณ รวมถึงท่าทีของพรรคสีส้มและพรรคสีเขียวด้วย

 

อย่างไรก็ตาม พรรคภูมิใจไทยยังมีทางแก้เกม การปรับคณะรัฐมนตรีและดึง ร.อ.ธรรมนัส เข้าร่วมรัฐบาลก่อนศึกซักฟอก อาจช่วยแยกขั้วสีเขียวออกจากแนวร่วมฝ่ายตรงข้าม ลดแรงเสียดทาน และรักษาเสียงสนับสนุนของนายกรัฐมนตรีได้ เกมนี้จึงเป็นการแข่งขันกันว่าใครจะจัดวางพันธมิตรได้ก่อน

 

“ดีลลับแดง-เขียว” ยังเป็นเพียงฉากทัศน์ทางการเมืองที่รอการพิสูจน์ คำถามสำคัญไม่ใช่ว่าใครพบใครในยุโรป แต่คือความไม่พอใจต่ออำนาจสีน้ำเงินจะเปลี่ยนเป็นคะแนนเสียงในสภาได้จริงหรือไม่

 

ช่วง 2-3 เดือนข้างหน้าจึงอาจเป็นบททดสอบว่า รัฐบาลอนุทินยังควบคุมสมดุลอำนาจได้ หรือกำลังเผชิญการรวมตัวของคู่แข่งที่พร้อมเปิดเกมเปลี่ยนผู้นำกลางสภา